شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
30 August 2016
قصه‌های ما، از رویا تا واقعیت

«روزی خوش برای موزماهی»

۱۳۹۳ اردیبهشت ۲۸
شهره شعشعانی / رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

جروم دیوید سلینجر (Jerome David Salinger) نویسنده آمریکایی متولد اول ژانویه ١٩١٩ که آثارش از دوران جوانی با تحسین بسیار روبرو شد، برای حدود نیم قرن در انزوا زیست. آخرین اثر داستانی سلینجر در ١٩۶۵ به چاپ رسید و آخرین گفتگویی که او به آن تن داد در سال ١٩٨٠ بود.

سلینجر در منهتن نیویورک بزرگ شد و از دوران دبیرستان به نوشتن داستان‌های کوتاه رو آورد. پیش از آن که در سال ١٩۴٠ برای خدمت به جبهه جنگ جهانی دوم  فرا خوانده شود، بسیاری از داستان‌هایش در مجلات به چاپ رسیدند.

از آن‌جا که سلینجر به دو زبان فرانسه و آلمانی احاطه داشت، از طرف یکی از اداره‌های ضد اطلاعات ارتش برای بازجویی از زندانیان جنگ انتخاب شد. در آوریل سال ١٩۴۵ از یک اردوگاه‌ کار اجباری که احتمالن یکی از شعبه‌های فرعی داخائو بود دیدن کرد. تجربه جنگ تاثیری عمیق و عاطفی بر او گذاشت، به طوری که حتی برای چند هفته‌ او را به خاطر مشکلات روحی به بیمارستان انداخت. سلینجر بعدها به دخترش گفت: «انسان هرگز نمی‌تواند بوی گوشت سوخته را کاملن از بینی خود دور کند، مهم نیست چند سال زنده باشد.»

17May2014-Ghesseha-Shohreh-Moz-Mahi

سلینجر با رمان معروف خود ناطور دشت در سال ١٩۵١ به شهرت جهانی رسید، اما قبل از آن با چند داستان کوتاه در محافل ادبی کشورش به عنوان نویسنده‌ای جوان و خوش آتیه مطرح شده بود.

سرگذشت موز ماهی

داستان «روزی خوش برای موز ماهی» که در این برنامه خوانده شده، نخستین بار با نام ساده‌تر«موز ماهی» در سال ١٩۴٧ توسط نویسنده برای مجله نیویورکرفرستاده شد. این داستان با دیالوگ‌های قوی و سبک موجزش به قلم نویسنده‌ای بیست و هشت ساله، توجه ویلیام مکسول منتقد مجله را به سرعت جلب کرد.

مکسول سلینجر را ترغیب به بازنویسی داستان و پرداخت بیشتر به شخصیت موریل در بخش آغازین آن به شکل کنونی کرد.

سلینجر در نهایت طی سال ١٩۴٧ چندین بار داستان را بازنویسی کرد تا سرانجام نسخه نهایی با نام «روزی خوش برای موزماهی» در ١٩۴٨ در نیویورکر به چاپ رسید. نتیجه این کوشش همچون رمان «ناطور دشت» که سه سال پس از آن به چاپ رسید، قطعی و فوری بود و داستان مورد استقبال بی‌سابقه خوانندگان قرار گرفت. پل الکساندر که زندگی‌نامه سلینجر را نوشته است در مورد داستان کوتاه «روزی خوش برای موز ماهی» می‌گوید: «این داستان جایگاه سلینجر را برای همیشه در عرصه ادبی تغییر داد.»

17May2014-Ghesseha-Shohreh-Moz-Mahi-1

سلینجر در ایران

شهرت سلینجر در ایران هم مثل اغلب کشورها با رمان ناطور دشت آغاز شد.

این اثر نخستن بار در دهه چهل شمسی در ایران به ترجمه احمد کریمی توسط انتشارات مینا به چاپ رسید و بار دیگر در دهه هفتاد توسط محمد نجفی به فارسی برگردانده شد.

داستان «روزی خوش برای موزماهی» را که در این برنامه خوانده شد، هانیه نبوتی به فارسی ترجمه کرده است.

از این داستان و داستان‌های کوتاه دیگر سلینجر برگردان دیگری هم در سال‌های گذشته توسط احمد گلشیری مترجم با سابقه به چاپ رسیده است.

سلینجر در ٢٧ ژانویه سال ٢٠١٠ در سن نود و یک سالگی در خانه‌اش در نیوهمپ‌‌شایر درگذشت.

موسیقی متن:

F. Chopin, Nocturne No. 7 in C-Sharp Minor, Op. 27

داستان‌های قبلی را از اینجا بشنوید

 

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , ,