Saturday, 18 July 2015
02 July 2020
جشنواره فیلم استکهلم - ۲

«جشنواره‌ای زنانه»

2014 November 16

امید حبیبی نیا / رادیو کوچه

 

امید حبیبی نیا، منتقد فیلم در جشنواره استکهلم

دفتر جشنواره در هتلی در مرکز شهر استکهلم واقع است و وقتی برای گرفتن کارت خبرنگاری مراجعه می‌کنم به نظر می‌آید که روزنامه‌نگاران سینمایی زیادی از خارج از سوئد در آن حضور ندارند.

 

1-SF2

تصویری از مراسم اهدای جایزه به اوما تورمن

در این جشنواره برخلاف کن که مختص روزنامه‌نگاران سینمایی و دست اندرکاران سینماست یا ونیز که روزنامه‌نگاران سینمایی در آن جای خاصی دارند، پوشش رسانه‌ای جشنواره ظاهرن چندان جدی گرفته نمی‌شود و خبرنگاران باید برای دیدن فیلم‌ها منتظر بمانند تا جای خالی در سالن سینما پیدا شود.

با این حال به گفته برخی از روزنامه‌نگارانی که در طول جشنواره با آنها صحبت کردم، جشنواره امسال لابد به دلیل بیست و پنج ساله شدنش حال و هوای بهتری داشت.

در روز سوم جشنواره، جایزه یک عمر فعالیت سینمایی به اوما تورمن ۴۴ ساله اهدا شد که تباری سوئدی دارد. وی که یکی از مشهورترین بازیگران سینما محسوب می‌شود با بازی در چند فیلم کوئنتین تارانتینو از قصه‌های عامیانه تا بیل را بکش ۱ و ۲ به شهرت بسیاری دست یافت که در هر سه این فیلم ها به نوعی بازنمایانگر تصویر تازه‌ای از زن به روایت تارانتینو بود.

2-SF2

اوما تورمن و جایزه اسب برنزش

اوما تورمن در بخشی از سخنانش گفت که از این‌که سینمای مستقل و سینمای ۳۵ میلیمتری از بین برود نگران است و با وجود امکانات بسیاری که فن‌آوری دیجیتال برای تولید فیلم پدید آورده اما امیدوار است که تولید و نمایش فیلم با حلقه‌های فیلم ادامه یابد وی در سال‌های اخیر تلاش کرده است تا تهیه فیلم‌های مستقل را برعهده بگیرد اما هنوز در این راه توفیقی کسب نکرده است.

اداره این جلسه را موا گامل، بازیگر مشهور سوئدی برعهده داشت و با آن‌که سوال‌ها و حتا درخواست درآغوش کشیدن اوما تورمن از سوی یک دانشجوی بازیگری جوان به نظر از پیش تعیین شده می‌رسید اما با استقبال بسیاری روبرو شد.

نخستین نمایش ملبورن که یکی از ۲۰ فیلم بخش مسابقه بود نیز در همان شب بود، بطور کلی تمام فیلم‌های ایرانی جشنواره با استقبال خوب تماشاگران و به ویژه ایرانی‌ها روبرو شد، اما در نخستین نمایش فیلم دختری تنها به خانه بازمی‌گردد در جشنواره، ایرانیان زیادی حضور نداشتند، نکته جالب آنکه وقتی برای تماس با آنا لیلی امانپور پیغام فرستادم که مایلم یک نظر کوتاه در باره فیلمش را ضمیمه گزارشم کنم، مسئول روابط عمومی پخش کننده مربوطه حتا مشهورترین رسانه فارسی زبان را هم نمی‌شناخت و در نهایت از خیر این نظر گذشتم.

3-SF2

نمایی از فیلم ملبورن

دختری شب تنها به خانه بازمی‌گردد، به عنوان نخستین تجربه در عرصه ساخت سینمای ومپیری با گوشه چشمی به استعاره‌های قابل تصور از شهر بد، شب و ومپیر فیلم بدی نیست، با وجود بازی‌های بسیار بد بازیگران، استفاده خلاقه از موسیقی، نور و سیاه و سفید بودن آن سبب شده بود تا فیلم جالب به نظر بیاید و البته برای تماشاگران سوئدی که اغلب با پاپ کورن و نوشیدنی در سالن سینما حاضر شده بودند و انتظار دیدن فیلمی ترسناک را داشتند شاید این قدر جالب به نظر نیامده بود.

در کنار دختری شب تنها به خانه بازمی‌گردد، رفتار شایسته از دزیره اخوان نیز در همین بخش سینمای مستقل آمریکا به نمایش درآمده است که فیلمی ست بسیار قابل توجه و نوید ظهور یک کارگردان جوان خوش آتیه را می دهد.

نیما جاویدی کارگردان فیلم ملبورن را پیش از تماشای فیلم دیدم و به نظرم رسید که برای نخستین کار بلند و تولید مستقل فیلم با استفاده از یک لوکیشن در مجموع خوب از آب درآمده است و البته باید منتظر فیلم‌های بعدی او ماند، خوشبختانه نیما جاویدی را پس از نمایش فیلم دیگر ندیدم.

4-SF2

نمایی از مستند نمک زمین

در حالی که آقایان محترم از سوئد در بخش مسابقه توجه بسیاری از تماشاگران و روزنامه‌نگاران سوئدی را به خود جلب کرده بود، چند فیلم دیگر از جمله قبیله که در کن نیز برنده جایزه منتقدان شده بود و شکارچی روباه نیز از فیلم هایی بودند که گفته می‌شد احتمالن جایزه‌ای خواهند ربود.

استقبال بسیار از مستندهای جشنواره به گونه ای بود که تقریبن اغلب فیلم‌های این بخش از پیش به فروش رفته بود، ۲۱ فیلم مستند در این جشنواره به نمایش درآمد که از مشهورترین آنها من فمن هستم از سوئیس در باره گروه فمن و هدف بگیر و شلیک کن از مارشال کوری در باره یک داوطلب آمریکایی در جبهه نبرد با ارتش قذافی بودند.

اما نمک زمین ساخته ویم وندرس و جولیانو ریبریو سالگادو که در کن نیز درخشیده بود، بدون شک یکی از بهترین مستندهای امسال است، فیلمی در باره کارهای عکاس اجتماعی سالگادو در طول بیش از ۴۰ سال فعالیت حرفه ای عکاسی ش در چهار گوشه جهان.

در بخش آزاد علاوه بر قصه‌ها که توجه تماشاگران ایرانی را به خود جلب کرد، چند فیلم برگزیده جشنوارهای مختلف از جمله مامی، جامعه بالادست، مرد پرنده، خواب زمستانی، دو چهره ژانویه ساخته حسین امینی و پرنده سانان نیز به نمایش درآمد که از بخش‌های پرمخاطب جشنواره بود.

5-SF2

نمایی از فیلم دخترانه

جشنواره استکهلم توجه ویژه‌ای به زنان دارد و به نوعی جشنواره‌ای فمنیستی محسوب می‌شود، از این رو کارگردان‌های جوان زن به این جشنواره جوان که امسال ۲۵ ساله شد به عنوان یکی از نخستین سکوهای پرش نگاه می‌کنند. بنابراین می‌توانم حدس بزنم که برخلاف پیش‌بینی‌ها، فیلم‌هایی بیشتر مورد توجه قرار خواهد گرفت که یا به صورت مستقیم در باره مسائل زنان باشد یا کارگردان آن‌ها زن باشد.

 مطالب مرتبط

هشت چهره ایرانی

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

TAGS: , , , , , , , , , ,