Saturday, 18 July 2015
05 December 2020
دل‌ نگرانی‌های مهناز افشار

«بد فرهنگی‌‌ها و فحاشی‌ها در فیس‌بوک»

2013 December 15

گزارش / رادیو کوچه

به نام همه نام‌هاى او ……

با سلام و احترام!!!

گفتم سلام! گفتم احترام!

این دو واژه‌اى که تیتر تمامى برنامه‌ها، نامه‌ها و اجراهاست.

این‌روزها وقتى به این دو کلمه فکر می‌کنم، حس می‌کنم  چقدر از ما دور شدند، چقدر نیستند و یا اگر هم هستند چقدر غیر واقعى شده‌اند.

واقعن چرا؟!

این روزها شک می‌کنم به من بودن ایرانى‌ام

در دوره‌اى زندگىمی‌کنیم که رفتارهاى تند و دور از فرهنگ،

بخشى از ما شده است و در این راه خودمان، فرهنگ‌ها و دیگر مردمان را نیز قربانى می‌کنیم.

به راستى دنبال چه می‌گردیم؟؟؟ صلح جهانى؟ گفت‌وگوى تمدن‌ها؟ مسابقات جهانى؟ جایزه‌هاى بین‌المللى؟

به عنوان یک شهروند ایرانى همه این‌ها را براى خودم و خودمان دور از ذهن می‌دانم …

بله، آن فرهنگ غنى که همه ما بر سر گرفته‌ایم و ادعاى ایرانى با آن تاریخ چند هزارساله شده شعار رسیدن به خواسته‌هایمان و ما را سوار بر اسبى کرده که می‌تازیم بى‌آن‌که بدانیم و بفهمیم همه آنچه را که دم می‌زنیم سال‌هاست که گم کرده‌ایم. افسوس!

قضاوت می‌کنیم! پا برروى صداى یک‌دیگر می‌گذاریم که ساکــــــت!

خودمان را وفادارترین به خاک و سرزمین‌مان می‌دانیم و همه را دشمن می‌پنداریم و هم‌زمان شعار صلح نیز سر می‌دهیم. چه تضاد بدرنگى!

در فضاى مجازى به صفحات مختلف از جمله سیاست‌مداران، هنرمندان، ورزشکاران و حتى کمپانى‌ها می‌رویم و چنان خشنوت‌آمیز فحاشى می‌کنیم که گویى فرهنگ و تمدن چند هزار ساله هیـــــــــچ!

چنـــــان می‌بندیم! چنـــــان می‌کوبیم! و چنـــــان خشم و خشونتى داریم که جهان سوم را هم به لرزه در می‌اوریم!

ایـــــن ما هستیم! مایى که دلمان می‌خواهد همه جهان «ما» شود اما «من» بمانیم!

نمی‌خواهم تنها از لیونل مسى و فرناندا لیما عذرخواهى کنم؛

می‌خواهم از ایران، از سرزمینى که بستر انسان‌هاى بزرگ و فرهیخته بوده و هست عذرخواهى نمایم.

انسان‌هایى که تمام تلاششان پرورش ادب، فرهنگ، ایثار و انسانیت بوده و هست.

Mahnaz

خانم افشار در حین نوشتن این متن

همین‌جا اعلام می‌کنم که دنیا،! غمگین و خشمگین نشو! دنیاى مجازى همه ایران نیست و نیز همه دنیاى مجازى ما این نیست و البته دلم می‌گیرد که چرا رسانه ملى کارى براى این همه بدنیتى و بدفرهنگى انجام نمی‌دهد و سکوت کرده و البته گاهى نیز تشویق!!!

و متاسفم که به کجا چنین شتابان!

باید ایستاد! طرحى نو دراندازیم تا بتوانیم هم‌قد اسم، خاک و فرهنگ حقیقی‌ و ریشه‌دارمان شویم و برسیم به هرآنچه انسان آرزو دارد.

و در پایان می‌خواهم با هم شروع کنیم،

دست یارى و هم‌کارى دراز می‌کنم به سوى خانواده‌ها براى پرورش فرزندان امروز و فرداى ایران زمین

دست یارى و هم‌کارى دراز می‌کنم به سوى وزارت علوم و آموزش و پرورش که وظیفه بسیار مهمى براى آموزش این نسل دارد

دست یارى و هم‌کارى دراز می‌کنم به سوى وزارت فرهنگ و ارشاد به عنوان متولى فرهنگ

و البته صدا و سیمایى که می‌بایست «صــــدا» و «سیمــــــــاى» فرهنگ، آموزش و پرورش اصیل ما باشد

پس آغازی باشیم ….

هر کسی کو دور ماند از اصل خویش

[پس بیاییم … ] باز جوید [جوییم] روزگار وصل خویش

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , ,