Saturday, 18 July 2015
23 January 2021
نشر سیپرس استکهلم منتشر کرد

«زخم رگ‌های در تبعید مجموعه شعری از پویا عزیزی»

2014 January 02

گزارش / رادیو کوچه

«زخم رگ‌های درتبعید» نامی بر مجموعه شعری است که به تازگی از شاعر ایرانی «پویا عزیزی» منتشر شده است. این مجموعه  شصت صفحه دارد و حاوی شعرهای این شاعر میان سال‌های ١٣٨٧ تا ١٣٩٢ است را نشر سیپرس استکهلم منتشر و روانه بازار کتاب کرده است.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«پویا عزیزی» شاعری است که در زبان تجربه می‌کند و شعری های این مجموعه نیز همان‌گونه که از نامش بر می‌آید به فراخور فراز و فرودهای زندگی نه چندان هموار شاعر در سال‌های ابتدایی تبعید دارای فراز و فرودهای فرمی و مفهومی بسیاری است و شعرهای متفاوتی را از این جهات در برگرفته است. شعرهایی که از مضامین عاشقانه تا اعتراضی و از بیان ساده تا اجرای در زبان دامنه دارند را به زعم عنوان آن می‌توان همان زخم-مرگ نامید که شاعر از در آمیختن این دو واژه ساخته است.

«زخم رگ‌های در تبعید» اگر چه دارای مولفه‌هایی از شیوه سرایش قبلی این شاعر است اما گواهی از تجربه‌هایی بس متفاوت و گاه عمیق‌تر در فرم و زبان دارد و از این بابت از مجموعه‌های پیشین این شاعر «علامت بوسه می بارد» و «تهی» متمایز می‌شود. این کتاب به همراه چاپ دیگری از کتاب «تهی» هم اکنون در سایت‌های فروش اینترنتی کتاب قابل سفارش است و دریافت آن از طریق پست امکان دارد.

http://www.lulu.com/spotlight/pouyaazizi

در پیش درآمدی که شاعر بر این کتاب نوشته آمده است :

zakhm-raghai-dar-tbid

فرو می­روی و فرو می­روی و هر ثانیه فروتر می­روی مثل برخی صحنه­های فیلم­ها که دوربین به سرعت دنبال افتادن چیزی از یک بلندی می­چرخد و محو می­شود و تمام….وضعیت آخر، ایستادگی در برابر این سیر قهقرایی است و دریغ که راهی به بازگشت ندارد و از این بابت پوچ و نیهیل است. تُهی و نَهَست است….آغاز نوشتار، پایان موازنه منفی است. این اگر عین پیروزی نیست؛ چیست؟ نوشتار آخرین کام­یابی از جهان و شعر آخرین خودارضایی است. نوشتار از لحظه صفر فراتر است، ارضای واقعی ذهن و تن است و بریدن خط زمان.

یک نمونه از شعرهای این مجموعه را با هم می خوانیم :

بر شانه‌های تو گریستن است و
ترس را
به شهامت مرگ آمیختن

بر شانه‌های تو ترسان است و
فرو ریختن را
به پایداری ایستادن نمی‌خواهد اشک

بر شانه‌های تو کوه گریان
سر وقتی که می‌نهد
بر یال‌های باد آهسته می‌رود

بر شانه های تو
شانه بر سری غمگین است و
و تنهایی از هزار سو
شعله در درون او می گیرد

………….

پویا عزیزی : شاعر، منتقد، روزنامه نگار، فعال سیاسی است . وی در روز سوم اسفند یک هزار و سیصد وشصت و سه خورشیدی در فارسان شهری از توابع چهارمحال و بختیاری، متولد شده و کودکی و نوجوانی را گذرانده است و از دوران دبیرستان به ادبیات و شعر و علاقه مند شده و به سرودن شعر می‌پردازد.
سپس به تهران می‌رود و زندگی نزدیک به یک دهه تهران و آشنایی نزدیک با محیط‌ها و نشریات ادبی وی را مصمم و حرفه ای به کار ادبیات و محافل ادبی می‌کشاند. کتاب‌هایش را منتشر می‌کند، سخنرانی می‌کند. مقاله می‌نویسد و در جمع‌های ادبی شرکت می‌کند.
وی به ناچار شامگاه سوم اسفند یکهزار و سیصد و هشتاد و هشت کوه‌های مرزی ایران با ترکیه را در نوردیده و تبعیدی خواسته و ناخواسته را آغاز می‌کند. وی شهروند افتخاری شهر جنوا در ایتالیاست و عضو کانون نویسندگان ایران(در تبعید) و انجمن قلم ایران (در تبعید) است.
کتاب‌های منتشر شده :
۱- علامت بوسه می‌بارد (مجموعه شعر ) نشر آرویج۱۳۸۳
۲- تهی (مجموعه شعر نشر الکترونیک امضا ۱۳۸۶
٣- شعر دوازده اثر الکساندر بلوک ترجمه پویا عزیزی ١٣٩٢نشر آنتی‌فا
۴-زخمرگ های در تبعید(مجموعه شعر) نشرسیپرس استکهلم ١٣٩٢

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , ,