شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
25 August 2016
سیگنال ممنوع

«بووی دنیا را به آتش خواهد کشید»

۱۳۹۳ آذر ۱۸

شادیار عمرانی – بهرنگ زندی / رادیو کوچه

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

بووی دهه‌ی ٨٠ را خوب شروع کرد،

این بار با هیولاهای ترسناک Scary Monsters (and Super Creeps)

با اون لهجه‌ی غلیظ کاکنی زن را در عصر کالاشدگی تصویر می‌کرد

خاکستر به خاکستر Ashes to Ashes

قبلش اسمش یه چیز دیگه بود

مردمی که به طلا تبدیل شده‌اند

از یک شعر کودکانه گرفته شده بود

ویدئوی این آهنگ یکی از پرخرج‌ترین ویدئو‌های دهه‌ی ٨٠بود و بهترین موزیک ویدئوی دهه‌ی ٨٠شناخته شد

1

خب حالا بیاید برقصیم

Let’s Dance

اولش هم رقصیدیم آخه

این مشهورترین آهنگ بووی ه.

استیوی رِی توی این آلبوم گیتارشو می‌زنه

حالا دیگه نوبت بلوز راک بود که امتحان کنه

آلبوم امشب کار ضعیفی بود

بهترین آهنگش که با تینا ترنر هم اجرا کرد همین امشب بود که چنگی به دل نمی‌زد

بووی توقع‌ها را از خودش بالا برده بود

سال ٨٧ بووی و خلوتش در سوییس آلبوم موفق هرگز ناامیدم نکن را خلق کرد

دوباره رفته بود سراغ راک اند رول

تمام اروپا را گرفت

2

Day-In Day-Out باز انگشت می‌گذاشت روی توزیع ناعادلانه ثروت در آمریکا و فقری که گریبان مادران جوان و کودکان گرسنه را گرفته و راهی جز دزدی از فروشگاه‌ها و تن‌فروشی باقی نگذاشته. از قلب کاخ سفید و نوزاد سر راهی روی پله‌های اون شروع می‌کرد.

دیگه رفت تا سال ٩٣

و ازدواج دومش

که خیلی هم عاشقانه بود

با ایمان عبدالمجید

به خاطر این ازدواج یه آلبوم داد بیرون، کراوات سیاه صدای سفید با ریتم جدیدی از بلوز راک

اون هم وسط شورش لس آنجلس این یه عروسی شورشی بود

خییییییییییییییییییییییییییییلی هم موفق شد.

همون سال یه آلبوم داد بیرون که روی خط داغ راه می‌رفت، آلبوم بودای حومه‌شهر یا Buddha of Suburbia  برای یه سریال تلویزیونی که از بی بی سی ٢ پخش می‌شد. از آهنگ سکس و کلیساش گرفته تا همکاریش با لنی کراویتس همه‌اش جنجالی بود.

بیییییییییییییییرون، آلبوم منحصر به فردی بود یه آلبوم مفهومی که حول سرکوب هنر، سانسور نامحسوس و پدیده‌ی جنایت هنر از دید دولت می‌پرداخت.

هر قطعه از این آلبوم یک شخصیت داستانی داشت و کل قطعات روی هم معنی آلبوم را کامل می‌کرد.

3

کی همچین کاری می‌کنه؟

دیوید بووی، اون خودش را در هنر خلاصه کرده. هنری که به خودش و تمام پایه‌های فردی و اجتماعی‌اش متعهد است

 

سال ٩٧ دیگه وضعش خوب شده بود، نه تنها تهیه کننده‌ی آلبوم‌های خودش شد بلکه آلبوم‌های دیگران را هم تهیه می‌کرد.

آلبوم earthling  چنان موفق شد که یک ستاره‌ی بزرگ در هالیوود براش به ارمغان آورد.

اینجا دیگه رسمن بووی اعلام کرد که آتئیسته. مثل آهنگ مرد متحرک

توی آهنگ من از آمریکایی‌ها می‌ترسم از دنیای آمریکاییزه شده با استانداردهای مرگ‌بار سرمایه‌داری وحشت داشت و می‌گفت خدا، آمریکایی است.

بووی باید در همه چیز پیشتازی می‌کرد، سال ١٩٩٩ اولین آلبوم قابل دانلود از اینترنت را منتشر کرد: ساعت‌ها

و سبک سایبر سانگ را پایه گذاشت

و اما بووی هزاره‌ی سوم اگر نبود موسیقی این هزاره هم مرده بود. هزاره‌ای که با یازده سپتامبر ٢٠٠١ برای کشتاری جهانی آماده می‌شد.

آلبوم بت‌پرست از مرگ بشریت و جهان می‌گفت.

Slow Burn برایش جوایز بسیاری آورد در حالی که سوزان ترین آهنگ معترض این آلبوم بود.

بووی بعد از فروپاشی بلوک شرق خشمگینه.

وقتی سال ٢٠٠٣ آلبوم «واقعیت» را سرآسیمه ساخت گفت دو دهه است که مردم دنیا دیگه واقعیت را نمی‌بینند انگار که گمان می‌کنند عصر پسافلسفه فرا رسیده است، آن‌ها نمی‌خواهند دانشی بیاموزند و فقط وقایع را تحلیل تخیلی می‌کنند، و این وضع را شرایط سیاسی رقم زده است.

چند تا رو امتحان کن، چند تا بخر

اما این بار زیادی خلاف جریان حرکت کرده بود، در تور این آلبوم در اسلو یکی از شرکت کنندگان در کنسرت آب‌نبات چوبی به چشم بووی پرتاب کرد. این اولین بار نبود که طی یکی دو سال اخیر بهش سو قصد می‌شد. یک هفته بعد سکته کرد و مجبور به آنژیوپلاستیک شد

4

و بعد ده سالی سکوت کرد و تنها در مراسم‌های تجلیلش شرکت می‌کرد

تا سال ٢٠١٣ و شصت و ششمین سال تولدش

به استرالیا رفت و آلبوم روز بعد را منتشر کرد آن هم بعد از دو سال تهیه‌اش یواشکی.

این آلبوم یک بمب دوباره بود در موسیقی راک

و تمام آهنگ‌هاش بدون استثنا سیاسی و اجتماعی بود

بووی در ۶۶ سالگی باز اومده که فرزندان جدیدی را به موسیقی دنیا تقدیم کنه

هنر را در نهایتش ببره

و صدای انسانیتی باشه که هر روز چندین بار می‌میره

بووی هیچ‌وقت ادعای سیاسی بودن یا چپ بودن نکرد

بووی  فقط خودشه

خود واقعی

خودی که نمی‌تونه چشم‌هاش را ببنده

او واقعن مردی است که دنیا را فروخت

مطالب مرتبط

دیوید بووی مردی که دنیا را فروخت

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , ,