شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
16 September 2016
پرسه – به بهانه روز مادر وطنی - 2

«مامان رفت بخوابد»

۱۳۸۹ خرداد ۱۴

سیمین/ رادیو کوچه

[email protected]

مامان و بابا داشتند تلویزیون تماشا می‌کردند که مامان گفت: «من خسته‌ام و دیگه دیروقته، می‌رم که بخوابم». مامان بلند شد، به آشپزخانه رفت و مشغول تهیه ساندویچ‌های ناهار فردا شد، سپس ظرف‌ها را شست، برای شام فردا از فریزر گوشت بیرون آورد، قفسه‌ها را مرتب کرد، شکرپاش را پرکرد،ظرف‌ها را خشک کرد و در کابینت قرارداد و کتری را برای صبحانه فردا از آب پرکرد. بعدهمه لباس‌های کثیف را درماشین لباسشویی ریخت، پیراهنی را اتوکرد و دکمه لباسی را دوخت.

اسباب‌بازی‌های روی زمین راجمع کرد و دفترچه تلفن را سرجایش درکشوی میز برگرداند. گلدان‌ها را آب داد، سطل آشغال اتاق را خالی کرد و حوله خیسی را روی بند انداخت. بعد ایستادو خمیازه‌ای کشید کش و قوسی به بدنش داد و به طرف اتاق خواب به حرکت درآمد،کنار میز ایستاد و یادداشتی برای معلم نوشت، مقداری پول را برای سفر شمرد و کنارگذاشت و کتابی را که زیر صندلی افتاده‌بود برداشت. بعد کارت تبریکی را برای تولدیکی از دوستان امضا کرد و در پاکتی گذاشت، آدرس را روی آن نوشت و تمبر چسباند؛ مایحتاج را نیز روی کاغذ نوشت و هر دو را درنزدیکی کیف خود قرارداد. سپس دندان‌هایش رامسواک زد. باباگفت: «فکرکردم گفتی داری می‌ری بخوابی» و مامان گفت: «درست شنیدی دارم می‌رم.» سپس چراغ حیاط راروشن کرد و درها را بست.

پس ازآن به تک‌تک بچه‌ها سر زد، چراغ‌ها راخاموش کرد، لباس‌های به هم ریخته را به چوب رختی آویخت، جوراب‌های کثیف را درسبد انداخت، با یکی از بچه‌ها که هنوز بیدار بود و تکالیفش را انجام می‌داد گپی زد، ساعت را برای صبح کوک کرد، لباس‌های شسته را پهن کرد، جا کفشی را مرتب کردو شش چیز دیگر را به فهرست کارهای مهمی که باید فردا انجام دهد، اضافه کرد. سپس به دعا و نیایش نشست. درهمان موقع بابا تلویزیون راخاموش کرد و بدون این‌که شخص خاصی مورد نظرش باشد گفت: «من می‌رم بخوابم» و بدون توجه به هیچ چیز دیگری، دقیقن همین کار را انجام داد.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

امروز بنا به تقویم وطنی، روز زن نام گرفته و من این روز را به تمام بانوان هم‌وطنم اعم از مادر و همسر و نامزد و خواهر و دوست‌دختر و مادر زن و مادرشوهر و خلاصه هرچی بانوی ایرانی در دنیاست تبریک می‌گویم.

اما در ادامه برنامه پیشین و در رابطه با موضوع حق و حقوق زنان در خانواده و جامعه امروز گفت‌و گویی با چند تن از بانوان داشتم و از آنان نظرشان را در این زمینه جویا شدم.

قانون حامی مردان

بانویی که سال‌ها با امور حقوقی سرو کار دارد معتقد است که به هیچ عنوان حقوق برابری بین خانم‌ها و آقایان در جامعه ایرانی وجود دارد و نمونه بارز آن را مقایسه‌ای میان قانونی که حق‌حضانت فرزند را به مادر یا پدر می‌دهد، می‌داند و می‌گوید که مادری که با تمام وجود در رشد و تربیت فرزندش می‌کوشد در نهایت از هیچ حقی در مورد او برخوردار نیست و در مواردی نیز که پدر، خانواده را رها می‌کند و مادر از نخستین سال‌های زندگی فرزندان مسوولیت آن‌ها را بر عهده دارد، بر اساس قانون این پدر است که هرچند هیچ نقشی در بزرگ شدن فرزندانش نداشته اما باید اجازه دهد تا آنان ازدواج کنند یا امور قانونی خویش را انجام دهند هرچند که هم چنان ناپیدا باشد و اگر مادر بخواهد این مسئله را قانونی پی‌گیری کند، سال‌ها به طول می‌انجامد.

وی می افزاید که انجام کارخانه و رسیدگی به امور به طور سنتی  به عنوان وظیفه یک زن درآمده و اغلب مردان خود را از هم‌کاری در این زمینه مستثنی می‌دانند در صورتی که یک زن که بیرون از منزل نیز اشتغال دارد در شرایطی مشابه مردان قرار دارد.

زنان حق دارند اما فقط در کلام

اما همسر مردی که معتقد است زن در زندگی از جایگاه والایی برخوردار است، مسوولیت خطیر تربیت فرزند بر عهده اوست و زنان از حقوقی برابر با مردان برخوردارند، در این زمینه معتقد است که در عمل زنان از حق چندان زیادی برخوردار نیستند و فقط آن‌چه گفته می‌شود در زبان است و در عمل به زنان در این زمینه اجحاف می‌شود. مردان به راحتی هر حقی را برای خود قایل هستند اما در مورد همسرانشان چنین عمل نمی‌کنند. برای مثال به خود حق می‌دهند که روابط خود با دوستانشان را حفظ کنند و زمانی را با آنان بگذرانند اما همسرشان باید در خانه باشد و به امور منزل برسد.

زنان حق خود را به رسمیت بشناسند

البته تمامی بانوان یکسان فکر نمی‌کنند و برخی از آن‌ها معتقدندکه این خود خانم‌ها هستند که باید ابتدا حق خود را به رسمیت بشناسند تا دیگران نیز بدانند که حقوق آن‌ها را رعایت کنند.

این همسر جوان می‌گوید که موضوع حقوق بانوان موضوعی است که در هرجای دنیا مطرح است اما شاید در ایران به نوع شدیدتری مطرح باشد و زنان باید از ابتدای زندگی از همسرانشان بخواهند که  حقوق آنان را محترم بشمارند و در انجام بسیاری از امور با آنان هم‌کاری داشته باشند.

به هر رو در این زمینه سخن فراوان است و دامنه مواردی که به عنوان حق مسلم یک انسان به‌طور معمول درمورد زنان زیرپا گذاشته می‌شود آنقدر وسعت دارد که به چند برنامه نمی‌گنجد.

سنت، فرهنگ، قانون، ویژگی‌های فردی، تربیت خانوادگی، آموزه‌های اجتماعی، عدم خودباوری زنان و بسیاری عوامل دیگر در ایجاد این روند نقش دارند که هریک جای سخن بسیار دارد.

امید دارم در برنامه‌های دیگری باز هم به این موضوع بپردازم.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,