شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
15 September 2016
پرسه – اجتماعی – به بهانه روز جهانی ماما

«جهانی نیازمند ماما»

۱۳۸۹ اردیبهشت ۱۵

سیمین/ رادیو کوچه

[email protected]

«امروز جهان بیش از هر زمان دیگری به ماما نیازمند است»

شاید هیچ یک از ما نام نخستین آموزگارش را از یاد نبرد اما به ندرت کسی پیدا می‌شود که نام فردی را که او را به دنیا آورده به خاطر داشته باشد. لحظه تولد برای هر انسانی یکی از مهم‌ترین لحظه‌های زندگی‌اش است و برای هر مادری شیرین‌ترین لحظه‌ای که می‌تواند داشته باشد، لحظه‌ای که با گریه‌ای دلنشین آغاز می‌شود که نشان از زندگی دارد و پس از آن آغوش گرم مادر است که پذیرای این موجود تازه به عرصه دنیا قدم گذارده می‌شود و در این میان او که شاهد تمامی این لحظه‌های خوشایند است مامایی است که از زمان پیدایش این موجود همراه او بوده تا این امانت را سالم به مقصد برساند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

روز پنجم ماه می از سوی سازمان بهداشت جهانی و کنفدراسیون بین المللی مامایی به نام روز جهانی ماما نام‌گذاری شده است. این روز  برای اولین بار در سال 1980 به عنوان روز جهانی ماما پیشنهاد و سپس از سال 1992 به صورت رسمی اعلام شد.

هدف از بزرگداشت روزجهانی ماما افزایش آگاهی و تبادل اطلاعات مابین این گروه از جامعه در راستای سلامتی مادر و نوزاد عنوان شده‌است.

بنابر تعاریف سازمان بهداشت جهانی و دستورالعمل‌های وزارت بهداشت، رشته مامایی به طور کامل مستقل تعریف شده‌است و می‌تواند بدون نیاز به سرپرست وظایف خود را انجام دهد. اموری که در حیطه کاری ماماها قرار دارد شامل تمامی مراقبت‌های عادی دوران بارداری، مشاوره‌های دوران بلوغ، تشخیص و درمان بیماری‌های شایع دستگاه تناسلی و مشکلات دوران پیری می‌شود.

گفته می‌شود که در دنیا روزانه 1600 زن در اثر عوارض بارداری و زایمان جان خود را از دست می‌دهند و بیش از 99 درصد این مرگ‌ها در کشورهای در حال توسعه اتفاق می‌افتد. البته بسیاری از این مرگ‌ها قابل پیش‌گیری است.

با مرگ مادر، خانواده عضو اصلی خود را برای مدیریت و مراقبت کودکان از دست می‌دهد و کودکان به سرانجام نامعلومی گرفتار می‌شوند. لذا پیش‌گیری از مرگ مادران یکی از اهداف مهم کشورها است. با برنامه‌ریزی دقیق و انجام مراقبت‌های لازم در این دوران می‌توان به این هدف دست یافت و این ماماست که به عنوان عضو اصلی در مراقبت از مادر نقش مهمی در این خصوص ایفا می‌کند.

براساس گفته مسوولان با اقدامات انجام شده توسط ماماها در ایران، آمار مرگ و میر مادران باردار که در دوران نه‌چندان دور 140 در 100 هزار بود، امروزه به حدود 24 در 100 هزار رسیده‌است.

از سوی دیگر، براساس استانداردهای بین‌المللی، باید براساس هر 1000 تولد 30 تا 50 ماما در سیستم وجود داشته باشد و این در حالی است که امروزه در ایران 50 هزار و 340 مامای تربیت شده وجود دارد که از این میزان تنها 20 هزار نفر در سمت ماما شاغل هستند.

با توجه به شعار امسال روز جهانی ماما که: «امروز جهان بیش از هر زمان دیگری به ماما نیازمند است»، لزوم توجه به این گروه بیشتر حس می شود چرا که عدم توجه به جامعه مامایی یعنی عدم توجه به دو سوم جمعیت کشور یعنی مادران و کودکان.

بیکاری حدود 30 هزار فارغ‌التحصیل رشته مامایی، لزوم تعرفه‌گذاری خدمات مامایی و مساله قرارداد سازمان‌های بیمه‌گر با ماماها  ازجمله مشکلاتی است که جامعه ماماها در ایران با آن روبروهستند

بیکاری حدود 30 هزار فارغ‌التحصیل رشته مامایی، لزوم تعرفه‌گذاری خدمات مامایی و مساله قرارداد سازمان‌های بیمه‌گر با ماماها  ازجمله مشکلاتی است که جامعه ماماها در ایران با آن روبروهستند.

به گفته دبیر انجمن مامایی ایران، امروزه از نظر فارغ‌التحصیلان مامایی مشکلی وجود ندارد و با وجود این تعداد ماما در کشور و با توجه به حدود یک میلیون و 200‌هزارتولد در سال، نزدیک استانداردهای دنیا هستیم. اما مشکل این است که سیستم سلامت نتوانسته به موازات نیاز زنان باردار مامای کافی جذب کند و  نتیجه چنین مشکلی این است که آن چیزی که به مادر باردار به‌عنوان مراقبت‌های بارداری و زایمان ارایه می‌شود، در شأن زن ایرانی نیست.

وی گفته است که با توجه به این که الان بیش از 90 درصد زایمان‌ها به صورت سزارین انجام می شود و این تحمیل یک هزینه غیرمنطقی به خانوارهایی است که حتی هزینه تغذیه صحیح را ندارند، می‌توان کاری کرد که از یک‌میلیون و 200 هزار تولد، 800‌هزار تولد را ماما به‌تنهایی انجام دهد و این صرفه‌جویی بزرگی در کشور است.

قدمت رشته مامایی در ایران به شکل آموزش عالی پس از تحصیلات دبیرستان، به 80 سال قبل برمی گردد. اولین آموزشگاه مامایی به نام مدرسه قابلگی با 10 نفر شاگرد در سال 1298 در بیمارستان بانوان (زنان سابق) شهر تهران تاسیس شد. پس از گذشت 10 سال، اولین آموزشگاه عالی مامایی در سال 1308 و با اعطای مدرک معادل لیسانس به عنوان یکی از شعب مدرسه طب آغاز به کار کرد. در سال 1313 دانشگاه تهران تاسیس شد و سپس دانشکده پزشکی آن نیز افتتاح شد. لذا چند سال بعد در سال 1319 بیمارستان زنان به دانشکده پزشکی ملحق شد. از این آموزشگاه تا سال 1331 جمعا 462 نفر فارغ التحصیل شدند. از سال 1335 تا 1358 برنامه آموزشی آموزشگاه به برنامه 1.5 ساله پرستاری و مامایی برای لیسانسیه‌های پرستاری تغییر یافت.

پس از آن در پی 3 سال تعطیلی انقلاب فرهنگی، از آغاز سال 1362 با نام «مدرسه عالی مامایی» شروع به کار کرد و مجددن از ورودی دیپلم به تربیت کاردان و کارشناس مامایی اختصاص یافت. در سال 1365 پس از انتقال آموزش گروه‌های پزشکی از آموزش عالی به وزارت بهداشت، دانشکده‌های پرستاری و مامایی تاسیس شد که در بهمن 1368 مصوب شد و هم‌اکنون در تربیت دانشجویان کارشناسی و کارشناسی ارشد مامایی فعالیت دارند.

به مناسبت این روز گفت‌و گویی انجام دادم با «فاطیما جهانگیر» که بیش از بیست سال است که سابقه فعالیت در این رشته را دارد.

منبع:

همشهری آنلاین

جام جم

سایت بیمارستان امام

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , 

۱ Comment