Saturday, 18 July 2015
19 September 2020

«گزارشی درباره ازدواج موقت درایران»

2009 August 23

ازدواج موقت «صیغه»  نوعی از ازدواج است که در آن عقد ازدواج برای مدت معین و محدودی با مهریه‌ای معلوم، بین دو طرف «زن و مرد» بسته می‌شود. البته این فقط بین مسلمانان شیعه رایج است و اهل سنت آن را حرام می‌دانند.

در این نوع ازدواج زن و مرد باید خود متن صیغه‌ی عربی را بخوانند بدین صورت که ابتدا زن باید بگوید من خود را برای مدت مشخص به میزان مهریه مشخص به عقد تو در می‌آورم و مرد بلافاصله می‌گوید قبول دارم و بدین صورت آن‌ها از نظر شرعی برای مدت مشخص زن و شوهر هستند.

انتقادات زیادی در رابطه با این نوع ازدواج از سوی برخی قشرها صورت گرفته چرا که آن‌ها بر این باورند که صیغه باعث تبعیض‌های اجتماعی و حقوقی بر علیه زنان می‌شود.

یکی دیگر از مشکلات مربوط به کودک این است. از آنجا که ثبت صیغه الزامی نیست، زنانی که باردار می‌شوند، نمی‌توانند ثابت کنند بچه از شوهر موقت است. چنان‌که طبق اعلام نماینده قوه قضائیه، تعداد زیادی پرونده در دادگاه‌ها وجود دارد که بعد از بارداری زن، مرد خود را پنهان کرده‌است و یا بچه را انکار می‌کند

عده‌ای دیگر از مخالفین ، دلیل مخالفت خود نسبت به ازدواج موقت را، «نَسخ به آیات «قرآن» ذکر می‌کنند و معتقدند که ازدواج موقت به استناد تعدادی از آیات قرآن منسوخ است.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»