Saturday, 18 July 2015
31 October 2020

«آزادی چهار سرباز بی‌گناه خوشحال‌مان کرد اما جای خالی یکی هرگز پر نمی‌شود»

2014 April 11

مطلب‌هایی که در این بخش تارنمای رادیو کوچه منتشر می‌شود می‌تواند از هر گروه یا دسته و یا مرامی باشد، نظر‌های مطرح شده در این بخش الزامن نظر رادیو کوچه نیست. این مطلب توسط یکی از خوانندگان به رادیو کوچه ارسال شده است. 

عیسا علی‌نژاد / از دیگران / رادیو کوچه

آزادی چهار سرباز بی‌گناه خوشحال‌مان کرد اما جای خالی یکی هرگز پر نمی‌شود، مسئولیت این ترور و گروگان‌گیری به عهده کسانی است که باب گفت‌وگو را بسته‌اند، کسانی که بذر خشونت پاشیدند و امروز خشونت درو می‌کنند، هرگز نمی‌خواهیم تروریست را تبرئه کنیم، نمی‌خواهیم جواز گروگان‌گیری صادر کنیم! اما می‌خواهیم بگوییم که جمشید دانایی فر قربانی سوءتدبیر چه کسانی شد!

آن روز که خانواده منتقد را به گروگان گرفتیم تا به کشور باز گردد، او را به گروگان گرفتیم!

آن روز که قبر بتون‌ریزی شده دانشجوی کرد را نشان مادرش دادیم، جمشید را دفن کردیم!

آن روز که اجازه احداث مسجد به اهل سنت ندادیم، اجازه قتل او را صادر کردیم!

آن روز که اجازه نماز عید به دیگران ندادیم، نماز میتش را خواندیم!

آن روز که پس از ۳۰ سال با منت و در حاشیه سفر رهبری به کردستان اجازه دادیم که برادران اهل سنت اذان بگویند، تلقین مرزبان را خواندیم!

آن روز که وزیر کشور گفت: ما برای استانداری یک فرد بومی پیدا نکریدیم، سربازمان فدا شد!

آن روز که حاضر نشدیم حتی وزیر ورزش ما اهل سنت باشد، دانایی فر شهید شد!

آن روز که کلاس قرآن مسجدی در سنندج را بستیم و همه را به بند ۲۰۹ بردیم، جمشید را ذبح کردیم!

آن روز که مولوی را ممنوع الخروج و ماموستا را در حبس و حصر کردیم، او را به اسارت فرستادیم!

isaalipanah

مسئولین بدانند که خون جمشید‌ها بر دوششان سنگینی می‌کند، باید بیاموزند حسن تعامل با همه اقوام، ادیان و مذاهب را! عزیزان ما در خطرند و علت‌العلل بی‌تدبیری رجال سیاسی ماست!

خانواده جمشید هم فردا مثل شهدای هسته‌ای نیایند با یک مصاحبه نمایشی، خدای ناکرده آب به آسیاب دشمنی‌ها بریزند، باید دشمنی را از ریشه کند. ریشه درد را باید یافت و درمان کرد، هی نگوییم وهابیت چنین و چنان می‌کند، ببینیم ما چه کردیم، ما برای مردم مظلوم بلوچستان چه آوردیم؟

علمای اهل سنت در خاتمه این گروگان‌گیری تلاش زیبایی کردند و این رابطه باید همواره در راستای وحدت بین مذاهب استوار بماند، اینطور نباشد که در این سختی‌ها به یاد آن‌ها بیافتیم و از فردا فراموششان کنیم.

اگر علما و بزرگان و ریش سفیدان سیستان و بلوچستان همراه باشند، هرگز تروریست‌ها پایگاهی و بهانه‌ای برای تندروی و خشونت نمی‌یابند.

بریدن سر ریگی هم درمان درد نشد، بیایید با آشتی ملی، دست برادران اهل سنت و بلوچ را بفشاریم و به جای چنگ و دندان نشان دادن، به صلح و دوستی بیاندیشیم، فراموش نکنیم که غائله کردستان به دست مردم کرد حل شد و این پیشمرگان کرد مسلمان بودند که در برابر تجزیه طلبان ایستادند، باید خود اقوام و مذاهب در بربر عناصر خودسر و تندرو بایستند، هر فشار خارج از قومیت و مذهب، شائبه جنگ قومی و مذهبی را دامن می‌زند، باید مدیریت بحران در بلوچستان را به مولوی عبدالحمید سپرد و او پرچمدار صلح و دوستی و آشتی ملی باشد.

مولوی عبدالحمید در این سال‌ها همواره در کنار برادران شیعه منادی وحدت بوده است و خواهد بود.

امیدواریم این آخرین حادثه تلخ در سیستان باشد و روزهای خوش آشتی را با برادران بلوچ خویش جشن بگیریم، سپاه هم دنبال انتقام نباشد و اقتدارش را در عفو بجوید.

فرقی نمی‌کند، آن‌که شما می‌کشید هم یک ایرانی است، باید ریشه این اختلاف برچیده شود و همسر و مادر جمشید هم می‌خواهند که جمشید آخرین شهید این بلوا باشد. البته اگر زود‌تر راه ریش سفیدی پیش می‌گرفتید، اینک جمشید هم در میان ما بود، حضرات فکر کنند اگر او فرزند یک مسئول بالارتبه بود، همین گونه عمل می‌کردید؟

به امید بازگشت صلح و دوستی در بلوچستان

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,