شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
17 January 2017
معاون رییس جمهوری آمریکا

«نکاتی در مورد نامه سناتورهای جمهوری‌خواه به جمهوری اسلامی ایران»

۱۳۹۳ اسفند ۲۰

گزارش / رادیو کوچه

منبع: سفارت مجازی آمریکا در تهران

 

من به مدت سی و شش سال در مجلس سنای ایالات متحده خدمت کردم. من عمیقن به سنت‌های آن، ارزش‌های آن به عنوان یک نهاد و نقش اساسی حیاتی آن در اِعمال سیاست‌های خارجی ما ایمان دارم. نامه ارسال شده در ۹ مارس توسط چهل و هفت سناتور جمهوری‌خواه به جمهوری اسلامی ایران، که آشکارا برای تضعیف رییس جمهور کنونی در میانه گفت‌وگوهای بین‌المللی حساس طراحی شده است، پایین‌تر از شان نهادی است که من آن را ارج می‌نهم.

این نامه، که در لفافه آموزش قانون اساسی است، سنتی دویست ساله را نادیده می‌گیرد و توان هر رییس جمهور آینده را، چه دموکرات و چه جمهوری‌خواه، برای گفت‌وگو با دیگر کشور‌ها به نمایندگی از سوی ایالات متحده مورد تهدید قرار می‌دهد. انسان‌های با شرافت می‌توانند بر سر سیاست‌ها اختلاف نظر داشته باشند. اما این راه امن‌تر یا قوی‌تر کردن آمریکا نیست.

22

نفوذ آمریکا در سراسر دنیا به توانش در احترام به تعهداتش وابسته است. برخی از این تعهدات در توافقات بین‌المللی مورد تایید کنگره داده شده‌اند. اما، همان‌طور که نویسندگان این نامه باید بدانند، اکثریت غالب تعهدات بین‌المللی ما بدون تایید کنگره اثرگذار می‌شوند. و اگر ایالات متحده، انگلستان، فرانسه، روسیه، چین و آلمان به تفاهمی با ایران برسند نیز شرایط چنین خواهد بود. موارد شبیه به این بسیارند. چارچوب اخیر آمریکا-روسیه برای انتقال سلاح‌های شیمیایی از سوریه صرفن یکی از مثال‌های اخیر است. چنین ترتیباتی معمولن حفاظتی را که هر روزه سربازان آمریکایی در سراسر دنیا به آن تکیه می‌کنند برای آن‌ها فراهم می‌سازد. چنین ترتیباتی اجازه اسکان نیروهای ما را در محل‌هایی مانند افغانستان می‌دهد. آن‌ها ابزاری ضروری برای اِعمال سیاست خارجی ما هستند و تداوم و توانمندسازی ایالات متحده را در حفظ اعتبارمان و رهبری جهانی با وجود آمد و رفت روسای جمهور و کنگره‌های مختلف، تضمین می‌کنند.

از آغاز جمهوری، روسای جمهور به موضوعات حساس و مهمی در مذاکرات پرداخته‌اند که به تعهدات هم الزام‌آور و هم غیرالزام‌آور منجر شده‌اند که مورد تایید کنگره نبوده‌اند. تحت روسای جمهوری از هر دو حزب، تغییر مسیرهای اساسی در سیاست خارجی آمریکا مانند به رسمیت شناختن جمهوری خلق چین، حل بحران گروگان‌گیری ایران و خاتمه جنگ ویتنام همگی بدون تایید کنگره انجام شدند.

در سی و شش سال در مجلس سنای ایالات متحده نمی‌توانم نمونه‌ای دیگر را به یاد بیاورم که سناتور‌ها مستقیمن نامه‌ای نوشته باشند به کشوری دیگر – چه رسد به مخالف خارجی دراز مدتی – تا گوشزد کنند که پرزیدنت دارای اختیار مبتنی بر قانون اساسی برای رسیدن به تفاهمی معنی دار با آن‌ها را ندارد. این نامه پیامی گمراه کننده را به طور یکسان به دوستان و دشمنان می‌فرستد که فرمانده کل قوای ما نمی‌تواند به تعهدات آمریکا عمل کند – پیامی که همان‌طور که خطرناک است نادرست نیز هست.

تصمیم برای تضعیف رییس جمهوری و دور زدن ساختار قانون اساسی ما اصولن برای من توهین‌آمیز است. این نامه و نویسندگان آن از نظر سیاست‌گزاری نیز هیچ گزینه عملی دیگری را برای راه حل دیپلماتیک با ایران، که به نظر می‌رسد نامه‌شان قصد تضعیف آن را دارد، ارایه نداده‌اند.

sanae-amrica

هیچ راه حل بی‌نقصی برای خطر برنامه اتمی ایران وجود ندارد. اما راه حلی دیپلماتیک که محدودیت‌هایی اساسی و قابل راستی‌آزمایی را بر برنامه اتمی ایران اِعمال کند، بهترین و بادوام‌ترین امکان اطمینان حاصل کردن از این هستند که آمریکا، اسراییل و دنیا هرگز مورد تهدید ایران مجهز به سلاح هسته‌ای نخواهند بود. این نامه طراحی شده است تا رهبران ایران را مجاب کند که به چنین تفاهمی با ایالات متحده نرسد.

نویسنده این نامه آشکارا گفته است که می‌خواهد هر اقدامی بکند تا مذاکرات دیپلماتیک پرزیدنت اوباما را با ایران خاتمه دهد. اما به چه بهایی؟ اگر گفت‌وگو‌ها به خاطر دخالت کنگره شکست بخورند، ایالات متحده مورد سرزنش قرار خواهد گرفت و ما با شرایط بد از هر سو تنها خواهیم ماند. برنامه اتمی ایران، که اکنون متوقف است، بار دیگر حرکت با شتاب به جلو را آغاز خواهد کرد. ما اتحاد جهانی لازم را برای صرفا اِعمال تحریم‌های کنونی نیز نخواهیم داشت، چه برسد به وضع تحریم‌های جدید. بدون دیپلماسی یا افزایش فشار، نیاز به توصل به نیروی نظامی بیش از پیش محتمل خواهد شد – در زمانی که نیروهای ما در حال جنگ علیه داعش هستند.

رییس جمهور به بازداری ایران از دستیابی به سلاح هسته‌ای متعهد شده است. او صراحتن گفته است که عدم توافق را به یک توافق بد که نتواند به این هدف برسد را ترجیح می‌دهد و همچنین به طور شفاف این نکته را روشن کرده که کلیه گزینه‌ها همچنان روی میز باقی خواهند ماند. گفت‌وگوهای کنونی بهترین چشم‌انداز را پس از سالیان طولانی به وجود آورده تا با خطری که بلند پروازی‌های اتمی ایران ایجاد کرده رسیدگی شود. کنار گذاشتن راه حل صلح‌آمیز اشتباه خطرناکی خواهد بود به خصوص زمانی که هنوز دیپلماسی در جریان است.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , ,