Saturday, 18 July 2015
05 December 2020
مهارت‌‌های زندگی - ۱۰نکته عالی برای تربیت فرزندان

«اندرباب تربیت فرزندان»

2010 August 06

سیمین/ رادیو کوچه

simin@koochehmail.com

معروفه که می‌گویند این دوره، دوره‌ی فرزندسالاری است. در خانه‌ها اغلب کارها با میل و اراده فرزندان انجام می‌شود. چه چیز می‌خورند؟ کجا دوست دارند بروند؟ چه کانالی را تماشا کنند و حتا چه مدل ماشینی را والدینشان بخرند.

دیگر از آن جایگاه سنتی پدر در خانوداه خبری نیست که با شنیدن اسمش بچه‌ها مو به تنشان راست می‌شد و هرکدام مودب و مرتب می‌ایستادند تا پدر اجازه‌ی نشستن یا حضور به آن‌ها بدهد. حالا بچه‌ها حاکمان مطلق خانه‌ها شده‌اند و طبیعی است که این حکومت مسایل خاص خود را به همراه آورده‌است.

در این میان بسیاری از والدین با مسایل تربیتی گوناگونی دست به گریبان هستند. روش‌های سنتی شاید در مورد این کودکان نسل جدید به تمام کار گر نباشد علاوه بر آن که با تحولات اجتماعی تربیتی پیش آمده جایگاه والدین نیز دستخوش تغییراتی شده است. اما به هرحال این والدین هستند که مسوول تربیت فرزند خویش هستند پس چه بهتر که به روش تربیتی رو آورند که پاسخ‌گوی کودک امروزی باشد.

در این برنامه به نکاتی در رابطه با تربیت فرزندان اشاره می‌‌شود:

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

تشویق فرزندان به رفتارهای نیکو

تشویق فرزندانتان به رفتارهای خوب را از سن سه سالگی شروع کنید. عادتشان بدهید از کلماتی مثل «خواهش می‌کنم»، «لطفن»، «متشکرم»، «ببخشید»، و از این قبیل استفاده کنند. تشویقشان کنید نام بزرگسالان را هر زمان که توانستند بر زبان بیاورند. به آن‌ها یاد بدهید که همیشه با لحنی دوستانه صحبت کنند.

احترام به کودکان

این واقعیت را قبول کنید که بچه‌ها هم انسان هستند و درست مثل بزرگسالان نیاز دارند که کسی به حرفهایشان گوش دهد، دوستشان داشته باشد، تحسینشان کند و به آن‌ها احترام بگذارد. همه آدم‌ها، چه کودک و چه بزرگ‌سال در مقابل تحقیر، بی اعتنایی، زورگویی و آزار جسمی واکنش بدی نشان می‌دهند.

الگوی خوبی باشید

ثبات قدم در حرف‌هایتان تمرین بسیار خوبی برای تربیت فرزندان است اما گوش کردن به حرف‌های بچه‌ها و عذرخواهی برای اشتباهاتتان هم اهمیت بسیار زیادی در تربیت آن‌ها دارد. کسی نگفته که همیشه و ۱۰۰ درصد مواقع حق باید به جانب والدین باشد. اگر شما هم وقتی اشتباه می‌کنید عذرخواهی کنید، الگوی بسیار خوبی برای آن‌ها خواهید بود.

راه‌حلی به نام عشق

این‌که عشق همه چیز را حل می‌کند را باید جزء اصول خانه درآورید. اگر فکر می‌کنید نزدیک است که حسابی به خاطر کج خلقی فرزندتان عصبانی شوید، چند دقیقه از واکنشی که می‌خواهید نشان دهید جلوگیری کرده و صبر کنید. بنشینید و در آغوش بگیریدش و بدانید که ارزشش را دارد. چرا باید مدام سرزنششان کنید؟ به جای آن می‌توانید با عشق و محبت آرامشان کنید.

مثل یک بزرگ‌تر

درمورد بچه‌های بزرگ‌تر سعی کنید که خودتان را از مشکل جدا کنید. وقتی رفتار بد آن‌ها شروع می‌شود سعی کنید به خودتان یا به فرزندتان زمان بدهید. اما این‌کار را باید با قاطعیت انجام دهید و سریع او را به اتاق دیگری ببرید و برایش توضیح دهید که رفتارش قابل قبول نیست و به همین خاطر دوست ندارید در حال حاضر نزدیکتان باشد. بستن در باعث می‌شود کمی ناراحت شوند. بچه‌ها هم مثل بزرگ‌ترها از دور نگه داشتن اجباری خوششان نمی‌آید. بعد از چند دقیقه (یا هر وقت که عصبانیتتان فروکش کرد) دوباره به اتاق برگردید و در آغوش بگیریدشان و سعی کنید که مشکل را حل کنید. بچه‌ها همیشه به یک بزرگ‌تر نیاز دارند تا اوضاع را بهتر کند. شاید نتوانند همان موقع معذرت‌خواهی کنند اما در بعضی موارد حتمن باید این عذرخواهی انجام شود.

فرزندان این روزها حاکمان مطلق خانه‌ها شده‌اند همه والدین علاقه‌مند به فرزندانشان هستند اما باید بتوان محدوده‌های مشخصی را برای رفتارهای آن‌ها تعیین کرد و ارزش‌های زندگی را برای کمک به آینده‌شان به آن‌ها آموزش داد

درس دادن در آرامش

سرزنش‌ها و درس دادن‌ها را برای وقتی بگذارید که فرزندتان آرام است و می‌تواند خوب به حرفهایتان گوش کند. از آن‌ها بخواهید که مشکل رفتارشان را برایتان تکرار کنند و بگویند اگر دفعه بعد آن کار را تکرار کنند چه عواقبی خواهد داشت. اگر مشکلشان را قبول کردند و عواقب رفتار بدشان را پذیرفتند، اما بعدها تصمیم گرفتند که دوباره آن رفتارها را تکرار کنند، آن عواقب دیگر انتخاب خودشان بوده است. وقتی بعد ازاین‌که آرام شدید با فرزندتان حرف بزنید، آن‌ها حرف شما را خیلی بهتر درک می‌کنند. با این روش خیلی خوب می‌فهمند که کجای کارشان اشتباه بوده و دیگر حالت دفاعی به خود نمی‌گیرند.

تنبیه فیزیکی ممنوع

فرزندتان را تنبیه فیزیکی نکنید. تنبیه بدنی به واقع کار اشتباهی است چون نه تنها تحقیرشان کرده و احساساتشان را جریحه‌دار می‌کند، بلکه به آن‌ها یاد می‌دهد که آن‌ها هم می‌توانند کس دیگری را بزنند.

آموزش جدیت

در سن ۹ تا ۱۰ سالگی معنای قاطعیت و جدیت را به آن‌ها یاد بدهید. آن‌ها را تشویق کنید که همیشه رفتاری مهربان، شوخ و دوستانه داشته باشند اما درعین حال محکم و استوار باشند و به خاطر این‌که هم‌رنگ جماعت شوند دنباله‌رو  هم‌سالانشان نباشند.

آموزش مشارکت در امورخانه

یاد‌دادن انجام کارهای خانه به کودکان کار دشواری است. اما این‌کار را می‌توانید با تفریح و بازی از آن‌ها بخواهید. برای مثال هر زمان که وقت کردید، فرزندانتان را صدا کنید و به آن‌ها بگویید که ۱۰ کار هست که باید انجام شود. هم کارهای بزرگ و هم کوچک در این ۱۰ کار بگنجانید و بگویید که انجام این کارها نباید بیشتر از ۲۰ تا ۳۰ دقیقه وقت آن‌ها را بگیرد. این کارها هر چیزی می‌تواند باشد: از آویزان کردن لباس‌ها در جالباسی گرفته تا غذا دادن به حیوان خانگی‌. کارها را یکی یکی به آن‌ها بگویید و تازمانی‌که یک کار را تمام نکرده‌اند کار بعدی را به آن‌ها محول نکنید. سعی کنید از کار آن‌ها تعریف کنید چون این باعث می‌شود که کم‌تر غر بزنند و برای انجام بقیه کارها رغبت بیشتری داشته باشند.

گوش‌کردن به ندای درون

به فرزندتان یاد بدهید به صدای درون ذهنش گوش کند. در ذهنشان است که تمام ارزش‌ها و درس‌های زندگی که همه این سال‌ها به آن‌ها آموخته‌اید ذخیره می‌شود. به آن‌ها یاد بدهید که آن صدا را که به آن‌ها می‌گوید، «این‌کار درست نیست»، یا «پدرم دوست نداره من این‌کار را بکنم»، شناخته و برای انجام کارهایشان از آن کمک بگیرند.

همه والدین علاقه‌مند به فرزندانشان هستند اما باید بتوان محدوده‌های مشخصی را برای رفتارهای آن‌ها تعیین کرد و ارزش‌های زندگی را برای کمک به آینده‌شان به آن‌ها آموزش داد.

با امید به داشتن فرزندانی شادکام و پیروز

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , ,