Saturday, 18 July 2015
26 September 2020
شما می‌گویید:

«عدالت مهم است یا مصلحت؟»

2010 June 09

بهداد بردبار / رادیو کوچه

جفری رابرتسن یک وکیل تراز اول و متخصص بررسی موارد نقض حقوق بشر است‌، که با رسانه بیگانه نیست و سال‌ها علاوه بر مشغله حقوقی، با رسانه‌های استرالیا و انگلستان هم‌کاری کرده است. اما شناخت ویژه او از حقوق بین‌المللی باعث شد که بنیاد عبدالرحمن برومند برای بررسی اعدام‌های سال 1367 به سراغ او برای انجام تحقیقات گسترده‌ای در این باره برود.

رابرتسن در  مقاله‌ایی با عنوان: «سازمان ملل باید قاتلان جنایات دهه هشتاد را محاکمه کند‌» که در روزنامه گاردین منتشر شد به اهمیت زنده کردن این پرونده برای جلوگیری از قتل‌عام‌های بعدی پرداخت.

در روزهای گذشته گزارش کامل تحقیقات رابترسن توسط بنیاد برومند در واشنگتن منتشر شد. به نظر می‌رسد انتشار این گزارش از اعدام‌های سال ۱۳۶۷ درست چهار روز پیش از سال‌گرد ۲۲ خرداد باعث بروز سو‌تفاهم‌های زیادی بشود.

رابرتسن در گاردین نوشت که شاید خشونت‌های بعد از انتخابات و اعدام عده‌ای با حکم «محارب» نباید باعث تعجب کسی شود، چه این همان رژیمی است که سال‌ها قبل هزاران نفر از زندانیان سیاسی را کشت اما هیچ‌گاه حساب پس نداد.

رابرتسن این جنایت را با قتل عام صربرنیتسا در بوسنی مقایسه می‌کند. او در پاسخ به سوال نیک آهنگ کوثر در مورد نقش میرحسین موسوی می‌گوید:

«ایشان باید توضیح بدهد چرا در پاسخ به خبرنگار اتریشی در زمستان سال ۶۷ گفت که زندانیان می‌خواستند شورش کنند و ما باید این توطئه را سرکوب می‌کردیم.  کشورهای جهان سوم حق دارند در مقابل دشمنان از خود دفاع کنند.»

علاوه بر روزنامه گاردین که دیروز متن مفاله آقای رابرتسون را منتشر نمود ،نیک آهنگ کوثر در مصاحبه‌ایی که در وب سایت خودنویس منتشر شد نظر او را در مورد بررسی جنایات انجام شده پرسید. آقای رابرتسون معتقد است هرچند که آقای خمینی رهبر پیشین انقلاب اسلامی در قید حیات نیست اما آقایان خامنه‌ایی، رفسنجانی و موسوی که در آن زمان عهده‌دار مسولیت‌های کلیدی بودند باید به دادگاه فراخوانده شوند. آقای میر‌حسین موسوی کاندیدای ریاست جمهوری با موضع‌گیری بر علیه دولت احمدی‌نژاد و رهبر جمهوری اسلامی ایران به مهم‌ترین رهبر اپوزیسیون در مبارزه با استبداد تبدیل شده است. آیا با انتشار گزارش بنیاد برومند و پیرو آن نشر مقاله و مصاحبه آقای رابرتسون موافقید؟ نقش دولت و نخست وزیر وقت آقای میر‌حسین موسوی را چگونه ارزیابی می‌کنید؟ چه کسانی را در این پرونده مقصر می‌دانید؟ آیا بر قراری عدالت مهم است یا توجه به مصلحت‌؟

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , 

۱ Comment


  1. ویدا
    1

    من فکر می کنم که بسیار خوب است که عاقبت سکوت در این باره شکسته شد و این تازه آغاز ماجراست. فرمول کلی و عمومی درباره نحوه درست برخورد با این گونه جنایتها وجود ندارد. در کشورهایی که یک دوران پرخشونت و پر از نقض حقوق بشر را پشت سر می گذارند در حین و پس از گذار به دمکراسی این مسأله همواره مطرح می شود که با مسؤولان نقض حقوق بشر چه باید کرد. یک نمونه مشهور آفریقای جنوبی است. در این روند اصل اساسی این است که حقیقت باید دانسته شود. این حداقل حق قربانیان و خانواده های آنان است که رنجشان را همگان به رسمیت بشناسند. مسأله محاکمه و محکومیت یا عفو و بخشودگی بعد از اینها مطرح می شود. و البته جنایتهایی هستند که به هرگز مشمول عفو نمی شوند… ما هم در ایران برای رسیدن به آشتی ملی چاره ای جز روبرو شدن با فجایع سالهای شصت نداریم