Saturday, 18 July 2015
27 October 2020
به بهانه سال‌روز درگذشت «دن فلاوین»

«روزنگاشت / هنری در رقص نور»

2010 November 29

محبوبه‌شعاع / رادیوکوچه

mahboobeh@koochehmail.com

بیست‌و‌نهم نوامبر برابر با سال‌روز درگذشت «دن فلاوین» هنرمند «مینیمالیست» آمریکایی و از نمایندگان «جنبش مینیمال آرت» بود. او در آثارش از لامپ‌های فلورسنت و روشنایی آن‌ها هم‌چون خط در نقاشی بهره برده است و آثار خلق شده مینی مالیستی‌اش را بیش‌تر به اشخاصی که نسبت به آن‌ها ادای دین و احترام  داشت تقدیم می‌‌کرد و نام آن‌ها را بر آثارش می‌گذاشت. فلاوین که زاده سال 1933 بود در سال 1996 درگذشت.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«دن فلاوین» در  اول آوریل 1933 در «جاماییکا» واقع در جنوب شرقی نیویورک در خانواده‌ای کاتولیک به دنیا آمد. او در «کالج کاتدرال» در «داگلاس» نیویورک آموزش دید. در سن بیست سالگی وارد نیروی هوایی آمریکا شد و در کره شمالی خدمت کرد و بعد از آن به مدت دو سال در دانش‌گاه «کلمبیا» به تحصیل در رشته‌ی «تاریخ هنر» پرداخت.

وی تا سال ۱۹۵۹ وضعیت یک هنرمند حرفه‌ای را نداشت، ارایه آثار اولیه و مورد توجه فلاوین به سال ۱۹۶۳ به بعد باز می‌گردد که در ترکیب‌بندی‌های خود از چراغ و فلورسنت‌های لخت، سفید و رنگی بهره برد.

او در آثارش از هرگونه اشاره نمادگرایانه پرهیز می‌کرد و در آثارش از لامپ‌های فلورسنت و روشنایی آن‌ها هم‌چون خط در نقاشی بهره می‌برد. آثار خلق شده «مینی‌مالیستی‌اش» را بیش‌تر به اشخاصی که نسبت به آن‌ها ادای دین و احترام می‌کرد تقدیم می‌داشت و نام آن‌ها را بر آثارش می‌گذاشت.

برای نمونه، در سال 1964 اثر «یادمان یک به ولادیمیر تاتلین» را خلق کرد. اثری که یادآور «یادمان انترناسیونال سوم» تاتلین بود و نیز اثر «سه‌ی نومینال» را به «ویلیام اوکام» فیلسوف قرن چهاردهم تقدیم کرد.

سال 1977 فلاوین از گالری‌های هنری برای نمایش آثارش دوری کرد و به معابر و فضاهای عمومی شهر روی آورد، برای نمونه چند لامپ فلورسنت را داخل ایست‌گاه مرکزی خطوط «راه آهن نیویورک» نصب کرد.

حقیقی‌ترین عنصری که امکان هنرهای تجسمی را مطرح می‌کند نور است. و سنگ بنای هنرهای تجسمی با نور گذاشته ‌شده است. فلاوین نور را مطرح می‌کند. وقتی نور به صورت فلورسنت است، فضا را تعریف می‌کند.

یک شمع که در یک اتاق روشن می‌شود، فقط یک نقطه را روشن می‌کند، اما فلورسنت کل فضا را روشن می‌کند. این لامپ‌ها و نورها در کارهای فلاوین هم یک خط و هم فضا ایجاد می‌کند. کار او در دو کلمه خلاصه می‌شود: «نور و فضا».

او  به‌طور عمده سراغ همه‌ی رنگ‌ها رفته و فقط از نور سفید استفاده نمی‌کرد که بحثی راجع به روشنایی و اسطوره‌ی نور بیان نشود، آثار او کاملن «ماتریالیستی» است. او بر این باور بود که فضای واقعی می‌تواند توسط نور و پرتوهای الکتریکی شکسته شده و با ایجاد توهم یا نوعی بازی با نور، فضای جدیدی ایجاد کند.

وی در سال ۱۹۷۵  یکی از آثارش را بدون عنوان، با رنگ‌های صورتی آبی و سبز ساخت، این اثر در واقع یک چارچوب متشکل از لامپ‌های لوله‌ای فلورسنت هم‌راه با رنگ‌های صورتی، طلایی و روشنایی روز است که همگی در گوشه‌ی سالن قرار گرفته‌اند. کل فضا با رنگ‌های مختلف رنگین شده است و اثر هنری او با خاموش کردن لامپ‌ها ناپدید می‌شود.

سرانجام دن فلاوین در بیست‌و‌نهم  نوامبر سال 1996 میلادی و در سن شصت‌و‌سه سالگی در نیویورک در گذشت.

و اما در آخر توضیحی درباره «مینی مالیسم» یا کمینه گرایی، مکتب هنری است که اساس آثار و بیان خود را بر پایه سادگی بیان و روش‌های ساده و خالی از پیچیدگی معمول فلسفی و یا شبه فلسفی بنیان گذاشته‌است.

مینی‌مالیسم در شکل‌های مختلفی از طراحی و هنر، به ویژه در هنرهای تجسمی و موسیقی استفاده می‌شود. مینی مالیسم پس از جنگ جهانی دوم، در هنر غرب به وجود آمد و بیش‌تر از سوی هنرمندان هنرهای تجسمی آمریکایی در اواخر دهه ۱۹۶۰ و اوایل دهه ۱۹۷۰ میلادی، گسترش پیدا کرد.

مینی مالیست‌ها معتقدند با حذف حضور فریبنده ترکیب بندی و استفاده از موارد ساده و اغلب صنعتی که به شکلی هندسی و بسیار ساده شده قرار گرفته باشند، می‌توان به کیفیت ناب رنگ، فرم، فضا و ماده دست یافت.

منبع‌ها:

گوگل

سایت تخصصی مجسمه‌سازان ایران

ویکی‌پدیا

سایت ایران انجمن

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , , ,