Saturday, 18 July 2015
30 October 2020
متن کامل قطع‌نامه مجمع عمومی سازمان ملل،

«وضعیت حقوق‌بشر درایران از نگاه سازمان‌ملل»

2010 November 24

مجمع عمومی، بر اساس منشور سازمان ملل متحد، و هم‌چنین اعلامیه جهانی حقوق بشر، میثاق‌های بین‌المللی حقوق بشر و سایر اسناد بین‌المللی حقوق بشر،
 قطع‌نامه‌های قبلی خود در باره وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی را یادآوری می‌کند که آخرین آن، قطع‌نامه شماره 176/64 مورخ 27 آذرماه ۱۳۸۸ است.

1)‌ با توجه به گزارش دبیر کل سازمان ملل که به‌دنبال قطع‌نامه 64.176 مجمع عمومی ارایه شده است، و درآن  وقایع منفی بیش‌تری در زمینه‌ وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی، شامل سرکوب شدید مدافعان حقوق بشر و گزارشاتی مبنی بر استفاده بیش از حد از زور، بازداشت‌های خودسرانه، محاکمه‌های غیر‌عادلانه و ادعاهای شکنجه را مورد ملاحظه قرار می‌دهد.

2)‌ نگرانی عمیق خود را در مورد نقض جدی حقوق بشر که در جمهوری اسلامی در جریان است، ابراز می‌کند. برخی از حوزه‌های مورد نقض در ایران از این قرار است:

‏a)‌ شکنجه و مجازات یا رفتار‌های خشن، غیر‌انسانی یا تحقیر‌آمیز از جمله قطع اعضای بدن و شلاق.

‏b) ‌اعدام با شدت خیره‌کننده‌ای ادامه دارد و افزایش اجرای احکام اعدامی که خارج از حفاظت‌های شناخته شده بین‌المللی، از جمله اعدام در ملا‌عام‌، بدون توجه به یک بخش‌نامه‌ قوه‌ قضاییه که در آن رییس سابق این قوه‌، اعدام در ملا‌عام را منع کرده بود اجرا می‌شوند.

c) ادامه‌ محکومیت و اجرای احکام اعدام برای افرادی که در زمان ارتکاب جرم کم‌تر از 18 سال سن داشته‌اند، در ‌تخلف از تعهدات ایران در قبال میثاق حقوق کودک و میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی.

‏d)‌ محکومیت افراد به اعدام به اتهام جرم‌هایی که فاقد تعریف دقیق و صریح می‌باشند، از جمله محاربه، و یا جرم‌هایی که به عنوان جرایم جدی محسوب نمی‌شوند، بر خلاف قوانین قوانین بین‌المللی.

‏e) ‌سنگ‌سارکردن و خفه کردن از طریق معلق کردن افراد به‌عنوان روش‌هایی  از اعدام، و این واقعیت که درحال حاضر با جود این‌که رییس سابق قوه قضاییه بخش‌نامه منع سنگ‌سار را صادر کرده بود، هنوز افرادی هم‌چنان در زندان با احکام اعدام به روش سنگ‌سار روبه‌رو هستند.

‏f)‌ نابرابری فراگیر و خشونت علیه زنان، سرکوب دایمی مدافعان حقوق بشر زنان، بازداشت‌ها، سرکوب توام با خشونت و محکوم کردن زنانی که خواستار حق تجمع مسالمت‌آمیز هستند، و ادامه تبعیض علیه زنان و دختران، هم در قانون و هم در عمل.

‏g)‌ ادامه‌ تبعیض و نقض سایر حقوق بشر، بعضن هم‌راه با اذیت و آزار افراد اقلیت‌های قومی، زبانی، مذهبی که به‌رسمیت شناخته شده‌اند، یا سایر اقلیت‌ها، از جمله عرب‌ها، ترک‌ها، بلوچ‌ها، کردها، مسیحی‌ها، یهودیان، صوفی‌ها و مسلمانان سنی و مدافعان آن‌ها.

‏h)‌ افزایش موارد آزار اقلیت‌های مذهبی که به رسمیت شناخته نشده‌اند، بخصوص اعضا‌ دیانت بهائیی، شامل ‌حمله به بهاییان شامل حملات رسانه‌های دولتی، شواهد رو به گسترش تلاش‌های دولت در شناسایی بهاییان، کنترل و بازداشت خودسرانه آن‌ها، ممانعت از ورود بهاییان به دانش‌گاه و جلوگیری از فعالیت‌های باثبات اقتصادی آن‌ها، و مصادره و تخریب اموال آنان، تخریب گورستان‌های آن‌ها، و محکومیت هفت تن از رهبران جامعه بهاییان به ده سال حبس علی‌رغم محروم کردن مکرر آنان از دست‌رسی به مراحل قانونی که مطابق قانون اساسی ایران از حقوق تضمین شده می‌باشد، شامل حق دست‌رسی به موقع و کافی به وکالت حقوقی مورد انتخاب خویش و حق دست‌رسی به یک محاکمه‌ عادلانه و علنی.

‏i)‌ اعمال محدودیت‌های جدی، نظام‌مند و ادامه‌دار در آزادی تجمع و تشکل، و آزادی عقیده و بیان، از جمله محدودیت‌هایی که برای رسانه‌ها، مخالفان سیاسی، مدافعان حقوق بشر، وکلا، روزنامه‌نگاران، شرکت‌های خدمات اینترنت، کاربران اینترنت، وبلاگ‌نویس‌ها، روحانیون، هنرمندان، اساتید دانش‌گاه، دانش‌جویان، رهبران کارگری و اتحادیه‌های کارگری و از کلیه‌ بخش‌های جامعه‌ ایرانی اعمال می‌شوند.

‏‌j)‌ ادامه‌ آزار و اذیت، ایجاد رعب و حشت و محاکمه، شامل دستگیری‌های خودسرانه، بازداشت یا ناپدید شدن، و سرکوب خشونت‌آمیز افرادی مانند مخالفان سیاسی‌، مدافعان حقوق بشر، وکلا، روزنامه‌نگاران و سایر نمایندگان مطبوعات، شرکت‌های خدمات اینترنت، کاربران اینترنت، وبلاگ‌نویسان، روحانیون، اساتید دانش‌گاه، دانش‌جویان، و رهبران کارگری‌ در همه سطوح جامعه، و به خصوص آزار مداوم و بازداشت اعضا‌ و کارمندان کانون مدافعان حقوق بشر.

‏k)‌ تداوم استفاده از نیروهای امنیتی دولتی و نیروهای شبه نظامی تحت هدایت دولت برای متفرق کردن هم‌راه با خشونت شهروندان ایرانی در گردهمایی‌های صلح‌آمیز جهت استفاده از آزادی‌های بیان و گردهمایی‌ها و اجتماعات  صلح‌آمیز.

‏‌l)‌ محدودیت‌ها و موانع شدید برای حق آزادی اندیشه،‌ وجدان، مذهب یا اعتقاد، از جمله بازداشت خودسرانه، حبس نامحدود،‌ صدور احکام طولانی مدت زندان برای کسانی که این حقوق را تمرین می‌کنند و تخریب اماکن نیایش آن‌ها.

‏m)‌‌ ناتوانی پی‌در‌پی در رعایت قانون آیین دادرسی، و نقض حقوق افراد بازداشت شده، از جمله متهمینی که بدون اتهام در زندان یا در انفرادی‌ها بدون تماس با دنیای خارج نگه داشته می‌شوند، استفاده نظام‌مند و خودسرانه از بازداشت‌های طولانی مدت انفرادی، و عدم دست‌رسی به‌موقع به وکیل منتخب خود، عدم صدور احکام وثیقه برای آزادی بازداشت‌شدگان، و هم‌چنین گزارشات مربوط به شکنجه‌ بازداشت‌شدگان، تکنیک‌های خشن بازجویی، و استفاده از فشار روی خویشان و نزدیکان، شامل دستگیری آن‌ها، به منظور اخذ اعترافاتی که در محاکمه‌ آن افراد از آن استفاده می‌شود.

‏n)‌ تداوم دخالت‌های خودسرانه و یا غیرقانونی توسط مقامات دولتی درحریم خصوصی افراد، مخصوصن در ارتباط با منازل شخصی، و با مکاتبات آن‌ها، شامل ارتباطات تلفنی و پست الکترونیکی، که ناقض قوانین بین‌المللی می‌باشد.

3) هم‌چنین نگرانی ویژه‌ خود را نسبت به ناتوانی دولت جمهوری اسلامی نسبت به انجام هرگونه تحقیقات و تفحص جامع و یا ایجاد یک فرآیند پاسخ‌گویی نسبت به موارد ادعا شده‌ تخلفات در دوره‌ پس از انتخابات ریاست جمهوری 22 خرداد 1388 اعلام می‌دارد و درخواست خود از دولت را برای برپایی یک فرآیند تحقیقات معتبر، مستقل، و بی‌طرف نسبت به گزارشات نقض حقوق بشرو خاتمه دادن به معافیت از مجازات در خصوص این تخلفات تکرار می‌کند.

4) ‌از دولت جمهوری اسلامی خواسته می‌شود که به دغدغه‌های اساسی‌ای که در گزارش دبیر کل مطرح شده بپردازد، و بالاخص به درخواست‌های ارایه شده در قطع‌نامه قبلی مجمع عمومی عمل کند و الزامات حقوق بشر خود را  به‌ویژه در موارد ذیل، هم در قانون و هم در عمل، رعایت کند:

‏a)‌ حذف قطع عضو، شلاق و سایر اشکال شکنجه و مجازات  یا رفتارهای خشن، غیر‌انسانی و تحقیر‌آمیز از قانون و در عمل.

‏b) ‌حذف اعدام در ملا‌‌عام و سایر اعدام‌هایی که خارج از اصول حفاظت شده بین‌المللی اجرا می‌شوند.

‏c) ‌حذف اعدام افرادی که در زمان ارتکاب جرم زیر سن ۱۸ سال هستند طبق الزامات ایران در ماده ۳۷ میثاق حقوق کودک و ماده ۶ میثاق بین‌المللی حقوق مدنی و سیاسی.

‏d)‌ حذف اعمال سنگ‌سار و خفه کردن از طریق معلق کردن افراد به‌عنوان روش‌های  اعدام.

‏e) ‌حذف همه اشکال تبعیض و نقض حقوق بشر علیه زنان و دختران هم در قانون و هم در عمل.

‏f) ‌حذف همه اشکال تبعیض و سایر نقض‌های حقوق بشر افراد اقلیت‌های مذهبی، قومی، زبانی یا سایر اقلیت‌های به رسمیت شناخته شده یا نشده، خودداری از کنترل و تحت‌نظر قرار دادن افراد بر اساس مذهب و اعتقاد آن‌ها‌ و تضمین دست‌رسی همه اقلیت‌ها  همانند همه مردم ایران به آموزش و اشتغال،

‏g)‌ اجرای گزارش گزارش‌گر ویژه در مورد تعصب مذهبی از جمله گزارش سال ۱۹۹۶ این گزارش‌گر ویژه که در آن راه‌هایی توصیه شده است که طبق آن‌ها جمهوری اسلامی می‌تواند جامعه بهایی را به حال خود رها کند، و در مورد ۷ تن از رهبران جامعه بهایی که از سال ۱۳۸۷ در بازداشت هستند، آیین دادرسی و حقوقی که در قانون اساسی تضمین شده‌اند از جمله حق دست‌رسی مناسب به وکیل و حق برخورداری از دادرسی به موقع، عادلانه، و شفاف رعایت شود.

‏h)‌ پایان دادن به آزارو اذیت و تهدید مخالفان سیاسی، مدافعان حقوق بشر، رهبران کارگری، دانش‌جویان، دانش‌گاهیان، روزنامه‌نگاران و سایر نمایندگان رسانه‌ها، وب‌لاگ‌نویسان، روحانیون، هنرمندان، و وکلا‌ و از جمله‌ با آزاد کردن افرادی که به‌طور خودسرانه در بازداشت به‌سر می‌برند یا افرادی که به خاطر دیدگاه‌های سیاسی خود بازداشت و محکوم شده‌اند.

‏i) ‌پایان دادن به محدودیت‌هایی که بر کاربران اینترنت و ارایه‌کنندگان خدمات اینترنتی که اعمال شده است و ناقض حقوق آزادی بیان، اجتماعات، و حریم خصوصی می‌باشد.

‏j)‌ پایان دادن به محدودیت‌های نمایندگان مطبوعات و رسانه‌ها، شامل پایان دادن به اختلال در برنامه‌های ماهواره‌ای.

k) ‌پایان دادن به استفاده از نیروهای امنیتی دولتی و نیروهای شبه نظامی تحت هدایت دولت برای متفرق کردن هم‌راه با خشونت شهروندان ایرانی در گردهمایی‌های صلح‌آمیزشان در راستای استفاده از حقوق آزادی بیان و گردهمایی‌ها و اجتماعات‌ صلح‌آمیز.

‏l)‌ رعایت و تضمین عملی حقوق قانونی افراد،‌ چه از جهت حقوقی و چه از جهت اجرایی.

5)‌ هم‌چنین از دولت جمهوری اسلامی می‌خواهد تا بر اساس اصول مربوط به وضعیت نهادهای ملی برای ارتقا‌ و حفاظت از حقوق بشر «اصول پاریس»،  نهادهای ملی حقوق بشری کشور را تقویت کند.

6)  هم‌چنین از دولت جمهوری اسلامی می‌خواهد تا ‌تصویب یا الحاق میثاق نامه‌های بین‌المللی حقوق بشری که ایران تا‌کنون به آن‌ها نپیوسته را مورد بررسی قرار دهد، میثاق‌نامه‌های حقوق بشری که قبلن به آن‌ها پیوسته است را به صورت موثر اجرا کند، و از هرگونه تردیدی برای امضا‌ و یا الحاق به سایر میثاق‌های بین‌المللی حقوق بشری به دلایل کلی و غیر‌دقیق و یا به دلایل ناسازگاری اهداف میثاق‌نامه‌ها دست بردارد.

7)  از دولت جمهوری اسلامی می‌خواهد‌ با همه‌ مکانیسم‌های مراجع بین‌المللی حقوق بشر هم‌کاری کامل داشته باشد و هم‌چنین  دولت جمهوری اسلامی را تشویق می‌کند که به پیدا کردن راه‌های هم‌کاری با سازمان ملل متحد از جمله با اداره کمیسیونر عالی حقوق بشر، ‌در حوزه اصلاح قضایی و حقوق بشر ادامه دهد.

8)‌ از این‌که جمهوری اسلامی ایران علی‌رغم‌ ارایه دعوت‌نامه دایمی به همه گزارش‌گران موضوعی حقوق بشر سازمان ملل، هیچ‌یک از درخواست‌های مراجع ویژه مربوطه را برای بازدید از ایران در 5 سال گذشته  اجابت نکرده و به اکثر مکاتبات بسیار زیاد و مکرری که از سوی همه مراجع ویژه حقوق بشر انجام شده، پاسخ نداده است، عمیقن ابراز نگرانی می‌کند و قوین از دولت جمهوری اسلامی درخواست می‌کند که به طور کامل با این مراجع ویژه و گزارش‌گران موضوعی هم‌کاری کند و بازدید آن‌ها را از این کشور تسهیل کند تا آن‌ها بتوانند تحقیقات معتبر و مستقلی را در مورد همه اظهارات مربوط به نقض حقوق بشر انجام دهند.

9) ‌قوین دولت جمهوری اسلامی را تشویق می‌کند تا به طور جدی کلیه‌ توصیه‌هایی را که در بررسی دوره‌ای جهانی به ایران شده است را، با هم‌کاری واقعی و کامل جامعه‌ مدنی و سایر افراد مربوطه  مورد توجه قرار دهد.

10)   قوین ازگزارش‌گران موضوعی حقوق بشر سازمان ملل و مکانیسم‌های ویژه مربوطه می‌خواهد تا برای تحقیق وتهیه‌ گزارش، به وضعیت حقوق بشر در ایران به‌طور خاص توجه کنند، به‌ویژه از گزارش‌گر ویژه اعدام‌های فراقانونی، شتاب‌زده و خود‌سرانه، گزارش‌گر ویژه شکنجه و سایر مجازات یا رفتارهای خشن، غیر‌انسانی یا تحقیر‌آمیز، گزارش‌گر ویژه ارتقا‌ و حفاظت از حق آزادی بیان و اعتقاد، گزارش‌گر ویژه‌ حقوق گردهمایی صلح‌آمیز و انجمن‌ها، گزارش‌گر ویژه مدافعان حقوق بشر، گزارش‌گر ویژه‌ آزادی دین یا اعتقاد، گزارش‌گر ویژه‌ استقلال قضات و وکلا، گزارش‌گر ویژه‌ خشونت علیه زنان و دلایل و عواقب آن، متخصص مستقل در زمینه‌ مسایل اقلیت‌ها، گروه کاری بازداشت‌‌های خود‌سرانه و گروه کاری در مورد ناپدید‌شدگان اجباری یا غیر‌داوطلبانه، و گروه کاری تبعیض علیه زنان در قوانین و اجرا.

11)‌ از دبیر کل می‌خواهد که به شصت و ششمین نشست مجمع عمومی از پیش‌رفت‌هایی که در عملی کردن این قطع‌نامه حاصل می‌شود، من‌جمله راه‌حل‌ها و توصیه‌های بهبود پیاده‌سازی آن‌ها گزارش دهد، و هم‌چنین ‌یک گزارش مقطعی به شورای حقوق بشر در نشست شانزدهم آن شورا (که در مارچ 2011  بر پا خواهد شد) ارایه دهد.

12)‌ تصمیم می‌گیرد که به بررسی وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی در شصت و ششمین نشست خود تحت عنوان «ارتقا و حفاظت حقوق بشر» ادامه دهد.

فایل پی‌دی‌اف را از این‌جا دانلود کنید.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,