شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
25 October 2016
به‌ بهانه سال‌روز درگذشت «واروژ هاخباندیان»

«روزنگاشت/ برفراز آسمان پایانی برای واروژان»

۱۳۸۹ شهریور ۲۶

محبوبه / رادیوکوچه

[email protected]

بیست‌و ششم شهریور برابر با سال‌روز درگذشت «واروژ هاخباندیان» ملقب به «واروژان»  آهنگ‌ساز ایرانی، و زاده سال 1314 خورشیدی است. وی با تعدادی از آوازخوانان جوان دوران پیش از انقلاب کار کرد و شاید برای بعضی از آن‌ها بهترین آثار دوران کاریشان را خلق کرد. و سرانجام در چنین روزی در سال 1356 درگذشت.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«واروژ هاخباندیان» ملقب به «واروژان» در آذر ماه سال 1314 خورشیدی در تهران و در خانواده‌ای ارمنی متولد شد. در دو سالگی مادرش را از دست داد. بعد از اتمام تحصیلات مقدماتی، وارد مدرسه عالی موسیقی تهران شد و زیر نظر آموزگارانی چون: روبن، گریگوریان و لودویک وازل موسیقی را فرا گرفت.

پس از پایان این دوره، با بورسیه‌ای که از «رادیو و تلویزیون» آن سال‌ها گرفت، راهی آمریکا شد. او در آمریکا مشغول به تحصیل در رشته «آرانژمان موسیقی و تنظیم آهنگ» شد و در سال 1343 به ایران بازگشت.

بورسیه رادیو و تلویزیون، تعهد خدمت در یکی از شهرهای جنوبی را برایش ارمغان داشت. بعد از گذراندن تعهدش، به تهران بازگشت. در سال‌های ابتدایی دهه پنجاه، علاقه موسیقی روز ایران کم‌کم به سمت موسیقی پاپ تمایل پیدا کرد و «واروژان» فردی بی‌رقیب در این نوع موسیقی شد.

وی با ساخت ملودی و تنظیم آثار دیگران، صاحب شناسنامه‌ای پربار در این حیطه شد. در سال ۱۳۴۷ برای اولین‌بار برای فیلم «جهنم سفید» به کارگردانی «ساموئل خاچیکیان» موسیقی نوشت. علاقه‌اش به حیطه موسیقی فیلم باعث شد که این کار را به صورت حرفه‌ای ادامه دهد.

در ادامه این تجربیات در فیلم «حسن کچل» ساخته «علی حاتمی» در سال۱۳۵۰ که به عنوان اولین فیلم موزیکال سینمای ایران شناخته شده، هم‌راه با بابک افشار، پرویز اتابکی و اسفندیار منفردزاده، موسیقی متن این اثر را خلق کرد. در این فیلم عهدیه، کوروس سرهنگ‌زاده، مهتاب، سوسن و افشین آواز خواندند.

او کار خود را با انجام تنظیم آهنگ‌هایی برای رادیو آغاز کرد و سپس برای ساخت آهنگ برای یکی از برنامه‌های تلویزیون «زنگوله‌ها» که برنامه‌ای کشف صداهای تازه در تلویزیون بود، انتخاب شد. این آغاز کار وی در ترانه بود.

یکی از اولین آثار او ترانه «قصه دو ماهی» از ترانه‌های «شهیار قنبری» با صدای «گوگوش» بود که اولین ترانه موسیقی نوین ایران لقب گرفت. این هم‌کاری ادامه پیدا کرد و روزبه‌روز بر تعداد ترانه‌سرایان و آواز خوانانی که می خواستند با او هم‌کاری کنند بیش‌تر می‌شد.

فعالیت‌های درخشان او با گوگوش و شهیار قنبری معجزه آفرید. این هم‌کاری منجر به ساخت ترانه «حرف» شد. ترانه‌ای که عنوان بهترین آهنگ‌ساز سال را در سال ۱۳۵۴ برای او به ارمغان آورد. در همان سال نیز جایزه پنجمین جشنواره «سپاس» را برای ساخت موسیقی فیلم «کندو» از آن خود کرد.

واروژان در جشنواره موسیقی «آتن» در یونان برای ترانه «دهکده کوچک من» مدال و تقدیر نامه‌ای کسب کرد. این ترانه را شهیار قنبری سروده بود و «ضیا» اجرا کرده بود. هم‌چنین جایزه بهترین آهنگ‌ساز پنجمین دوره جشنواره سپاس را برای آهنگ‌سازی فیلم «صبح روز چهارم» از آن خود کرد. اما در مراسم حضور پیدا نکرد چرا که از مصاحبه و عکس انداختن بیزار بود.

وی با تعدادی از آوازخوانان جوان دوران پیش از انقلاب کار کرد و شاید برای بعضی از آنان بهترین آثار دوران کاریشان را خلق کرد. او به خوبی جنس، توان و نوع صدای تمام کسانی که با آن‌ها کار می‌کرد را می‌شناخت و بهترین و زیباترین و لطیف‌ترین آهنگ و تنظیمی را که ممکن بود برای آن‌ها در نظر می‌گرفت. او هم‌چنین سال‌ها رهبر گروه «کر ارامنه»  در تهران بود.

و در نهایت واروژان در شهریورماه سال ۱۳۵۶، در حال ضبط موسیقی فیلم «بر فراز آسمان‌ها»، سکته کرد و روز 26 شهریور ماه ۱۳۵۶ بعد از ده روز بستری بودن در بیمارستان جم تهران در سن ۴۲ سالگی درگذشت و در قبرستان «ارامنه خاوران» به خاک سپرده شد و موسیقی ایران، یکی از آهنگ‌سازان توانای خود را از دست داد.

منبع ها:

ویکی‌پدیا

انجمن نویسندگان ایرانی

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , ,