Saturday, 18 July 2015
31 October 2020
از این، آل‌احمد به آن آل‌احمد،

«یادداشتی درباره‌ی یک مرگ»

2010 December 11

مطلب‌هایی که در این بخش تارنمای رادیو کوچه منتشر می‌شود یا انتخاب دبیر روز سایت و یا پیشنهاد دوستان رادیو است که می‌تواند از هر گروه یا دسته و یا مرامی باشد. نظر‌های مطرح شده در این بخش الزامن نظر رادیو کوچه نیست. اگر نقد و نظری بر نوشته‌های این بخش دارید می‌توانید برای ما ارسال کنید.

پ. مهرکوهی

این هم از این، شمس آل‌احمد هم به آن آل‌احمد و به لقا‌اله پیوست. در سوگ این چه باید گفت؟ در سوگ آن آل‌احمد بود که شاعر ملی‌ ما سرود: «گرچه در خانه و در بستر خویش رفت به خواب/شک ندارم که یکی از شهدا بود جلال». آن آل‌احمد کارش این بود که هرگاه هوس می‌کرد برای هر درگذشته‌ای یک پرونده شهادت می‌ساخت و از آن پرونده‌سازی‌ها به رونق بازار خود می‌افزود و به راستی چه بازار‌گرمی داشت پرونده‌سازی‌هایش، آن آل‌احمد که مرد، این یکی آل‌احمد به هم‌راه خیلی‌های دیگر کوشش کردند که برای او هم پرونده‌ی شهادتی باز کنند ولی این شوخی نگرفت، شاید به این دلیل که بازاری‌هایی زرنگ‌تر از ایشان در راه بودند تا به بازاری کهنه‌ رنگی تازه زده و سرقفلی‌ دکان‌های دروغ را نرخی افسانه‌ای بزنند.

کار جهان را باش، او که کارش این بود که به هر بانگ ناهم‌سازی چوب غرب‌زده‌گی می‌زد، به دست نخست وزیر دل‌بند و گرامی دوران جنگ، به دست همین موسوی سبز انگ غرب‌زده‌گی را بر تاج سرگرفت، اگر چه جنس تاج‌اش از پارچه‌ی عمامه بود. غرب‌رده یا غرب نازده، آن آل‌احمد هر چه بود، شک ندارم که از برای خدمت‌هایش به اسلام عزیز جایش در ملکوت اعلا‌ است جلال. و شک ندارم به پاس‌داشت راست‌کاری‌های آن آل‌احمد جای این آل‌احمد هم در بهشت برین خواهد بود. امروز این آل‌احمد به آن آل‌احمد خبر خوش خواهد برد که: «امروز ایران اسلامی آنی است که او می‌خواست: که خیابان‌ها به نام او و مرادش شیخ فضل‌اله و مدرس کرده‌اند، که خودمان به تکنولوژی اسلامی دست یافته‌ابم و در آشپزخانه‌هایمان به دست دختر بچگانی کیک زرد هسته‌ای درست می‌کنیم، که چنان پول از سرمان بالا می‌رود که ناچاریم آن را در دور‌افتاده‌ترین روستا‌های کشور لبنان هزینه کنیم.

که برادر لبنانی‌ایی که تا دیروز سر بر بالینی از کاه می‌گذاشتند امروز از سر سایه‌ی دولتی که اندیشه‌ی بنیادش او بود در بهترین مبلمان‌های ساخت ایتالبا می‌لمند و چهار دعا به جد او و پنج ناسزای به سزا بار مجوس می‌کنند و کشور در پناه اندیشه‌های تابناک او در امن و امان است و در خیابان‌ها و چهار‌راه‌ها مردم با هم مگر به سلام مهر و محبت سخنی نمی‌گویند و دیگر کسی دیگری را نمی‌کشد و دیگر سر بی‌گناهی به بهانه‌ی دروغین بمب‌گذاری بر دار نمی‌رود، که هیچ شبکه‌ی سازمانیافته‌ای دختران خرد سال بی‌سرپناه را به بازار‌های حرم‌سراهای شیخ‌نشین‌های خلیج پارس نمی‌فروشد..و …..و….». اگرچه بیش‌ترین این خبر‌های خوش را برادر طبری اسلام‌آورده و نوه‌ی ضد امپریالیست آن شیخ بزرگ پیش از این برای آن ال‌احمد برده بودند ولی آن بزرگ‌وار زرنگ‌تر از این بود که حرف‌های رفقای پیشین را زیاد باور کند. باید خبر‌های درست را تنها از یک منبع خودی باور کرد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , ,