Saturday, 18 July 2015
23 November 2020
توضیحات انجمن فلسفه دانش‌گاه اصفهان

«همایش جهان‌چهارم در اندیشه امام موساصدر»

2010 November 10

منبع: یاران صدر

۱)نشست بررسی جهان چهارم در اندیشه امام موسا صدر با حضور پرشور دانش‌جویان و اساتید محترم دانش‌گاه اصفهان در تاریخ پنجم آبان ماه برگزار شد. با توجه به زمان طولانی برنامه (بیش از ۶ ساعت) همراهی حضار و ادامه حضور آن‌ها و هم‌چنین حضور طیف‌های مختلف دانش‌جویان در این جلسه بسیار زیبا و در شان شخصیت جامع و عظیم امام صدر بود. در این میان حاشیه پیش آمده در این مراسم – که دقایق کوتاهی بیش ادامه نیافت – موجب سوالات و ابهاماتی شد. به خصوص آن‌که بعد از اتمام مراسم شاهد انتشار بیانیه‌ای در این‌باره بودیم. ما اعضای انجمن علمی گروه فلسفه که مسوول برگزاری جلسه‌ی مذکور بودیم قصد نداشتیم درمقابل این حواشی واکنشی نشان دهیم، اما پرسش‌های مکرر حاضرین و غیر حاضرین در جلسه- که طبعن بخش ناچیزی از آن به ما منتقل می‌شود، نیز از آن‌رو که عدم واکنش ما به اتهامات وارد شده ممکن است مصداق سکوت علامت رضاست تلقی شود و مهم‌تر از همه این‌که برخی از مسایل طرح شده دراین بیانیه به طور مستقیم به اندیشه و سرنوشت امام صدر مربوط است، ما را بران داشت که به نوشتن این یادداشت اقدام کنیم.

2)حاشیه‌ی مذکور از آن‌جا آغاز شد که یکی از عزیزان حاضر در جلسه نسبت به پاسخ یکی از میهمانان برنامه به پرسشی که در باره ی عملکرد دو دولت در سفر مقامات کشورمان به لبنان و انتشار این مطلب در یکی از نشریات کشور بود، اعتراض کردند. میهمان برنامه در پاسخ گفتند که فقط به پرسش پاسخ داده‌اند و هیچ حمایتی از هیچ‌یک از دولت‌های کشورمان در مسئله‌ی امام صدر ننموده‌اند. معترض محترم – بالحنی نه چندان مناسب- منبع این جواب را پرسیدند و میهمان برنامه پاسخ دادند که در پی‌گیری‌های مکررشان از خانواده امام صدر این جواب را دریافت کرده‌اند.

هم‌چنین به تصریح گفتند که جریان‌های سیاسی کشورمان همه در عدم پی‌گیری سرنوشت امام صدر متفق و مقصر بوده‌اند و باز بر عدم حمایتشان از دولتی مشخص تاکید کردند. معترض عزیز بازهم راضی نشدند و سوالشان را به نحو مکتوب طرح کردند – که به‌رغم تقدم تعداد زیادی پرسش‌های مطرح نشده- باز به سوالشان پاسخ داده شد. ایشان بازهم ادامه داده و موجبات ایجاد تشنج در جلسه کاملن فراهم آمد. وقتی یکی از اعضای انجمن نزد ایشان رفت و در خواست کرد که آرامش را حفظ کند ایشان با عصبانیت به جلس‌ ی دو روز قبل از همایش اشاره کردند که در آن عضو مذکور به طرح بحث درباره‌ی مسئله‌ی امام صدر پرداخته بود. حقیقت آن است که اولن در برنامه‌ی مورد اشاره‌ی ایشان از قبل تریبون وعده داده شده بود اما در همایش‌ جهان چهارم… چنین وعده‌ای داده نشده و برنامه هم این‌گونه تنظیم نشده بود.

علت هم واضح بود: با توجه به موضوع برنامه و حضور دکتر احسان شریعتی به‌عنوان مهمان در جلسه استقبال بیش از حد ظرفیت تالار صائب کاملن مورد پیش‌بینی بود و واضح است که چنین فضایی به راحتا قابلیت التهاب را دارد. البته التهاب و حتا درگیری در جلسات سیاسی امری عادی است اما موضوع نشست ما هرگز سیاسی نبود و هرگونه به‌هم ریختگی دور از شان موضوع جلسه، امام صدر که به یاد او گرد هم آمدیم، مهمان برنامه و انجمن علمی برگزارکننده جلسه بود. پس همایش مذکور متفاوت با برنامه‌ی چندروز قبل بود، نکته‌ای که معترض محترم توجه نمی‌کردند.

نکته‌ی دیگر آن‌که ایشان درست در نقطه‌ای ایستاده بودند که جمعیت به شکل متراکمی در آن‌جا ایستاده بود و هرلحظه امکان درگیری بود. به هرحال از ایشان خواستیم که بیرون بیایند و با آرامش مطلبشان را بگویند و با توضیح لازم پشت تریبون حاضر شوند که عصبانیت این دوست عزیز به ایشان اجازه ی دقت به  سخنان ما را نداد زیرا بعید است که ایشان عمدن توجه نکرده باشند.

درنتیجه  فضای جلسه کاملن ملتهب شده و آماده‌ی درگیری بود که معترض عزیز توسط مامور محترم حراست به بیرون هدایت شدند. ناگفته نماند که علاوه بر مامور مذکور دوستان انتظامات هم از برخوردهای فیزیکی معترض محرم بی‌بهره نماندند. هم‌چنین مطلب موجود در بیانیه‌ی مذکور درباره‌ی ضرب و شتم معترضان توسط برگزار کنندگان همایش هرگز صحیح نیست و واقعیت ندارد.

پس از تلاش‌های مجدد ایشان برای ایجاد مشکل در جلسه علارغم حضور حراست، یکی از اعضا در بیرون تالار حاضر شده و به ایشان پیشنهاد تریبون داد که ایشان هم پذیرفتند. درهمین حال شخص دیگری حاضر شده و درخواست تریبون به جای معترض محترم را دادند که با مخالفت خود معترض محترم و اعضا روبه‌رو گشت. این مخالفت از آن‌رو بود که معترض شخص دیگری بوده است و نمی‌توان کس دیگری را به جای او پشت تریبون فرستاد. در نهایت هیچ‌کس برای حضور دوست معترضمان شرطی تعیین نکرد (برخلاف چیزی که در بیانیه کذایی ذکر شده) و ایشان هم حاضر نشدند پشت تریبون بیایند.

در این میان عزیزی که در خواست تریبون به جای فرد معترض کرده بودند گفتند: اجازه نمی‌دهم برنامه ادامه پیدا کند و برنامه را به هم می‌زنم و درحال ورود به جلسه از در پایین سالن (که درست مقابل جایگاه و تریبون تالار است) بودند که طبعا از ورودشان ممانعت به عمل آمد بدون آن‌که حتا یک ضربه به ایشان وارد شود و یا توهینی صورت گیرد (باز برخلاف آن‌چه در بیانیه درباره‌ی  ضرب و شتم آمده بود). در مقابل ایشان علاوه بر ضرب و شتم یکی از اعضای انجمن مبادرت به ادای الفاظ ناشایست نمودند. هم‌چنین باذکر قومیت خود و این‌که دانش‌گاه مال آن‌هاست. به تهدید  عضو مذکور پرداختند و هیچ مقابله به مثلی هم از طرف ما صورت نگرفت.

پس از تمام این اتفاقات مسوول برگزاری همایش پشت تریبون حاضر شده و با ذکر مسایل پیش آمده و این‌که علارغم تمام مشکلات به معترض محترم تریبون داده شد و ایشان خود پشت تریبون حاضر نشدند تاکید کرد امام صدر شخصیتی فراجناحی است و به همه تعلق دارد و کوتاهی در مسئله  پی‌گیری سرنوشت او هم به دولت خاصی منحصر نیست. وی گفت که ما، عزیزان معترض را هم یار و فرزند صدر می‌دانیم و به نوبه  خود از آن‌ها عذر می‌خواهیم‌‌.

۳)علاوه بر آن‌چه گفتیم ذکر نکاتی درباره آن‌چه در بیانیه مذکور و جاهای دیگر آمده‌، ضروری است:

آ: صادر کننده (‌یا صادر کنندگان) بیانیه مذکور که برگزار کنندگان همایش را به انواع تهمت‌ها نواخته‌اند هرگز نگفته‌اند که چه چیز باعث شد در جلسه اخلال ایجاد شود و همین، از هویت حقیقی آنان پرده بر می‌دارد. پرسشی مطرح شد که چرا آقای احمدی‌نژاد با خانواده امام صدر دیدار کرده و آقای خاتمی در سفرش به لبنان چنین دیداری با خانواده امام صدر نداشته است؟ این مطلب را به نقل از یکی از رسانه‌های داخلی ذکر کرده بودند. اعتراض به این قسمت از پاسخ باز می‌گشت که‌: آقای احمدی نژاد با خانواده امام صدر دیداری نکرده‌اند و منبع این خبر خانواده امام صدر ذکر شد. این‌که آقای احمدی‌نژاد با خانواده امام صدر دیدار کنند هرگز واجب شرعی نیست. بلکه مسئله در انعکاس وارونه خبر به مردم توسط رسانه‌ای داخلی است. تمام آن‌چه که در بیانیه مذکور به برگزارکنندگان همایش نسبت داده‌اند از آن روست که نتوانسته‌اند واقعیت اتفاق افتاده را تحمل کنند و افترائات بالکل کذب و بی‌پایه است.

ب: هم‌چنین گفته‌اند که اجازه سواستفاده از اندیشه  امام صدر را به کسی نمی‌دهند. بسیار خوش‌حال خواهیم شد که افراد مذکور که نمی‌خواهند هویتشان معلوم شود و بیانیه را به اسم دانش‌جویان دانش‌گاه اصفهان صادر کرده‌اند، از پرده به درآمده، به مستوری پایان دهند و برای جلوگیری از تحریف اندیشه‌های امام صدر به معرفی او  بپردازند، تا ما جاهلان صدر‌نشناس و فریب خورده و خدای نخواسته مغرض را از جهل و یا نفاق نجات دهند.

پ: در خبر خبرگزاری محترم فارس (که متاسفانه علارغم دعوت ما، خبرنگارشان در جلسه حاضر نشد) گفته شده که در همایش نکاتی به ذهن مخاطبان القا شده است. از جمله:

تساهل و تسامح امام موسا صدر در برخورد با دشمنان و مخالفان

مطلبی که در همایش ذکر شد این بود که امام صدر با مخالفان و دشمنانش، به جز اسراییل که او هیچ سرسازشی با آن ندارد، با تساهل و تحمل برخورد می‌کرد. نکته مهم این‌جاست که در همان‌جا به دقت ذکر شد که تساهل نه به معنای رایج و امروزی آن. مثال موضوع در برخورد پیامبر اکرم (صلی اله علیه و آله) با نماینده کفار مکه در ماجرای صلح حدیبیه بود. آن‌گاه که پیامبر در تنظیم قرارداد خود را رسول‌اله معرفی کرد، نماینده مذکور اظهار داشت که من اگر تو را به پیامبری قبول داشتم با تو جنگ نمی‌کردم و عقد صلح را مشروط به حذف لقب پیامبری پیامبر دانست. پیامبر بزرگوار اسلام هم شرط را پذیرفت. با همه این توضیحات آیا جایی برای سو برداشت از مطلب مطرح شده وجود دارد؟

ت: از اتهامات وارد شده دیگر در خبرمذکور این است: جدایی در اندیشه امام‌خمینی (ره) و امام موسا صدر و هم‌چنین تقابل فکری سیدحسن نصراله و امام موسا صدر با اندیشه‌های مسوولان جمهوری اسلامی و مشخصن آقای دکتر احمدی‌نژاد هرگز – حتا یک کلمه – چنین مطلبی در همایش ذکر و القا نشد و حتا  حرف یا عملی که با تفسیر و تاویل هم بتوان به این اتهام ربطش داد مطرح نشد. فاین تذهبون؟

ث: اتهام دیگر: القایدست داشتن انقلابیون ایران و گروه جلال‌الدین فارسی در ربوده شدن امام صدر.

نخست این‌که: در مسئله ربایش امام صدر بحث انقلابیون ایران مطرح نشد. بلکه سخن درباره بعضی انقلابیون ایران یعنی انقلابیون تندرو بود ( قابل ذکر است بعضی از همین افراد بعدها در تقابل با انقلاب و امام خمینی قرار گرفتند.

ر: کمالیان، محسن، فریاد در خاموشی، ناشر: مولف، چاپ اول ۱۳۸۸، صص۶۴۳-۶۴۴). بسیاری از انقلابیون ایران از جمله: ر: شهیدان بهشتی، مطهری و بسیاری دیگر از دوستان نزدیک امام صدر بودند ( فقط برای نمونه کمالیان، محسن و … ، عزت شیعه، دفتر دوم، ناشر: صحیفه خرد، چاپ اول ۱۳۸۶، ص ۱۳۳ و بعد )

دیگر آن‌که: جلال‌الدین فارسی و طیف او مدت‌هاست درباره مسئله امام صدر مورد اتهام‌اند. بسیار عجیب است که افرادی که می‌خواهند جلوی تحریف اندیشه امام صدر را بگیرند از این مسئله بی‌اطلاع‌اند و یا خدای ناکرده در صدد پاک کردن رد جلال‌الدین فارسی و دوستانش در ربایش صاحب این اندیشه باشند. (درباره دشمنی‌های فارسی با امام صدر و برخورد مداراگرانه و انسانی امام صدر با او: ر : همو، عزت شیعه، ص۱۴۸ و بعد. درباره احتمال قوی نقش و یا اطلاع جلال‌الدین فارسی در ربایش امام صدر ر: همو ، فریاد در خاموشی، ص ۱۳۵ و بعد).

ج: اتهام دیگر: عدم دست‌یابی انقلاب به آرمان‌ها و اهداف خود و معرفی ایران دارای مکتب شیعی صفوی و امام موسا صدر شیعه علوی و تقابل این‌دو. در این‌که امام صدر شیعه علوی است تردیدی نیست. اما در نشست مذکور نه  ایران دارای مکتب شیعی صفوی معرفی شد و نه سخنی درباره این‌که انقلاب به آرمان‌ها و اهداف خود نرسید گفته شد. تهمت زدن به برگزارکنندگان و میهمانان این همایش که خود را فرزندان انقلاب اسلامی می‌دانند، در بارگاه خدای حاضر و ناظر سزای خود را دارد اما سوال این‌جاست که افترا زنندگان به چه قصدی چنین اکاذیبی را مطرح می‌کنند؟

چ: و اتهام دیگر:  معرفی حزب‌اله و سیدحسن نصراله به عنوان فرزندان امام موسا صدر و تقابل آن‌ها با جمهوری اسلامی در حالی که سیدحسن بارها خود را فرزند و سرباز امام خامنه‌ای معرفی کرده است.

همان‌گونه که ذکر شد هیچ بحثی درباره تقابل امام صدر و نصراله با نظام و رهبری، در همایش مطرح نشد. چیزی که هست این‌که چرا دوستان صدر شناس از این‌که نصراله فرزند امام صدر معرفی شود ناراحت می‌شوند و سعی می‌کنند آن‌را در تقابل نظام و رهبری معرفی کنند؟ قابل ذکر است نصراله بارها و بارها خود را فرزند امام صدر و پیرو او ذکر کرده (از جمله در مراسم آزادی اسرای لبنانی در سال ۲۰۰۲، که به‌طور مستقیم از تلویزیون ایران پخش شد و در قسمت پانزدهم مستند روایت فتح درباره امام موسا صدر هم موجود است).

۴) هم‌چنین قابل ذکر است خبرگزاری محترم برنا در خبری اعلام کرده‌اند: گرامی‌داشت امام موسا صدر با درگیری لفظی دانش‌جویان ناتمام ماند. این درحالی است که خوش‌بختانه برنامه مذکور تا چند ساعت پس از اخلال چند دقیقه‌ای معترضانی (‌که تعداد افراد فعال و غیر‌فعالشان به ده نفر هم نمی‌رسید‌) با کمال آرامش ادامه یافت و طبق برنامه و با استقبال بیش از ۵۰۰ نفر در دو نوبت صبح و بعد ازظهر پایان یافت. خبرگزاری مذکور نام همایش را به جای جهان چهارم در اندیشه امام صدر، جنگ چهارم در اندیشه امام صدر ذکر کرده که صحیح نیست.

هم‌چنین خبر این خبرگزاری محترم مبنی بر این‌که :مجریان برنامه اجازه صحبت به دانش‌جویان منتقد را ندادند  صحیح نیست. به علاوه گفته شده  دکتر احسان شریعتی به این‌که آثار امام صدر را مطالعه نکرده اذعان کرده که هرگز صحیح نیست.

دکتر شریعتی فرمودند: من متخصص تمام آثار امام صدر نیستم ( نقل به عین کلام ). ببین تفاوت ره از کجاست تا به کجا. چنین است مابقی اخبار مذکور از قبیل ارزیابی معمولی دکتر شریعتی از سفر آقای احمدی‌نژاد به لبنان. دکتر شریعتی حتا کلامی درباره سفر آقای احمدی‌نژاد به لبنان حرف نزدند چه رسد به این‌که آن‌را ارزیابی کنند.

هم‌چنین برخلاف خبر خبرگزاری مذکور، معاونین محترم دانش‌گاه در هنگام درگیری هرگز در سالن حضور نداشتند که بخواهند واکنشی نشان دهند.

تمام این هتاکی‌ها از آن روست که عده‌ای تاب شنیدن کوچک‌ترین نقدی را درباره رابطه دولت‌ها با لیبی و اساسا انتقاد از دولت به هر شکل ممکن را ندارند و این خصیصه آن ها را وامی دارد که چنین غیر منصفانه رویه تهمت زدن را در پیش بگیرند. آیا زمان آن نرسیده که به جای حاشیه کاری، کمی به یاد عزیز دربندمان موسا صدر باشیم و برای نجاتش اقدامی بکنیم؟

در پایان از همه عزیزان و هم‌راهان در برگزاری این نشست، آقای دکتر احسان شریعتی، دوستان یاران صدر، عزیزان دانش‌جو (معترض و غیر معترض) تشکر کرده و چشم انتظار نقدهای صادقانه و منصفانه دوستان هستیم.

انجمن علمی فلسفه دانش‌گاه اصفهان

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , ,