Saturday, 18 July 2015
29 November 2020
یک کلام از سردبیر،

«آیا ما در بی‌بی‌سی فارسی اشتباه نمی‌کنیم؟»

2011 January 15

مطلب‌هایی که در این بخش تارنمای رادیو کوچه منتشر می‌شود یا انتخاب دبیر روز سایت و یا پیشنهاد دوستان رادیو است که می‌تواند از هر گروه یا دسته و یا مرامی باشد. نظر‌های مطرح شده در این بخش الزامن نظر رادیو کوچه نیست. اگر نقد و نظری بر نوشته‌های این بخش دارید می‌توانید برای ما ارسال کنید.

صادق صبا / رییس بخش فارسی بی‌بی‌سی

منبع: بی‌بی‌سی فارسی

از عمر رادیو فارسی بی‌بی‌سی هفتاد سال، از راه‌اندازی سایت ما حدود ده سال و از تاسیس تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی دوسال می‌گذرد. در این سال‌های طولانی کار خبررسانی آیا ما هیچ‌گاه اشتباه نکرده‌ایم؟ اگر چنین ادعایی بکنیم خنده‌دار خواهد بود. ولی مسئله اصلی این است که چرا در رسانه‌ای مثل بی‌بی‌سی اشتباه رخ می‌دهد و ما چه اقداماتی باید اتخاذ کنیم که از میزان آن بکاهیم.

بسیاری از اشتباهاتی که صورت می‌گیرد اجتناب‌ناپذیر است. اکثر برنامه‌های رادیو و تلویزیونی به صورت زنده اجرا می‌شود و بنابراین نمی‌توان جلو اشتباهات را گرفت. من خودم یادم است که سال‌ها پیش در یک برنامه زنده رادیویی به جای انفجار یک بمب «صوتی» زبانم گرفت و گفتم بمب «صورتی» که یادآوری آن هنوز هم موجب تفریح هم‌کاران است. یا این‌که در یک برنامه زنده تلویزیونی یادم رفته بود که تلفن موبایلم را خاموش کنم و ناگهان وسط مصاحبه زنگ تلفن به صدا در آمد و موجب شرم‌ساری من، عصبانیت سردبیران برنامه و احتمالن تعجب و تفریح شما مخاطبان ما شد. من مطمئن هستم که اکثر بینندگان و شنوندگان برنامه‌های ما این به قول معروف «سوتی» ها را درک می‌کنند.

ولی بعضی وقت‌ها اشتباهاتی در برنامه‌های ما رخ می‌دهد که اجتناب‌پذیر است و من ریشه‌های آن را در بی‌دقتی و بی‌توجهی یا درک‌های متفاوت هم‌کاران از اهمیت خبرها و فشارهای شدید کار خبررسانی می‌دانم. در چنین مواردی ما بلافاصله موضوع را بررسی می‌کنیم و سعی می‌کنیم که با اتخاذ اقداماتی از بروز اشتباهات مشابه در برنامه‌های بعدی جلوگیری کنیم.

برای نمونه در یکی دوهفته اخیر بعضی از بینندگان از ما شدیدن انتقاد کرده‌اند که چرا در یک برنامه تلویزیونی ویژه بررسی روی‌دادهای مهم جهان در دهه گذشته میلادی اشاره‌ای به انتخابات مناقشه برانگیز ریاست جمهوری سال ۱۳۸۸ در ایران نکردیم. حتا یک بیننده ایمیلی برای ما فرستاد و با ناراحتی گفت که خودش و خانواده‌اش تصمیم گرفته‌اند که دیگر برنامه‌های ما را نگاه نکنند. به نظر من این بینندگان حق دارند که از ما عصبانی باشند. این انتخابات و به خصوص وقایع بعد از آن و از جمله تظاهرات میلیونی مردم در خیابان‌ها که معتقد بودند به رای آن‌ها خیانت شده و سرکوب آنان و ادامه بحران تا به امروز بدون تردید یکی از وقایع مهم ایران نه تنها در ده سال گذشته بلکه شاید در سه دهه عمر حکومت اسلامی در ایران است. ولی من به بینندگان اطمینان می‌دهم که در این مورد نیت نادرستی وجود نداشته و صرفن درک متفاوت هم‌کار تهیه کننده آن برنامه از وقایع تاثیر‌گذار و کوتاهی سردبیران از مشاهده برنامه پیش از پخش، موجب این اشتباه شد و من در این‌جا باید بگویم که از این بابت متاسفم.

یکی دیگر از انتقاداتی که در یکی دوسال اخیربه ما وارد شده این است که در سال‌گرد روز دانش‌جو در دوسال پیش در حالی که عده بسیار زیادی از مردم در خیابان‌های تهران و برخی از شهرهای دیگر دست به تظاهرات زده بودند از تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی به جای گزارش کردن این تظاهرات، موسیقی پخش می‌شده است. این منتقدان نتیجه می‌گیرند که ما در بی‌بی‌سی اهمیت این وقایع را درک نمی‌کنیم و یا بعضی از آنان از روی ناراحتی تا آن‌جا پیش می‌روند که ما را متهم می‌کنند که با حکومت ایران «زد و بند» کرده‌ایم و یا به اصطلاح «فتیله» را پایین کشیده‌ایم.

این منتقدان درست می‌گویند که در آن روز برنامه‌های عادی بی‌بی‌سی ادامه داشته است، ولی لازم است برای روشن شدن موضوع توضیحی بدهم. برنامه‌های تلویزیون فارسی بی‌بی‌سی مجموعه‌ای است از بولتن‌های خبری زنده روزانه و برنامه‌های ضبط شده هفتگی. ما در صورتی می‌توانیم یک برنامه هفتگی را قطع کنیم که اولن خبر واقعن آن‌قدر مهم باشد که قطع کردن برنامه‌های عادی توجیه‌پذیر باشد و ثانین در موقع قطع برنامه به اندازه کافی نیروی تحریری و فنی در دفتر داشته باشیم که بتوانیم برنامه را به طور زنده اجرا کنیم‌. ما در ایام انتخابات چون از قبل تصمیم گرفته بودیم که برنامه‌های عادی را قطع کنیم برای آن برنامه‌ریزی می‌کردیم، ولی در مواقع عادی این کار آسانی نیست گرچه هم اکنون تصمیماتی اتخاذ کرده‌ایم که در صورت ضرورت بتوانیم بلافاصله به کانال خبری تبدیل شویم.

نکته مهم دیگری را که باید یادآور شوم این است که در بی‌بی‌سی فارسی حدود دویست نفر خبرنگار و سردبیر داریم که گاهی اوقات درک متفاوتی از اهمیت وقایع دارند و ممکن است که برای یک سردبیر، یک خبر خیلی مهم باشد و برای سردبیر دیگری زیاد مهم نباشد. درست است که همه کارکنان باید به اصول مدون بی‌بی‌سی برای کار خبرنگاری پایبند باشند، ولی ما بالاخره همه انسان هستیم و درک‌های متفاوتی از مسایل داریم. بی‌بی‌سی فارسی رسانه‌ای نیست که کنترل به اصطلاح استالینیستی در آن اعمال شود و در مورد هر برنامه‌ای از بالا به اصطلاح تصمیم گرفته شود و قبل از پخش هم شدیدن کنترل شود.

خبرنگاران و سردبیران بی‌بی‌سی آزادی عمل گسترده‌ای دارند و اعتماد هم‌کاران به یک‌دیگر بی‌اندازه است. طبیعی است که در چنین فضای کاری اولن تنوع دیدگاه‌ها وجود داشته باشد و ثانین اشتباهاتی صورت بگیرد. از سوی دیگر ما در بی‌بی‌سی نمی‌توانیم ادعا کنیم که پاسخ همه مسایل را داریم. ما دایمن در بخش فارسی جلسه برگزار می‌کنیم و با هم بحث می‌کنیم تا بتوانیم به یک عقل دسته‌جمعی برای حرفه حساسمان دست پیدا کنیم.

ما سعی می کنیم که مشکلات را با شما مخاطبان بی‌بی‌سی فارسی در میان بگذاریم. با شفافیت عمل کنیم و به شما پاسخ‌گو باشیم. از پوزش خواستن برای اشتباهاتمان نهراسیم. از اشتباهات درس بگیریم و با اتخاذ اقدامات درست از میزان آن بکاهیم. ما می‌دانیم که اشتباه یک هم‌کار به نام کل رسانه ما نوشته می‌شود و از این رو دایمن برای هم‌کاران دوره‌های آموزشی برگزار می‌کنیم و از طریق جلسات درونی منظم و بحث و گفت‌وگوی دوستانه و حرفه‌ای سعی می‌کنیم کیفیت کارمان را بالا ببریم.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , ,