Saturday, 18 July 2015
21 September 2020
گفت و گو با نماینده ایران در اوپک

«رودست ونزوئلا به ایران»

2009 October 05

خبر آن‌لاین

محمد علی خطیبی  نماینده ایران در اوپک می‌گوید: «ایران هم‌چنان بر اظهارات خود مبنی بر دارا بودن دومین ذخایر نفتی در میان کشورهای عضو اوپک تاکید دارد و هم‌چنان به پی گیری صحت آمارهای ارایه شده از سوی ونزویلا که خود را دارنده دومین ذخایر نفتی اوپک می‌داند، اصرار می‌ورزد.»

اگرچه نماینده ویژه ایران در اوپک سعی دارد با وارد شدن به مسایل فنی و کارشناسی، بر پی گیری مسوولان نفتی ما در دفاع از جایگاه خود در میان کشورهای صادرکننده نفت خام پافشاری کند اما در نهایت این گفت وگو، آنچه دستگیرمان می‌شود سکوت فعلی ایران درخصوص این امر و شامل زمان کردن آن است.

اصلا چه شد که ایران جایگاه خود را در یک شب به ونزویلا داد؟
متاسفانه سیستم سنتی فعلی در اوپک بدین گونه است که هر کشوری میزان ذخایر خود را اعلام می‌کند صرفن به جهت آن‌که از سوی یک دولت و به صورت رسمی اعلام می‌شود، پذیرفته می‌شود در حالی که این روش به نظر ما با ایرادات بسیاری مواجه است. ایران معتقد است باید کمیته‌ای جهت بررسی میزان ذخایر اعلام شده از سوی کشورها تشکیل شود و پس از اعلام ذخایر از سوی اعضا این امر مورد بررسی و کارشناسی قرار بگیرد.
براساس میزان ذخایر اعلام شده از سوی ونزویلا، این کشور در جایگاه دوم اوپک قرار می‌گیرد که ما معتقدیم این کشور با محاسبه میزان ذخایر نفتی غیر مرسوم (نفت خام فوق سنگین) خود این جایگاه را کسب کرده که این امر خلاف محاسبه‌های مرسوم است.
منظور شما این است که اعلام این آمار خلاف قوانین موجود درخصوص محاسبه میزان ذخایر نفتی کشورهاست؟
درحال حاضر درخصوص محاسبه نفت خام‌های غیرمرسوم به عنوان میزان ذخایر نفتی یک کشور بحث‌های زیادی وجود دارد. اما روندی که تاکنون طی شده عدم اعمال میزان این ذخایر در جمع دخایر نفتی یک کشور بوده است. چرا که بسیاری از کارشناسان معتقدند نفت خام غیر مرسوم یا همان نفت خام فوق سنگین به صورت جامد استخراج می‌شود و نمی‌توان آن را در جمع میزان ذخایر نفت خام مرسوم محاسبه کرد. اما در حال حاضر ونزویلا با تأکید بر اجرای طرح‌های توسعه‌ای برای پالایش اینگونه نفت خام‌ها بر محاسبه این میزان نفت خام غیرمرسوم خود اصرار می‌ورزد. البته بر هیچ کس پوشیده نیست که ونزویلا دارنده بیشترین میزان ذخایر نفت خام فوق سنگین در جهان است که رقمی حدود یک هزار میلیارد بشکه را شامل می‌شود که در صورت محاسبه این نوع نفت خام با نفت خام مرسوم و سبک باید جایگاه اول اوپک را به ونزویلا داد و حتی عربستان نیز در اینصورت قدرت رقابت نخواهد داشت. فعلن بحث عدم محاسبه این دو نفت با یکدیگر در اوپک باز است و قرار است به صورت جدی به بحث گذاشته شود اما زمان آن هنوز مشخص نیست.
ایران برای پس گرفتن جایگاه خود تاکنون چه کرده است؟
باید تأکید کنم که از این بابت نگرانی وجود ندارد چرا که قدرت کشورها در سازمان کشورهای صادرکننده نفت بر مبنای تولید محاسبه می‌شود که ایران کماکان در رتبه دوم قرار دارد. میزان ذخایر کشورهای عضو اوپک از اهمیت چندانی به سبت تولید برخوردار نیست و از این بابت جای نگرانی وجود ندارد. مهم تر آن که هیچ یک از سازمان‌ها و نهادهای بین‌المللی این آمار را هنوز نپذیرفته‌اند و هم چنان بر جایگاه دوم ایران از لحاظ دارنده دومین ذخایر نفتی در میان اعضای اوپک تأکید دارند. در واقع آنهایی که باید بدانند ایران جایگاه دوم را دارد و آمار ونزویلا صحیح نیست می‌دانند و از این آمار یک شبه استفاده نمی‌کنند. اما ما چه کرده‌ایم؛ باید بدانیم که تغییر این آمار در اوپک کار ساده‌ای نیست و باید با برگزاری جلسات و نشست‌های مختلف در سطوح مدیریتی و کارشناسی توافق کشورهای دیگر را جلب کنیم و این امر نیز شامل زمان می‌شود. به طور کل باید گفت با واقعیت‌های فعلی اوپک تلاش ایران غیرواقع‌بینانه خواهد بود و باید با زمان بسترها را ایجاد کرد.
درست است که می‌گویند ایران به دلیل مسایل سیاسی موجود فعلن قصد پی گیری و احقاق حق خود در اوپک را ندارد؟
نه اصلن این امر واقعیت ندارد. ما این مسیر را شروع کردیم و در این مسیر باید حمایت دیگر کشورهای عضو را جلب کنیم و این امر نیز تنها با استدلال‌های کارشناسی و علمی محقق می‌شود و ما نیاز به زمان داریم.
اما گفته می‌شود خیلی از تصمیم‌ها در اوپک به صورت توافقی میان چند کشور خاص و توافق‌هایی از این دست گرفته می‌شود که عربستان در القای تصمیم‌های خودبه برخی از کشورها بسیار پیشتاز است؟
اینکه برخی از تصمیم‌ها در اوپک به صورت بلوکی و اتحاد چند کشوری گرفته می‌شود را رد نمی‌کنم اما با این حال باید تأکید کنم این بلوک بندی‌ها بیشتر در دهه‌های 70 و 80 میلادی در اوپک پر رنگ بوده در حالی که طی سالیان گذشته تقریبن سیاست‌های اعضا به هم نزدیک ترشده و به ندرت شاهد تضاد در تصمیم‌گیری‌ها هستیم. به گونه‌ای که امروز شاهد هستیم که حتی عربستان که در دهه 70 و 80 میلادی طرفدار سهم بازار بود اما امروز طرفدار قیمت است. اما با این حال در هر سازمان و نهادی در سطح بین‌الملل این بلوک‌بندی‌ها و اتحاد بیشتر برخی کشورها با یکدیگر مشاهده می‌شود و قطعن اوپک نیز از این قایده مستثنی نیست.
بحث پایبندی اعضای اوپک به تعهدات خود درخصوص تولید نیز این روزها بسیار داغ است. آیا اتحاد میان برخی از کشورها در اوپک می‌تواند دلیلی بر عدم پایبندی برخی از کشورهای عضو به تعهداتشان باشد؟
آماری که از منابع ثانویه همانند نشریات مختلف بین‌المللی منتشر می‌شود تا آماری که از سوی منابع رسمی چون خود سازمان منتشر می‌شود بسیار متناقض است. اگر بخواهیم براساس آمار ثانویه جلو رویم بسیاری از اعضای اوپک به تعهداتشان پایبند نیستند در صورتی که آمار رسمی اوپک که ماهانه از سوی دولت‌ها به این سازمان ارایه می‌شود حکایت از رعایت این اصول و تعهدات دارد. بسیاری از کشورها به این آمارهای ثانویه اعتراض دارند و این آمار را قابل قبول و استناد نمی‌دانند.
زمستان نزدیک است و بسیاری از کارشناسان بر افزایش تقاضا و در نتیجه افزایش قیمت نفت حتی تا بیش از 100 دلار تأکید می‌کنند؟ پیش‌بینی شما از قیمت نفت در زمستان امسال چیست؟
در حال حاضر عوامل منفی و مثبت هر دو در بازار دخالت دارند. عوامل مثبت نزدیک شدن زمستان و افزایش تقاضاو بهبود لاک پشتی بحران اقتصاد جهانی است و از سوی دیگر افزایش میزان ذخایر نفتی در جهان نیز نقش منفی بازی می‌کند.
براساس آمار موجود ذخیره‌سازی نفت خام آمریکا نسبت به مدت مشابه در سال گذشته حدود 48 میلیون بشکه افزایش داشته که در صورت ورود این میزان ذخیره به بازار قیمت نفت با کاهش مواجه خواهد شد. از سوی دیگر افزایش تقاضای نفت در جهان با توجه به فرارسیدن فصل سرما نوید خوشایندی است که قیمت نفت افزایش خواهد یافت. درعین حال افزایش میزان واردات نفت خام کشورهای آسیایی بالاخص چین و ژاپن نیز امید بخش افزایش قیمت هاست اما با این حال پیش‌بینی می‌شود با توجه به وجود عوامل منفی و مثبت به طور هم زمان در بازار قیمت نفت در حدود 70 دلار باقی بماند. اما آنچه گویاست آن است که قیمت نفت قطعن از 65 دلار پایین‌تر نمی‌رود و از 75 دلار نیز بالاتر نخواهدرفت.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|