Saturday, 18 July 2015
25 September 2020
سوت - رتبه بیست‌وششم برای لشکر 52 نفره ایران

«پایان روی‌دادی به‌نام المپیک»

2010 September 06

محمدرضا / رادیوکوچه

mohamadreza@koochehmail.com

با پایان یافتن رقابت‌های المپیک نوجوانان مشعل این رقابت‌ها که از مدت‌ها قبل در سنگاپور افروخته شده بود، با برگزاری مراسم اختتامیه در این کشور کوچک آسیای شرقی خاموش شد تا برای دوره بعد به کشور میزبان این رقابت‌ها منتقل شود.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

نوجوانان ورزش‌کار 205 کشور جهان نیز که از اواسط مردادماه در دهکده بازی‌ها حاضر شده بودند، به کشورهای خود بازگشتند تا با کسب تجربیات ارزشمند، خود را برای روی‌دادهای بین‌المللی آینده آماده‌تر کنند. کاروان ورزشی ایران نیز به‌عنوان یکی از کشورهای عضو کمیته بین‌المللی المپیک با 52 ورزش‌کار در اولین دوره این رقابت‌ها حضور فعالی داشت. هرچند کاروان ورزشی ایران تنها به دو مدال طلا، دو نقره و یک برنز بسنده کرد ، کسب تجربه حضور در رقابت‌های المپیک برای نوجوانان ایرانی که اکثر آن‌ها اولین حضور بین‌المللی خود را داشتند، بسیار ارزشمند است.

آرزو و رویای بلندپروازانه «ژاک‌روک» رییس بلژیکی کمیته بین‌المللی المپیک پس از گذشت یک دهه که به‌عنوان جانشین «سامارانش» اسپانیایی بر صندلی مهم‌ترین ارگان ورزش جهان تکیه زد با راه‌اندازی نخستین دوره بازی‌های المپیک نوجوانان در سال 2010 در سنگاپور رنگ تحقق به‌خود گرفت تا نوجوانان 14 تا 18 ساله هم قبل از ستاره شدن در بزرگ‌سالی طعم حضور در المپیک را بچشند.

هدف کلی کمیته بین‌المللی المپیک از برگزاری این دوره از بازی‌ها ارج نهادن و ارزش گذاشتن به اهداف المپیک بوده است. این اهداف شامل روحیه جوانمردی، دوری از ترس، سخاوتمندی، میهن‌پرستی، ارج نهادن به بزرگ‌تر و مربی و غیره بود. نخستین دوره بازی‌های المپیک نوجوانان با حضور 3600 ورزش‌کار 14 تا 18ساله از 204 کشور جهان و در 26 رشته ورزشی برگزار شد که در پایان سه کشور چین، روسیه و کره‌جنوبی به‌ترتیب با کسب 30، 18 و 11 مدال طلا اول تا سوم شدند.

اما در این میان دست‌آورد حضور لشکر 52 نفره ورزش‌کاران نوجوان ایرانی در نخستین دوره بازی‌های المپیک نوجوانان در سنگاپور تفاوت مشهودی با آن‌چه کاروان ورزشی بزرگ‌سالان ایران در دهه‌های اخیر از بازی‌های المپیک سیدنی گرفته تا آتن و به‌خصوص در پکن از خود برجای گذاشتند، نداشت. کسب پنج مدال آن هم در سه رشته تکواندو، وزنه‌برداری و کشتی از میان 26 رشته ورزشی، بیان‌گر این واقعیت بود که به‌رغم برگزاری دو دوره از المپیاد ایرانیان که با هدف تغییرات بنیادین و تحول و تقویت پایه‌های ورزش قهرمانی با تبلیغات و هزینه سنگین در کشور طراحی شد حداقل در این روی‌داد فرهنگی و ورزشی جواب نداده است.

ورزش ایران با وجود گسترش و توسعه ورزش در جهان و نقش‌آفرینی رشته‌های پر مدال و پایه چون شنا، دوومیدانی و تیراندازی هم‌چنان وابستگی خود به سه رشته قدیمی کشتی، وزنه‌برداری و تکواندو را رها نکرده است و در صورت ناکامی احتمالی در این سه رشته به‌نظر می‌رسد در آینده سرنوشتی مشابه بازی‌های المپیک پکن در انتظارش خواهدبود. سنگاپور زنگ هشداری بود که اگر جدی گرفته نشود و تغییر نگرش اساسی را به هم‌راه نداشته باشد چه‌بسا دو سال بعد نتیجه‌ای بدتر از این دوره در انتظار ورزش ایران خواهد بود.

اساسن می‌توان اذعان داشت هیچ‌گونه فرایند سیستماتیک از زمان شناسایی مستعدان ورزشی تا زمان کسب عناوین مختلف قهرمانی در حال حاضر در کشور وجود ندارد و اندک موفقیت‌های حاصله نیز محصول کار گل‌خانه‌ای چند فدراسیون ورزشی خاص است. بازی‌های سنگاپور یک‌بار دیگر لزوم هم‌کاری هرچه بیش‌تر و نزدیک‌تر سازمان تربیت بدنی و آموزش و پرورش و نقش فراموش شده آنان را در اهمیت دادن و نهادینه‌کردن این پدیده تاثیرگذار اجتماعی، سیاسی، فرهنگی و اقتصادی یادآورشد و این‌که اگر ورزش ایران خواهان رسیدن به مدارج بالاتر است در رده‌های پایه نیازمند مشارکت جدی‌تر آموزش و پرورش و در مراتب بعدی آموزش عالی با رویکردی متفاوت با امروز است.

اما در میان سه رشته مدال‌آور، تکواندو موفق‌تر از وزنه‌برداری و کشتی بود. «کاوه رضایی» در رشته تکواندو و در وزن 55 کیلوگرم، بعد از استراحت در دور اول، در دور دوم حریفی از هاییتی را ضربه فنی کرد، در نیمه‌نهایی حریفی از کشور میزبان را برد و در دیدار فینال نیز قدرت‌مندانه حریف قزاقستانی خود را شکست داد و به مدال طلای این دوره از بازی‌ها رسید. «محمد سلیمانی» در وزن 48 کیلوگرم، در دور اول با قرعه استراحت روبه‌رو شد، در دور بعد حریفی از ازبکستان را برد، در نیمه نهایی حریفی از آمریکا را مغلوب کرد و در دیدار نهایی به‌دلیل آسیب‌دیدگی به میدان نرفت و به مدال نقره قناعت کرد. «مریم شیرجهانی» در وزن 44 کیلوگرم دختران در دور اول مغلوب حریفی از ترکیه شد و در نهایت نهم شد.

اما به لطف تک‌مدال طلای با ارزش پدیده جدید وزنه‌برداری، «کاظمی‌نژاد» نشان داد که ایران در حال حاضر با وجود بحرانی که در این رشته با خداحافظی چهره‌های شاخص، همچون رضازاده و دوپینگ روبه‌رو شده، دارای بهترین قهرمانان در اوزان سنگین است. علیرضا کاظمی‌نژاد در دسته سنگین وزن (به اضافه 85 کیلوگرم) با مهار وزنه‌های 155 و 196کیلوگرم و مجموع 351 کیلوگرم به‌عنوان قهرمانی دست یافت و مدال طلای این دوره از بازی‌ها را برای کاروان ایران به‌دست آورد. «محسن غزالیان» در وزن 69 کیلوگرم با مهار وزنه‌های 118 و 135 کیلوگرم و مجموع 253 کیلوگرم به‌عنوان هفتمی دست پیدا کرد.

کشتی نیز برخلاف آن‌چه از این رشته سنتی انتظار می‌رفت به‌دلیل ناکامی در مسابقات انتخابی تنها با سه شرکت‌کننده در دو رشته آزاد و فرنگی در سنگاپور حاضر شد و با وجود کوتاه‌ ماندن دستش از مدال طلا با یک نقره و یک برنز به‌کار خود خاتمه داد. «مهران شیخی» در رشته کشتی آزاد و در وزن 46 کیلوگرم، حریفانی از ونزوئلا و پرو را برد و در دیدار فینال مغلوب حریف روس خود شد و به مدال نقره رسید. «مهرداد خمسه» نیز در رشته کشتی فرنگی و در وزن 42 کیلوگرم در دور اول به قزاقستان باخت، در دور دوم مصر را برد و با شکست مقابل حریفی از کوبا به دیدار رده‌بندی راه نیافت. وی در پایان به مصاف حریفی از اکوادور رفت که با شکست این حریف پنجم شد. هم‌چنین «یوسف قادریانی» در وزن 69 کیلوگرم کشتی فرنگی، در دور اول حریفی از الجزایر را مغلوب کرد، در دور دوم به ترکیه باخت و با شکست حریفانی از سوریه و بلاروس به مدال برنز این وزن رسید.

درمیان رشته‌های گروهی، والیبال و بسکتبال ناکامان بزرگ بودند. خیلی‌ها از جمله دبیر کل کمیته ملی المپیک حساب ویژه‌ای روی موفقیت دو رشته گروهی والیبال و بسکتبال کرده بودند. در این بین توقع از والیبال به‌مراتب بیش‌تر از بسکتبال بود که با قهرمانی در آسیا و حضور در بازی‌های تدارکاتی در روسیه برای خود ادعاهایی داشت که همه رویاهایش خیلی زود و در همان بازی اول با آرژانتین رنگ باخت. ایران در دیدار دوم مقابل تیم قدرتمند کوبا رقابتی بسیار متفاوت با دیدار اول نشان داد اما به‌رغم شایستگی و با این‌که ست اول را با نتیجه 25 بر 21 برنده شده بود، در 3ست بعدی با نتایج 25 بر 22، 25 بر 19 و 25 بر 22 شکست خورد.

بازی با کوبا بیان‌گر این واقعیت بود که تیم ایران و کادر فنی آن در بازی اول از نظر روحی در همان حال و هوای مسابقات آسیایی تهران سیر می‌کردند و فاقد شرایط مطلوب برای بازی اول بودند. والیبالیست‌های ایران پس از ناکامی در راهیابی به‌مرحله نیمه پایانی برای کسب عنوان پنجمی به مصاف کنگو رفتند که این تیم را در سه ست متوالی و با نتایج 25 بر 9، 25 بر 15 و 25 بر 17 شکست دادند و به‌عنوان پنجمی المپیک دست یافتند. البته والیبال در گروهی دشوار که رقبای هم‌گروهش کوبا و آرژانتین به فینال رسیدند نشان داد که به لحاظ قرعه هم خیلی خوش‌شانس نبود.

در این میان داستان تیم سه نفره بسکتبال متفاوت با والیبال بود. بسکتبال حداقل به گفته سرمربی جوانش «ابوالقاسم کیانی» هیچ ادعایی نداشت و بدون بازی‌های تدارکاتی راهی سنگاپور شد. از همه جالب‌تر این‌که مسوولان کمیته ملی المپیک از قبل نمی‌دانستند که بازی‌های این تیم در زمین روباز انجام خواهد شد و این درحالی بود که بازیکنان تیم سه نفره ایران قبل از حضور در سنگاپور تمامی مدت را در تهران در سالن تمرین کرده و در سنگاپور در زمین روباز با حریفان بازی کردند.

بدین ترتیب نوجوانان ورزش‌کار  کشورمان به کشور بازگشتند تا با کسب تجربیات ارزشمند، خود را برای رویدادهای بین‌المللی آینده آماده‌تر کنند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,