Saturday, 18 July 2015
02 July 2020
زورگیری عناصر امنیتی

«چهره کریه حکومت دین را بنگر»

2014 May 06

فیروز نجومی / مقاله وارده / رادیو کوچه

 

چندین روز پیش بود که شاهد زورگیری عناصر امنیتی، اما نا‌شناخته نظام در بند ۳۵۰ در اسارت‌گاه اوین بودیم، بند کسانی که جرم‌شان دفاع از حقوق بشر است. نه این‌که رژیم دین ضدبشر است. اما تنها نظام اسلامی به رهبری ولایت فقیه است که می‌تواند از حقوق‌بشر سخن براند. این حق ولایت فقیه است، نه حق حقوقدان‌های متخصص و برجسته، آن‌هایی که به جای شکستن خویش و فرو آوردن سر تعظیم در برابر حکم جابرانه قاضی شریعت، دهان به اعتراض گشوده و به دفاع از موکل بی‌گناه خود برخاسته‌اند، دلیلی که آن‌ها را به اسارتگاه اوین کشاند. از کار و زندگی باز داشتند و دل عزیزانشان را از جدایی پر از خون ساختند. در حکومت اسلامی برای دفاع از حق و حقوق انسان باید که جان بر کف نهی.

2

شاید اگر این واقعه در سال ۶۷ صورت می‌گرفت کسی از آن اطلاعی پیدا نمی‌کرد، سال‌هایی که هولناک‌ترین جنایات در زندان‌های کشور ما به وقوع پیوست و خبر آن هرگز به بیرون درز نکرد. بیش از چهار هزار نفر از بهترین فرزندان این سر زمین بدست آیت‌اله‌ها و حجت‌الاسلام‌ها به رهبری امامت خمینی، آنان که در الله «رحیم» و «رحمان» ذوب شده‌اند، به خاک و خون غلتیدند به‌‌ همان شیوه پیامبر اسلام که بنابر قول امام خمینی گردن هفتصد یهودی را در یک روز از تن جدا می‌کند (سخن‌رانی که هرگز پخش نشد). گفته می‌شود که چندین ماه در سکوت و تاریکی‌های شب کامیونی به حیاط زندان می‌آمد و زندانیان را به قتل‌گاه می‌برده است. سربازان ولایت، به جنگ‌جویان لشگر یزید، و حتا پیامبری که در یک روز سر هفت‌صد نفر را بر زمین می‌افکند بسی اعتبار و احترام بخشیده‌اند. هنوز نظام وا نمود می‌کند که چنین چیزی اتفاق نیفتاده است. همچنان‌که هنوز اصرار می‌کنند که برای اسیران اسارت‌گاه اوین، قاقا لیلی برده‌اند. درباره کشتار و قتل عام زندانیان در سال ۶۷، هرچه می‌دانیم به طور پراکنده از زبان برخی از زندانیان بوده است که توانسته‌اند جان سالم به‌در برند و پرده از بخش کوچکی از جنایتی عظیم بردارند.

abdolfatahsoltani

اما امروز، نظام نمی‌تواند جنایات خود را پنهان نگاه دارد و بر فراز منبر از گرامی‌داشت کرامت انسانی در اسلام، سخن فرسایی کند. درز خبر یورش ماموران مومن طهارت گرفته، جانبازان عبا عبداله حسین، نوه پیامبر، هم‌چون گشتابو‌های هیتلر، نشان می‌دهد که در اسارت نیز مدافعان حقوق‌بشری از تسلیم و اطاعت سر باز می‌زنند و فریاد خود را به گوش هم‌وطنان می‌رسانند. لت و پار شدن آنان به دست فداییان ولایت هزینه سنگین این خبر رسانی است، خبری که رژیم دین هنوز انکار می‌کند و آن را یک بازرسی معمولی تلقی می‌کنند که در طی آن ابزار پیشرفته مخابراتی از جمله تعدادی «گوشی،» که برای تماس با رسانه‌های بیگانه و جعل اخبار به کار می‌رفته است، در بند ۳۵۰ زندان اوین به جنگ آورده‌اند.

1

نظامی که از لایه‌های تودرتوی دین و قدرت ساخته شده است، ته و توی قضیه را بیرون کشیدن هرگز میسر نیست. به همین باید بسنده کنیم، که کنش زورگیری اسیران اسارت‌گاه اوین برای بار دوم، از ضعف و ترس و زبونی حاکمیت خبر می‌دهد. آری، حکومتی مجهز به تمام فوت و فن‌های فریب و ریاکاری و نیروی عظیم قهر و خشونت، و دستگاه عریض و طویل اداری در میان یک جمعیت ۸۰ میلیون نفری، از تعداد ی معدود، اما پر دل و جرات، ترس و واهمه در دل دارد. از سر عدم اعتماد و اطمینان به خود دست به کارهایی می‌زند که امروز نه تنها پنهان نمی‌ماند بلکه هرچه بهتر چهره کریه حکومت دین را به ویژه ارزش ولایی که برای «کرامت» انسانی دارد، به معرض نمایش می‌گذارد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,