شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
08 October 2016
گزارش جدید مجلس عوام کانادا:

«ایران احمدی‌نژاد تهدیدی برای صلح و حقوق بشر»

۱۳۸۹ دی ۰۸

علیرضا جوانبخت قولونجو

گزارش جدید مجلس عوام کانادا در ماه جاری میلادی (دسامبر 2010) در مورد ایران و با تیتر «ایران احمدی‌نژاد تهدیدی برای صلح، حقوق بشر و حقوق بین الملل» منتشر شده است. در این گزارش تقریبن نود صفحه‌ای ضمن درج اظهارات شهود و کارشناسان و نتایج بررسی‌های کمیته حقوق بشر پارلمان کانادا در رابطه با موارد نقض حقوق بشر شامل حقوق اقلیت‌های مذهبی و زبانی، فعالان سیاسی، دانش‌جویان، مخالفان دولت، روزنامه‌نگاران، زنان و اقلیت‌های جنسی، به نقش ایران در تهدید صلح و امنیت جهانی هم توجه شده است. کمیته هم‌چنین پیشنهاداتی در 24 بند به دولت کانادا ارایه کرده است.

در مقدمه این گزارش آمده است: «بعد از انتخابات ریاست جمهوری 12 ژوئن 2009 در ایران، کانادا و جامعه بین‌المللی با نگرانی شاهد سرکوب معترضین به نتیجه این انتخابات بودند. این روی‌دادها نمونه‌ای دیگر از سابقه بد مقامات ایران در احترام به حقوق بشر بود. هم‌چنین حوادث مربوط به روزهای انتخابات از وجود تنش‌های کم‌سابقه داخلی در این کشور حکایت می‌کرد.»

در ادامه گزارش، به سابقه و تاریخ‌چه حساسیت کانادا به مسایل حقوق بشر در ایران پرداخته شده است: «اعتراضات سال گذشته در ایران، برخورد شدید مقامات ایرانی با معترضین و عکس‌العمل جامعه بین‌المللی، موجب تمرکز بیش‌تر «کمیته فرعی حقوق بشر جهانی مجلس عوام کانادا» به عنوان زیر مجموعه‌ای از «کمیته امور خارجی و توسعه بین‌المللی» این مجلس بر وضعیت حقوق بشر در ایران شد. این کمیته فرعی در پارلمان سی و نهم با برگزاری جلسات و تهیه گزارش در مورد جامعه بهایی ایران، تحقیقات در خصوص سابقه بد ایران در رابطه با احترام به حقوق بشر جهانی را آغاز کرده بود.»

بهاییان در بدترین وضعیت ممکن هستند و حتا آن دسته از ایرانیان اصطلاح‌طلب که به لزوم اصلاح سیاست‌های آن کشور معتقدند در مورد بهاییان نگاه مبهمی دارند

طبق آن‌چه که در گزارش مجلس عوام کانادا آمده، کمیته مذکور در فاصله زمانی مابین 10 مارس و 29 اکتبر 2009 شانزده جلسه با حضور شهودی که شامل متخصصین، فعالان حقوق بشر از سازمان‌های غیر‌دولتی، آکادمسین‌ها و حقوقدان‌ها  بوده‌اند، برگزار کرده است. با توجه به ارزیابی‌های کمیته از جلسات مذکور، «حکومت ایران سابقه‌ای طولانی در نقض سیستماتیک و گسترده حقوق بشر بر علیه مردم» خود دارد. این نقض همه جانبه حقوق بشر مواردی مانند سلب حق زندگی،‌ نقض آزادی شهروندان و تبعیض بر اساس مذهب، جنسیت، نژاد و قومیت، زبان، گرایش جنسی و عقاید سیاسی را در بر می‌گیرد.» بر طبق این ارزیابی «در بسیاری از موارد، حکومت ایران حتا قوانین داخلی خود را نیز زیر پا می‌گزارد.»

اظهارات شهود

بخش اول گزارش به اظهارات شهود در مورد نقض حقوق بشر در ایران پرداخته است. اظهارات شیرین عبادی حقوق‌دان ایرانی، فاخته زمانی رییس انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجانی در ایران (آداپ)، احمد باطبی سخن‌گوی گروه مجموعه فعالان حقوق بشر در ایران، شریف بهروز عضو حزب دمکرات کردستان ایران، رویا برومند مدیر اجرایی بنیاد عبدالرحمن برومند، عباس میلانی مدیر مرکز مطالعات ایران در دانش‌گاه استنفورد، مجتبی مهدوی استاد علوم سیاسی دانش‌گاه آلبرتا، پیام اخوان استاد دانش‌گاه مک گیل و عده‌ای دیگر از اساتید دانش‌گاه و نمایندگان سازمان‌های مختلف حقوق بشری و تحقیقاتی به عنوان شهود مورد توجه قرار گرفته است.

اقلیت‌های مذهبی

در خصوص وضعیت اقلیت‌های مذهبی، بر مسایل و مشکلات بهاییان که علی‌رغم پیروان مذاهب اهل کتاب حتا به عنوان اقلیت مذهبی به رسمیت شناخته نشده‌اند، تاکید بیش‌تری گشته و به نقل از «جفری مک لارن» از وزارت امور خارجه کانادا قید شده است که «بهاییان در بدترین وضعیت ممکن هستند و حتا آن دسته از ایرانیان اصطلاح‌طلب که به لزوم اصلاح سیاست‌های آن کشور معتقدند در مورد بهاییان نگاه مبهمی دارند.»

طبق اظهارات شهود، «پیروان مذاهب اهل کتاب مانند مسیحیان و یهودی‌ها – با این‌که بر خلاف بهایی‌ها به صورت رسمی شناسایی شده و از حقوق رسمی برخوردارند‌- ولی از امنیت همه جانبه برخوردار نیستند. رفتارهای تبعیض‌آمیز بر علیه آن‌ها به صورت عادی در آمده است و یهودیان در معرض تحقیر و رفتارهای اهانت‌آمیز قرار دارند.»

در خصوص وضعیت اقلیت‌های مذهبی دیگر به گفته‌های شریف بهروز عضو حزب دمکرات کردستان ایران در مورد ساخته شدن مساجد بی‌شمار برای شیعیان در مناطق سنی‌نشین استناد شده است که با تشویق حکومت صورت می‌گیرد. آقای بهروز هم‌چنین به ممنوعیت ساخت مسجد برای سنی‌های شهر تهران با یک میلیون جمعیت سنی مذهب اشاره کرده است.

برخی از شهود دیدار‌کننده با اعضای مجلس به سرخوردگی‌های عمیق ناشی از آزار و اذیت اقلیت‌های اتنیکی و مذهبی توسط حکومت اشاره کرده‌اند. عباس میلانی مدیر مرکز مطالعات ایران در دانش‌گاه استنفورد، گفته است: «برخی از عناصر افراطی شیعه از باز کردن زخم‌های کهنه و به راه انداختن جنگ شیعه و سنی ابایی ندارند.»

با توجه به اظهارات دکتر میلانی، همه اقلیت‌ها از جمله بلوچ‌ها، کردها، ترک‌ها، ترکمن‌ها و اعراب که در ایران زندگی می‌کنند، به یک شکل و یا با تفاوت‌هایی از حقوق خود محروم بوده‌اند، سهم عادلانه از بودجه دولتی، حق ترویج فرهنگ و حق تدریس زبانشان، همه نادیده گرفته شده است و مناطق محل زندگی آن‌ها تحت کنترل بالقوه سپاه پاسداران انقلاب اسلامی قرار دارد.

اقلیت‌های اتنیکی و محرومیت از تحصیل به زبان مادری

شریف بهروز در گفت‌وگو با کمیته تفحص «اشاره قانون اساسی ایران به حقوق مساوی برای تمام اتنیک‌های ساکن این کشور و تعهدات حقوقی‌- بین‌المللی این کشور» را فریب‌کارانه ارزیابی کرده است.

بنا به گزارش مجلس عوام کانادا، کمیته بررسی در مورد سختی‌هایی که آذربایجانی‌ها، بلوچ‌ها و کردهای ساکن ایران تجربه کرده‌اند، به سخنان شهود گوش داده است. گفته‌های «جو استورک» معاون بخش خاورمیانه و شمال آفریقای سازمان دیده‌بان حقوق بشر حاکی از آن است که، اقلیت‌های اتنیکی تبعیض و محدودیت در فعالیت‌های فرهنگی و سیاسی را تحمل کرده، تحت ظلم و آزار و اذیت بوده و در برخی موارد به اتهام به خطر انداختن امنیت ملی محاکمه می‌شوند.

در مورد جمعیت کرد ساکن ایران، کمیته تحقیق، گزارش‌هایی در مورد شرایط دشوار زندگی در طی 8 سال جنگ با عراق، ممنوع بودن تحصیل به زبان کردی و پدیده‌ای به نام «گزینش» و تبعیض شغلی و موارد دیگر دریافت کرده است

بنا به اظهارات فاخته زمانی رییس انجمن دفاع از زندانیان سیاسی آذربایجان، در دیدار با کمیته بررسی، آذربایجانی‌ها علی‌رغم جمعیت بالایی که دارند، از تحصیل به زبان مادری و امکان ترویج فرهنگ و تاریخ خود محروم هستند.‌ خانم زمانی موارد متعددی از دستگیری‌ها، بازداشت‌ها، مجازات و شکنجه آذربایجانی‌هایی را توضیح داده است که از راه‌های مسالمت‌آمیز به مطالبه و دفاع از حقوق زبان خود می‌پردازند.

فاخته زمانی ضمن اشاره به احکام متعدد اعدام در بلوچستان، از اعزام قاضی ویژه که بر اساس اعترافات تحت شکنجه و محاکمه 10 الی 15 دقیقه‌ای در سلول متهمان با پرسیدن چند سوال بدون حضور دادستان و وکیل مدافع، حکم اعدام صادر می‌کنند، خبر داده است. به گفته او صدها بلوچ در نوبت اعدام قرار دارند.

خانم زمانی هم‌چنین، همانند دکتر میلانی، به محرومیت و در حاشیه نگهداشته شدن مناطق زندگی اتنیک‌ها اشاره کرده است. به گفته او خصوصن در مناطق دور از مرکز اخبار موارد نقض حقوق بشر در بسیاری از موارد گزارش نشده و مورد توجه قرار نمی‌گیرند. منابع خبری کم و دست‌رسی به رسانه‌ها محدود است.

در مورد جمعیت کرد ساکن ایران، کمیته تحقیق، گزارش‌هایی در مورد شرایط دشوار زندگی در طی 8 سال جنگ با عراق، ممنوع بودن تحصیل به زبان کردی و پدیده‌ای به نام «گزینش» و تبعیض شغلی و موارد دیگر دریافت کرده است.

در گزارش هم‌چنین به مسایل دیگری از جمله بد‌رفتاری علیه قسمتی از جامعه اکثریت شیعه و مجازات اعدام برای نوجوانان پرداخته شده است.

نتایج بررسی کمیته تحقیق

در بخش تحقیقات کمیته فرعی به مواردی مانند عدم پای‌بندی ایران به تهعدات خود در رابطه با رعایت حقوق بشر، وظایف حکومت ایران، نقش کانادا در رابطه با بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران، حمایت کانادا از ایرانی‌ها برای رسیدن به جامعه‌ای آزاد و دارای عدالت، هدف قرار دادن افراد حقیقی صاحب منصب در ایران که مسوول نقض حقوق بشر هستند و لغو مصونیت‌های دولتی در مورد مقامات ایران که حقوق بشر را نقض می‌کنند، پرداخته شده است.

پیامدهای هسته‌ای شدن ایران

در خصوص ایران و صلح و امنیت بین‌المللی هم اظهارات شهود شامل موارد زیر توسط نمایندگان پارلمان شنیده شده است:

–  ایران و حمایت از گروه‌های تروریستی

– تشویق به نسل‌کشی از طرف مقامات ایرانی (در گزارش مجلس عوام کانادا از سخنان احمدی‌نژاد و سایر مقامات ایرانی در مورد لزوم از بین رفتن اسراییل با عنوان «تحریک به نسل‌کشی» یاد شده است.)

– ایران و جاه‌طلبی برای دست‌یابی به قدرت هسته‌ای

– پیامدهای یک ایران صاحب قدرت هسته‌ای: رابطه بین توان‌مندی‌های هسته‌ای ایران و حقوق بشر جهانی، امکان عملی کردن سخنان در زمینه نسل‌کشی، قدرت بالقوه در بی‌ثبات کردن منطقه

در قسمت تحقیقات کمیته در خصوص ایران و صلح و امنیت بین‌المللی، تعهدات ایران در قبال صلح جهانی، پیامدها برای کانادا، مسوولیت کانادا در خصوص حفاظت و پیش‌گیری، لزوم توجه به برنامه هسته‌ای ایران و رابطه برنامه هسته‌ای ایران با مقاصد نسل‌کشی بررسی شده است.

در گزارش مجلس عوام کانادا مسایل نقض حقوق بشر در ایران پس از انتخابات مورد کند و کاو قرار گرفته است.

این کمیته هم‌چنین در ارزیابی‌های خود اشاره می‌کند که، حکومت ایران فعالان حقوق بشر و روزنامه‌نگارانی را که اقدام به گزارش موارد نقض حقوق بشر می‌کنند زندانی و شکنجه کرده و بعضن آن‌ها را به قتل می‌رساند. این کشور  از طرفی فعالیت گروه‌های مدافع حقوق بشر داخلی را ممنوع می‌کند و از طرف دیگر سازمان‌های بین‌المللی مدافع حقوق بشر هم سال‌هاست که اجازه ورود به خاک ایران را نداشته‌اند.

پیشنهادات کمیته به دولت کانادا

کمیته مذکور برای بهبود وضعیت حقوق بشر در ایران پیشنهادهایی در 24 بند به دولت کانادا ارایه کرده است. در برخی از این پیشنهادات از دولت کانادا خواسته شده است، ضمن ادامه و افزایش حمایت معنوی از سازمان‌های مدافع حقوق بشر ایرانی و کانادایی فعال در مسایل ایران، این گروه‌ها را- در صورت امکان- از حمایت‌های مالی نیز برخوردار سازد، از حرکت‌های دمکراتیک در ایران حمایت‌های معنوی و دیپلماتیک به عمل بیاورد، از حکومت ایران بخواهد اجازه فعالیت سازمان‌های مدافع حقوق بشر بین‌المللی در درون این کشور را صادر و محدودیت و فشارها بر روی گروه‌های داخلی مدافع حقوق بشر را میان بردارد، برای ایجاد کرسی تحقیقاتی در خصوص روابط مابین ایران و کانادا و مسایل حقوق بشر ایران در یک دانش‌گاه کانادایی امکانات مالی اختصاص دهد، رادیو بین‌المللی کانادا را در خصوص پخش برنامه به زبان فارسی تشویق کند، پیش‌گیری‌های لازم را انجام دهد که  دفاتر، رسانه‌ها و مراکز وزارت امور خارجه ایران برای تهدید و محدود کردن دیاسپورای ایرانی امکان استفاده از امکانات خود در کانادا را نداشته باشند، روابط در سطوح بالا را کاهش داده و دولت از این امر در جهت وادار کردن ایران به بهبود وضعیت حقوق بشر استفاده کند.

دسته‌بندی انسان‌ها به صورت «ما» و «آن‌ها» در مورد ساکنان خود کشور ایران هم صورت گرفته و جوامعی مانند «بهایی‌ها و آذربایجانی‌ها» و گروه‌های دیگری که از حقوق سیاسی معمول هم برخوردار نیستند جز‌ دسته «آن‌ها» به حساب آمده‌اند

هم‌چنین کمیته به دولت کانادا پیشنهاد کرده است که مطابق با مسوولیت‌های کانادا تحت ماده یک کنوانسیون نسل‌کشی و ممنوعیت تحریک به نسل‌کشی طبق ماده 3 این کنوانسیون از شورای امنیت سازمان ملل بخواهد تا پرونده رییس جمهوری محمود احمدی‌نژاد و آن دسته از مقامات ایرانی را که مستقیمن و در ملا‌عام به تشویق نسل‌کشی (علیه اسراییل و یهودی‌ها) می‌پردازند، برای انجام تحقیقات و پی‌گرد قانونی به دادگاه جرایم بین‌المللی ارجاع دهد.

نسل کشی در هشت مرحله

به گفته پروفسور استنتون رییس سازمان بین‌المللی پژوهش‌گران نسل‌کشی، که نتیجه تحقیقات خود در زمینه اقدام به نسل‌کشی را در اختیار کمیته بررسی قرار داده است، نسل‌کشی در یک فرایند هشت مرحله‌ای صورت می‌گیرد. این پژوهش‌گر معتقد است که 6 مرحله از این مراحل هشت‌گانه در ایران به وقوع پیوسته است. دسته‌بندی انسان‌ها به صورت «ما» و «آن‌ها»، نمادسازی و مارک‌زنی، معرفی «آن‌ها» به صورت موجوداتی فاقد صفات انسانی، سازماندهی گروه‌های تروریستی، ایجاد تضاد و قطب‌های مختلف، آغاز عملیات، نابود کردن و «انکار» عنوان‌های مراحل هشت‌گانه پروفسور استنتون هستند.

کمیته به نقل از این محقق اشاره کرده است که این دسته‌بندی انسان‌ها به صورت «ما» و «آن‌ها» در مورد ساکنان خود کشور ایران هم صورت گرفته و جوامعی مانند «بهایی‌ها و آذربایجانی‌ها» و گروه‌های دیگری که از حقوق سیاسی معمول هم برخوردار نیستند جز‌ دسته «آن‌ها» به حساب آمده‌اند.

منبع

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , , , , , ,