Saturday, 18 July 2015
20 October 2020
پس‌نشینی تند

«رزم‌آیش چنگ‌ و دندان»

2010 October 11

اکبر ترشیزاد / رادیو کوچه

چند روز پیش مانور یا رزم‌آیشی از سوی نیروی انتظامی در تمامی شهرهای بزرگ کشور و به‌صورت گسترده و با تبلیغات بسیار صورت گرفت. برگزاری چنین رزم‌آیش‌هایی در تمام دنیا مرسوم است اما نوع و هدف آن نشان از دغدغه‌های اجتماعی و سیاسی و تمایل حکومت‌ها برای چگونگی مقابله با آن را دارد. برای نمونه مانورهای زلزله و آتش‌سوزی در بسیاری از کشورهای پیش‌رفته برگزار می‌شود. این کشورها به‌طور عموم یا زلزله‌خیزند و یا به سبب برخورداری از جنگل‌های فراوان در معرض خطر آتش‌سوزی.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

مانور برگزار شده در ایران با وجود قرار داشتن در خط زلزله و قدیمی و ضعیف بودن زیرساخت‌های شهری و بناهای عمومی و خصوصی، نه برای آمادگی برخورد با زلزله بود و نه با توجه به از دست رفتن هزاران هزار هکتار از جنگل‌های کشور به سبب آتش‌سوزی در سال‌های اخیر از سر مقابله با آن. این رزم‌آیش همان‌طور که از نامش پیدا بود یعنی «مانور اقتدار یگان‌ویژه نیروی‌انتظامی»، دغدغه‌اش نه بلایای طبیعی که ترس از چیزهایی بود که موجب سست‌شدن پایه‌های اقتدار حکومت می‌شوند. این از یک‌سو نشان از میزان وحشت حاکمان جمهوری‌اسلامی از این حرکات است و از سوی دیگر نمایان‌گر حجم بالای سرمایه‌گزاری مالی و انسانی آنان برای برخورد با چنین اتفاقاتی. بررسی جنبه‌های مختلف این مانور می‌‌تواند به منتقدان و مخالفان حکومت برای شناخت اهداف و نگرانی‌های حاکمیت از سویی و دریافت کدها و پیغام‌های ارسالی برای آنان، که به‌طور آشکاری از پشت برگزاری این رزم‌آیش پیداست کمک کند.

انتخاب اوایل مهرماه برای اجرای این مانور اتفاقی نبوده است. این هم‌زمانی با آغاز سال تحصیلی جدید دانش‌جویی و دانش‌آموزی، نشان از تدارک وسیع حاکمیت برای برخورد با تحرکات احتمالی در دانش‌گاه‌ها و مراکز آموزشی است. پوشش گسترده‌ی رسانه‌ای این رزم‌آیش از سوی حکومت و تصاویر و عکس‌های بسته و نزدیک از پلاکاردهایی که به‌طور نمایشی در دست برگزارکنندگان مانور بود به بیننده اجازه می‌داد تا متن‌های نمادینی که بر روی آن‌ها نوشته شده بود به روشنی خوانده شود. بخش عمده‌ای از این نوشته‌ها هم‌چون «دانش‌جو، دانش‌جو، حمایتت می‌کنیم»، «نترسید، نترسید، ما همه با هم هستیم» و یا «رای مرا پس بده» به‌طور مستقیم به این قشر و اعتراضات مردمی پس ار انتخابات بازمی‌گشت و آشکارا به آن‌ها اعلام می‌کرد که حکومت هیچ‌گونه اعتراض دوباره‌ی از این‌گونه را تحمل نخواهد کرد.

نوع ترکیب ظاهری افرادی که به عنوان معترضان در این مانور از آن‌ها استفاده شده بود و نوشته‌هایی هم‌چون «مسوول آش‌پزخانه تعویض باید گردد»، اهدف دیگری هم به غیر از قشر محصلین و دانش‌جویان در‌بر داشت و آن‌ها اتحادیه‌ها و سندیکاهای کارگری و صنفی هستند. این را البته از صحبت‌های یکی دو هفته‌ی اخیر فرماندهان نیروهای انتظامی و سپاه پاس‌داران و پس از اعتراضات صنفی بازاریان می‌شد حدس زد. به‌کار بردن واژه‌ی تازه ساخته شده‌ی «فتنه‌‌ی اقتصادی» در کنار فتنه‌ی سیاسی در این مصاحبه‌ها نشان از آن دارد، که بعد از این با اعتراضاتی از قبیل اعتصابات کارگری، معلمین و یا حتا بازاریان که از متحدان دیرینه‌ی محافظه‌کاران بوده‌اند، هیچ‌گونه مماشاتی صورت نخواهد گرفت. در صورتی‌که تا همین یکی دو سال پیش، حکومت علی‌رغم ناخشنودی از این گونه حرکت‌ها، آن‌ها را تحمل می‌کرد.

استفاده از نمادهای سبز مانند روسری، سربند و مچبند به‌طور آشکار و برخورد شدید و خشن با معترضین در این مانور، به تمام مخالفان اعلام می‌کرد که حاکمیت جنبش سبز را نه تنها هنوز به رسمیت نشناخته است، بلکه آن‌ها را از نوع ارذل و اوباش شمرده و خود را مجاز به هر گونه برخوردی با آن می‌داند. ویژگی منحصر‌به‌فرد دیگر این رزمایش، استفاده علنی از جمعی از شروران و سابقه‌داران و محکومان برای نخستین‌بار در یک مانور بود، چیزی که سال‌ها مخالفان حکومت آن‌را عنوان می‌کردند و حاکمیت این موضوع را انکار می‌کرد. در برخی از قسمت‌های این برنامه‌ این افراد در پوشش معترض با پلیس برخورد می‌کنند. می‌توان دریافت که هدف نیروهای انتظامی از این حرکت و نمایش تصاویر این افراد در رسانه‌ها به مردم، چیزی جز ایجاد رعب و وحشت در دل آن‌ها نیست و این پیام را به مخالفان می‌رساند که حکومت پس از این خود را پای‌بند به هیچ اصل اخلاقی نمی‌داند و از هر وسیله‌ای برای سرکوب آن‌ها بهره خواهد گرفت، حتا به قیمت زن‌پوش کردن اراذل و اوباش سابقه‌دار. حال باید دید واکنش مخالفان و منتقدان حکومت به استراتژی جدید امنیتی نظامی حاکمیت چه خواهد بود؟

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , ,