Saturday, 18 July 2015
29 November 2023
آشنایی با انواع شراب،

«تولید شراب در جزایر آفتاب‌گیر جنوب اروپا»

2010 August 28

پویا / واحد ترجمه / رادیو کوچه

علی‌رغم این‌که ساکنان این جزایر مدعی داشتن قدیمی‌ترین تاکستان‌های کره‌ی زمین هستند، با این حال پیدا کردن یک بطری شراب تولید شده در جزیره­ کوچک فورمنترای[i] اسپانیا یا سانتورینی[ii] یونان در یک مغازه­ شراب فروشی معمولی بسیار دشوار است چه رسد به شراب‌های محرک و باکیفیت تولید شده در کورسیکا[iii] یا سیسیل.

اما پس از چندین دهه گم‌نامی و عقب‌ماندگی بواسطه­ تصویر ذهنی مردم از کیفیت شراب­های آن‌ها و خسته شدن شراب‌نوشان حرفه­ای از عطر شراب‌های هموژنیزه موجود در بازار جهانی، نسل جدیدی از تولیدکنندگان در جزایر مدیترانه­ ای به‌وجود آمده­ اند. آن‌ها شراب‌هایی متفاوت از بسیاری از شراب‌های آسان نوش قدیمی و جدید عرضه می­ کنند؛ و با ستوده شده ­ترینِ شراب‌های دنیا به تقابل برمی­ خیزند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

اخیرن، در کیواوژه[iv]، قدیمی‌ترین می­خانه­ پاریس، اولین مراسم شراب چشی مخصوص شراب‌های جزایر مدیترانه‌ای برگزار شد. بسیاری از شراب نوشان مشتاق با طعم­ بیگانه و عطرآگین از میوه آنتوان آرنا[v] از کورسیکا و طعم تازه و عطر گلگون ماورودافنه[vi] ساخت شراب‌ساز سفالونیایی[vii]، اسکلاوس[viii]، آشنا شدند. اسکلاوس اظهار می­ کند: «مردم تمایل دارند تا با طعم­ های جدید و متنوع سرزمین­ های دیگر که از روش‌های متفاوتی در تولید شراب استفاده می­ کنند آشنا شوند. ما سعی می­ کنیم که در تولید شراب دخل و تصرفی نکنیم، نه آن را فیلتر می­ کنیم و نه از مواد افزودنی استفاده می­ کنیم. صرفن شراب خالص. «برای مارک سیبار[ix]د، صاحب می­خانه­ اوژه، چشم انداز این مراسم نمونه­ ای از یک تغییر است. او می­ گوید «همه چیز تغییر کرده است، حتا طرز فکر مصرف‌کنندگان و تولیدکنندگان. امروزه، تولید‌کنندگان دریافته­ اند که بقا در بازارهای جهانی، از طریق تولید کابرنت، شاردونی و یا پارکر پرورده شده در بشکه­ های بلوطی میسر نمی­ شود.»

طبق صحبت­ های جورجیوس یوآنیدیس[x] (یک دلال شراب) نسل جدیدی از تولیدکنندگان خوش­ذوق در دهه­ی 90 در یونان شروع به کار کردند. او آنها را شراب سازانی روشن­فکر و اصلاح شده توصیف می­ کند؛ کسانی که به جای جلوه­ی مدرن شراب شناختی در جستجوی جلوه­ای دیگر از لطافت و سنگینی بودند. امروزه، می­خانه­ های مختلف از لوکزامبورگ تا توکیو شراب مورد نیاز خود را از طریق یوآندیس تامین می­کنند، شراب­هایی یونانی که با استفاده از قدیمی­ ترین روش ­های تولیدی عمل آورده شده­اند.

در جزایری مانند سانتورینی – جایی که خاک شنی آمیخته با خاکسترهای آتشفشانی آن، از حدود 3500 سال پیش توسط فینیقی­ ها زیر کشت رفته است – شراب‌سازان می­توانند از روش ­های  متنوعی استفاده کنند که مدت‌ها است در جاهای دیگر کاملن به فراموشی سپرده شده­اند. این جزیره از اپیدمی فیلوکسرا[xi] – آفت ویرانگری که در اواخر قرن نوزده در اروپا شایع شد و بسیاری از تاکستان­ ها را ویران کرد و باعث نابودی بسیاری از گونه­های انگور شد – جان سالم به در برد تا به داشتن تاک­هایی  500 ساله به خود ببالد. سانتورینی تنها جایی است که می­توان شراب سفیدی مثل هاریدیموس هاتزیداکیس پیرگوس[xii] را یافت که از تاک‌هایی 100 تا 400 ساله به‌دست می­آید که بیانگر ژرفایی اثیری از طعم مواد‌معدنی واقعی است.

برای دوگ‌رگ، مدیر بازاریابی و فروش واردکنندگان خلاق انگلستان، کاوس د پیرنه[xiii] نمادی است از اصالت شرابی که در جزایر مدیترانه­ای تولید می­شود. او می­گوید: «این جزایر، گونه­های عجیبی از انگور پرورده شده در اقلیم منحصر به فردشان را عرضه می­کنند. آن‌ها می­توانند شراب­های سرخ منحصر به فردی مانند سیتیا[xiv] را که تداعی کننده­ی تلفیقی از طعم زردآلو و نارنگی است و یا نروداولای[xv] مرغوب سیسیلی – که توسط شراب‌ساز جوان آریانا اوچی­پینتی[xvi] عرضه شد- را تولید کنند. اوچی­پینتی می­گوید: «تصور مردم از شراب سیسیلی شرابی تیره و تلخ است، اگرچه ما سعی در تغییر این ذهنیت داریم.»

مارکو د بارتولی[xvii] نیز نهایت تلاش خود را در جهت تغییر این ذهنیت در جزیره­ی پانته­لری[xviii]ا انجام داده است؛ جزیره­ای آتشفشانی کوچکی در جنوب‌غربی سیسیل جایی که او شراب­هایی به سبک مصر باستان تولید می­کند. با در نظر گرفتن پاسیتو د پانتالریا ی شیرین باvتولی و رایحه­ی غنی از شکوفه­های پرتغال و کارامل آن، عجیب نیست که یونانیان باستان فکر می­کردند که الهه­ی تانیت[xix]، آپول[xx]و (خداوند آفتاب و زیبایی و شعر و موسیقی) را با جرعه­ای از این نکتار اغوا کننده فریب داد.

لس کاوس در ماه اکتبر برگزار کننده­ی مراسم شراب چشی در لندن خواهد بود که در آن اکسیر بارتولی روی در روی اقلام مشابهی از مخلوط­های غالب کانونائو[xxi] (تولید شده در شراب سازی پانوینو[xxii] یِ ساردینیا[xxiii]) و آزییندا آگریکولای[xxiv] سیسلی ترش شده قرار می­گیرد. رگ می­گوید: «انتظار آن می­رود که از این مراسم  استقبال خوبی بشود و باعث تغییر ذهنیت مردم در خصوص سنگینی این شراب­ها می­شود وقتی که با رایحه­ی گلگون، تازگی و خوش‌مزگی آن‌ها روبه‌رو می­شوند.»

تازگی شراب­ها تا حدود زیادی به خاطر نزدیکی به دریا است. جانکیس رابینسون[xxv] یکی از صاحب نظران در زمینه‌ی شراب برای مثال به مخلوط موناسترل[xxvi] (ساخته شده شراب سازیِ  کاپ دِ بارباریا[xxvii]) اشاره می­کند که دارای کیفیت و خلوص مدیترانه­ای است. جزیره­ی فورمنترا در آغوش نسیم خنک دریایی است، جایی که انگورهای کاپ د باربیا به آرامی در دمایی کمی بیش‌تر از 29 درجه­ی سانتیگراد می­رسند، حال آن‌که انگورهای واقع در تاکستان­های بخش اصلی اسپانیا در دمایی ما بین 35 تا 40 درجه سانتیگراد پخته می­شوند.

شرایطی مشابه به شراب­سازانی چون آنتوان آرنا، ژان نوئل لوئیجی[xxviii] از کلوس نیکروزی[xxix] (شبه جزیره­ی شمالی کورسیکا) این امکان را می­دهد تا با تولید شراب­های شیرین موسکاتلو[xxx] با طعمی خوش و متعادل  با شراب‌های سفید کالیفرنیایی به رقابت بپردازند.

آن‌ها می­توانند با بهره گرفتن از انگور­های منحصر به فردشان، شراب سفیدی با طعمی تلخ و به طرز شگفت‌آوری خوش­بو تولید کنند که طعم آن تداعی کننده­ی شوریِ هوایِ دریایی است.

پیر گوئیگویی[xxxi]نویسنده­ی کتاب راهنمای شراب گالت میلاو[xxxii] می­گوید:«با در نظر گرفتن آب و هوای کورسیکا، شوری و حضور ید در شراب، شکی ندارم که این جزیره دارای برخی از بهترین انواع شراب سفید در جهان است که متاسفانه یا خوش‌بختانه از شهرت چندانی برخوردار نیست.»

اما شایع شده است شراب دوستان برای خرید شراب­های موجود در قفسه­ی متفرقه­ به شراب فروشی‌های محل هجوم آورده­اند. حتا تورهای جزیره گردی تخصصی شراب -مانند تور آتن – مالتای شرکت آربلاستر و کلارک[xxxiii] – برای آنهایی که بالاخره به این نتیجه رسیده­اند که همه­ی طعم­های جدید را باید چشید، مهیا شده ­است. تاکستان­های باستانی بی نظیری در سراسر مدیترانه در انتظار از نو کشف شدن هستند.

برگرفته از مجله‌ی تایم


[i] Formentera

[ii] Santorini

[iii] Corsica

[iv] Caves Auge

[v] Antoine Arena

[vi] Mavrodaphne

[vii] Cephalonia

[viii] Sklavos

[ix] Marc Sibard

[x] Georgios Ioannnidis

[xi] Phylloxera

[xii] Haridimos Hatzidakis Pyrgos cuvee

[xiii] Les Caves de Pyrene

[xiv] Sitia

[xv] Nero d’Avola

[xvi] Arianna Occhipinti

[xvii] Marco de Bartoli

[xviii] Passito de Pantelleria

[xix] Tanit

[xx] Appllo

[xxi] Cannonau

[xxii] Panevino

[xxiii] Sardinia

[xxiv] Azienda Agricola Cos

[xxv] Jancis Robinson

[xxvi] Monastrell

[xxvii] Cap de Barbaria

[xxviii] Jean-Noel Luigi

[xxix] Clos Nicrosi

[xxx] muscatello

[xxxi] Pirre Guigui

[xxxii] Cault Milau

[xxxiii] Arblaster &Clarke’s

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,