Saturday, 18 July 2015
25 October 2020
به بهانه زادروز «گوستاو فلوبر»

«روزنگاشت / فلوبر زیباشناس ادبی»

2010 December 12

محبوبه‌ شعاع / رادیوکوچه

mahboobeh@koochehmail.com

دوازدهم دسامبر برابر با زادروز «گوستاو فلوبر» یکی از بزرگ‌ترین نویسندگان قرن نوزدهم فرانسه است. فلوبر زاده سال 1821 بود و در سال 1880 درگذشت. نوع نگارش واقع‌گرایانه، ادبیات بسیار غنی و تحلیل‌های روان‌شناختی عمیق او از جمله خصوصیات آثارش است. دو رمان ‌«مادام بواری» و «تربیت احساسات»، از مشهورترین آثار اوست.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«گوستاو فلوبر» در دوازدهم دسامبر ۱۸۲۱ در شهری در منطقه «نرماندی، فرانسه» به دنیا آمد. نوشتن را در هشت سالگی آغاز کرد. در زادگاهش تحصیل کرد و تا سال ۱۸۴۰ در آن‌جا ماند. سپس برای ادامه تحصیل به «پاریس» رفت تا حقوق بخواند. اما نه علاقه‌ای به پاریس نشان داد و نه به رشته حقوق.

در پاریس با چند نفری از جمله «ویکتور هوگو» معاشرت داشت. اما در سال ۱۸۴۶ به دنبال حمله صرع، پاریس را ترک کرد. فلوبر پس از ترک پاریس به خانه‌شان  که در نزدیکی رود سن بود رفت و در کنار مادرش زندگی کرد و آن‌جا، اقامت‌گاه مادام العمرش شد.

فلوبر در سپتامبر سال ۱۸۴۹، ویراست اول نخستین رمانش «وسوسه سنت آنتونی» را تمام کرد و در طول چهار روز تمام آن را برای دوستانش «لوییس بوییه» و «ماکسیم دوشامپ» خواند و حتی به آن ها اجازه نداد درباره کارش نظر بدهند. در پایان، دوستانش توصیه کردند دست‌نوشته‌اش را بسوزاند و به جای این خیالات، به مسائل روزمره توجه داشته باشد.

در سال ۱۸۵۰، کار بر رمانش «مادام بواری»  را آغاز کرد. این رمان که نوشتنش پنج سال طول کشید، در سال ۱۸۵۶ به صورت پاورقی در روزنامه «روو دو پاری» منتشر شد. و وقتی به شکل کتاب منتشر شد، با استقبال چشم‌گیری مواجه شد.

در سال ۱۸۵۸، فلوبر به «کارتاژ» رفت تا درباره رمان بعدی‌اش «سالامبو» تحقیق کند. این رمان در سال ۱۸۶۲ تمام شد. سپس فلوبر با اتکا به تجربیات کودکی‌اش، در طول هفت سال رمان «تربیت احساساتی» را نوشت که آخرین رمان کامل او بود و در سال ۱۸۶۹ منتشر شد.

وی نمایش‌نامه ناموفقی هم به نام کاندیدا نوشت، اما بقیه عمرش را به نوشتن رمان «دو خرخاکی» گذراند که بعد «بووار و پکوشه» نام گرفت و البته هم‌زمان «سه قصه» را هم می نوشت. کتاب «بووار و پکوشه» پس از مرگش در سال ۱۸۸۱ منتشر شد. این رمان، طنزی عظیم بر بی حاصلی دانش بشری و شیوع میان‌حالی است. گفته شده، خودش اعتقاد داشت این اثرش شاه‌کارش است.

نوع نگارش واقع‌گرایانه او، ادبیات بسیار غنی و تحلیل‌های روان‌شناختی عمیق او از جمله خصوصیات آثارش است که الهام‌بخش نویسندگانی چون «موپسان»، «امیل زولا» و «آلفونس دوده» بوده است و او خود تاثیرگرفته از سبک و موضوعات «بالزاک»، نویسنده دیگر قرن نوزدهم است.

آثار فلوبر به دلیل ریزبینی و دقت فراوان در انتخاب کلمات، آرایه‌های ادبی، و به طور کلی زیبایی‌شناسی ادبی، در ادبیات زبان فرانسوی کاملن منحصر به فرد است. کمال‌گرایی وی به اندازه‌ای بود که هفته‌ها برای نوشتن یک صفحه وقت سپری می‌کرد، و به همین دلیل، در طول سالیان نویسندگی خود تعداد کمی اثر از خود بر جای گذاشت.

او پس از نوشتن، آثار را با صدای بسیار بلند در اتاق کار خود، که آن را فریادگاه  می‌نامید، می‌خواند تا وزن، آهنگ و تاثیر واژگان و جملات را بسنجد. گوستاو بسیاری از شهرت خود را مدیون نوشتن رمان مادام بواری  است. فلوبر فرزند یک جراح تجربی بود، کسی که در اثر مشهورش رمان مادام بوواری نقشی کلیدی دارد.

از سال ۱۸۴۶ تا ۱۸۵۴ رابطه عاشقانه‌ای با «لوییز کولت» شاعر داشت. این رابطه، تنها رابطه‌ی عاشقانه او در زندگی‌اش بود و او هرگز در تمام عمرش ازدواج نکرد و اما سرانجام گوستاو فلوبر در سال ۱۸۸۰ و در سن 58 سالگی درگذشت و در گورستان «روان» دفن شد.

منبع‌ها:
گوگل

انتشارات کارون

ویکی‌پدیا

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , , ,