«هنرمند بزرگ موسیقی جاز»

ثمر / رادیو کوچه

samar@koochehmail.com

لویی آرمسترانگ (Louis Armstrong) به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین و تاثیرگزارترین هنرمندان موسیقی جاز محسوب می‌شود. او نخستین نوازنده‌ی سیاه‌پوست است که به‌طور رسمی در دهه‌ی ۱۹۲۰ میلادی، در لباس مجلل یک خواننده، برای سفیدپوستان برنامه جرا کرد.

این برنامه‌ها در ابتدا بر روی عرشه‌ی قایق‌های تفریحی شناور بر روی رودخانه‌ی می‌سی‌سی‌پی اجرا می‌شد و به Show Boat معروف بود. سفیدپوستان بین دهه‌های ۱۹۲۰ و ۳۰ میلادی عادت کردند که سیاهان را در هیت نوازنده و خواننده بپذیرند و با مویقی جاز بر روی قایق‌های شناور به رقص و پایکوبی مشغول شوند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

دانلود فایل صوتی

آرمسترانگ یکی از بنیان‌گزاران جاز امروزی است. خلاقیت‌های او در نواختن انفرادی موجب شد که موسیقی جاز از ارکسترهای گروهی به اجرای انفرادی نیز روی بیاورد و بداهه‌خوانی وی در هنگام اجرای ترانه سبب شد که احساسات و عواطف خواننده در هنگام اجرا، به خوانندگی جاز (vocal Jazz) اضافه شود.

این هنرمند در سال ۱۹۰۱ در آمریکا متولد شد و مانند بسیاری دیگر از هنرمندان سیاه‌پوست هم‌عصر خودش، در دوران کودکی زندگی فقیرانه‌ و خانواده‌ی از هم پاشیده‌ای داشت و در محله‌ای جرم‌خیز از شهر نیواورلیان زندگی می‌کرد. لویی برای نخستین بار در دوران مدرسه با موسیقی آشنا شد. او نواختن سازهای بادی مانند ترومپت و کورنت (نوعی شیپور) را در گروه موسیقی یک دارالتادیب فراگرفت. آرمسترانگ فعالیت حرفه‌ای خود را از دهه‌ی ۱۹۲۰ آغاز کرد.

به زودی آرمسترانگ عضو یکی از گروه‌های پرآوازه‌ی جاز در شیکاگو شد و به‌عنوان یک نوازنده، محبوبیت زیادی را به‌دست آورد. فشار نواختن سازهای بادی بر چهره و صورت وی موجب شد که برای مدتی نوازندگی را کنار گذارد، این وقفه، لویی را به سمت خوانندگی سوق داد و این‌گونه شد که موسیقی جاز یکی از خوانندگان صاحب سبک خود را به‌دست آورد. همکاری‌های متعدد آرمسترانگ با دیگر خوانندگان و نوازندگان مشهور جاز تعدادی از بهترین آثار این سبک از موسیقی را به‌وجود آورده است.

لویی آرمسترانگ از هواداران مارتین لوترکینگ بود. شهرت و ثروتی که وی به‌دست آورده بود در حمایت از آرمان‌های جامعه‌ی سیاهان آمریکا خرج می‌شد و این هنرمند برای احقاق حقوق رنگین‌پوستان فعالیت زیادی می‌کرد. او در سن ۶۹ سالگی درگذشت در حالی‌که بیش از نیمی از ثروت خود را به افراد دیگر بخشیده بود.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»