Saturday, 18 July 2015
26 September 2020
درآستانه برگزاری «دیپاولی»

«جشنواره‌ای برای نور و روشنایی»

2009 October 17

درنا درستکار/ رادیوکوچه

دیوالی یا (Diwali) ازجمله جشن‌های هندوان است. جشنواره‌ای پنج روزه که در سراسر هند اجرا می‌شود و تاریخ اجرای آن به زمان‌های دور بازمی‌گردد.

این جشنواره براساس گاه‌شماری هندی، در روز پانزدهم کارتیکا آغاز می‌شود. از آنجایی که محاسبه ماه‌های هندی، قمری است؛ تاریخ دیوالی در تقویم‌های دیگر متغیر است. در سال ۲۰۰9 دیوالی در روز 17 اکتبر است.

در ‌روزهای قبل از جشن، تمام خانه‌ها پاکیزه و مرتب شده و پنجره‌ها برای خوشامدگویی به لاکشمی (Lakshmi)، الهه توانگری و کام‌یابی گشوده می‌شوند.

لاکشمی الهه توانگری و کامیابی

لاکشمی الهه توانگری و کامیابی

نام دیوالی، تحریف‌شده واژه دیپاوالی (Deepavali) – دیپا به معنی نور و آوالی به معنای ردیف و صف – و در کل به معنای صفی از نور است. درواقع نمایش نور در این جشنواره یکی از جذاب‌ترین بخش‌های آن است. تمام خانه‌ها، از فقیرانه‌ترین کلبه‌ها تا اشرافی‌ترین کاخ‌ها، با نور نارنجی‌رنگ فانوس‌هایی به نام دیا (Diya) برای تبریک و سلام به لاکشمی روشن می‌شوند.

فانوس یا دیپ (Deep)، نشانه دانش است و افروختن چراغ دانش در بین مردم به معنای درک فلسفه هر روز خاص از این جشنواره و به عمل درآوردن این فلسفه، در زندگی روزمره‌است.

فانوس یا دیپ (Deep)، نشانه دانش است و افروختن چراغ دانش در بین مردم به معنای درک فلسفه هر روز خاص از این جشنواره و به عمل درآوردن این فلسفه، در زندگی روزمره‌است

طرح‌های الوان رنگولی (Rangoli ) نقوشی سنتی و بسیار زیبا که در روزهای عید و مناسبت‌ها، از دیرباز برای تزیین کف اتاق، حیاط و درگاه خانه‌ها، برای خوشامدگویی به خدایان ترسیم می‌شده‌است. این نقاشی‌ها با پودرهای رنگی و توسط زنان اجرا می‌شود. گل‌آرایی و آتش‌بازی، این فستیوال را که پیام آور شادی، نشاط و خوشبختی در سال جدید است، از شکوه و زیبایی خاصی برخوردار می‌کند.

جشنواره دیوالی که پیش درآمد سال نو است علاوه بر هند در کشورهایی چون تایلند، ترینیداد، سیام و مالزی نیز اجرا می‌شود.

اصلی ترین روز این مراسم روز سوم است.در این شب ماه به کلی غروب می‌کند و تاریکی کامل آسمان را فرا می‌گیرد. در این تاریکی، دیوالی امکان تجلی واقعی خود را به دست می‌آورد.

در این روز مردم از لاکشمی، الهه ثروت، برای نعمات متعدد او سپاس‌گذاری می‌کنند و مراسم دعای شکرگذاری که پوجا (Puja) نام دارد، هم در سپیده دم و هم هنگام غروب آفتاب انجام می‌گیرد. اعتقاد بر این است که الهه ثروت از خانه‌هایی که پاکیزه نبوده و به خوبی روشن نشده‌اند، دیدن نمی‌کند. بنابر این همه برای تمیز نگه‌داشتن خانه خود بسیار کوشش می‌کنند، درها و پنجره‌ها را باز می‌گذارند و تمام چراغ‌ها را روشن می‌کنند.

پس از مراسم دعا و عبادت که با سرود و اهدای هدایای مختلف به حضور خدایان همراه است و به‌جا‌آوردن عبادت در خانه، مردم به دیدار همدیگر رفته و به رد و بدل کردن شیرینی و هدیه می‌پردازند.

هنگام غروب، خانه‌ها و خیابان‌ها با چراغ‌ها، فانوس‌ها و شمع‌های بی‌شمار تزیین می‌شود و مردم در خارج از خانه‌ها گرد آمده و منتظر ورود الهه به داخل خانه و برکت بخشیدن به آن هستند. در این مدت آن‌ها به آتش‌بازی و تماشای فانوس‌ها می‌پردازند.

اما مراسم سایر روزها نیز هرکدام برگرفته از افسانه ای است و حکمتی دارد.

در غروب روز نخست این جشنواره، هندوها باید حمام کنند و هدایای خود را که شامل فانوس‌های روشن دیا (Deeya) و شیرینیهایی به نام پراساد (Prasad) است را به حضور یاما راج (Yama Raj خدای مرگ) تقدیم کنند. این کار باید در نزدیک یک درخت مقدس که ممکن است در باغ یا خانه شخصی افراد هم باشد، صورت می‌گیرد و درصورت نبودن چنین درختی، یک محل پاکیزه در حیاط جلوی خانه هم، قابل قبول خواهدبود.

از مراسم روز دوم، ماساژ بدن با روغن های مخصوص برای رفع خستگی، حمام قبل از طلوع آفتاب و استراحت است تا همه بدون خستگی و با شادی و علاقه برای اجرای مراسم دیوالی در روز بعد آماده باشند. فانوس یاما دیا در اسن شب نباید روشن شود. پیام روز دوم این است که منافع جامعه باید همواره بر منافع فردی و نسبت‌های فامیلی ارجحیت داشته باشد.

20091017-cul-depavali

در روز چهارم، نیز آن‌ها برای سال نوی اقتصادی، دفترهای پس‌انداز تازه‌ای می‌گیرند تا سال را با موفقیت مالی و رونق اقتصادی سپری کنند.

روز پنجم این مراسم، بهرارتی دوج (Bhratri Dooj) نام دارد و به خواهران اختصاص یافته‌است.

در زمان‌های بسیار قدیم، در این روز یاما (خدای مرگ) به دیدار خواهر خود یامونا (Yamuna) رفت و به عنوان هدیه به او مزیتی اعطا کرد که به موجب آن، هر کس در این روز به دیدار یامونا می‌رفت، از تمام گناهانش بری می‌شد. از آن زمان تا کنون، در این روز برادران به دیدار خواهران خود می‌روند تا از این عطیه، سهمی‌برده باشند.

در بنگال، خواهران برای سلامت، موفقیت و شادی برادران خود، مراسم دعای خاصی انجام می‌دهند که بهای فوتا (Bhai fota) نام دارد. جشنواره دیوالی در این روز پایان میابد و مردم با روحیه تازه، سال نو را آغاز می‌کنند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: