شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
11 September 2016
به بهانه سال‌روز درگذشت «آرتورو توسکانینی»

«روزنگاشت/رهبر ارکستر، با حافظه‌ای استثنایی»

۱۳۸۹ دی ۲۶

محبوبه‌ شعاع / رادیوکوچه

[email protected]

شانزدهم ژانویه برابر با سال‌روز درگذشت «آرتورو توسکانینی»  رهبر ارکستر ایتالیایی است. او را که زاده سال 1867 بود، از بزرگ‌ترین رهبران ارکستر در قرن بیستم می‌دانند. وی حافظه‌ای استثنایی، در زمینه موسیقی داشت و مدتی سرپرست موسیقی ارکستر سمفونیک NBC بود و با اجراهایش در همان زمان به شهرت رسید. آرتورو سرانجام در سال 1957 درگذشت.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«آرتورو توسکانینی» در 25 مارس سال 1867 در «پارما» از توابع «ایتالیا» زاده شد. وی از کودکی در کنسرواتوار محلی به فراگیری نوازندگی ویولونسل پرداخت و در نوزده سالگی با ارکستری که اپرا اجرا می‌کرد راهی آمریکای جنوبی شد.

در آن‌جا به هنگام اجرا اپرایی پس از ایجاد کشمکش اعضای ارکستر با رهبر اپرا، قرار شد رهبری جدیدی جهت ادامه کار انتخاب شود. پس از این که دو رهبر دیگر نیز سعی کردند اعضای ارکستر را متقاعد کنند و از عهده آن برنیامدند، تصمیم گرفتند از معاون رهبر گروه کر که تمام اپرا را از بر بود بهره بگیرند و آن فرد، آرتورو توسکانینی بود.

وی با زور اعضای ارکستر، رهبری را بر عهده گرفت و اپرای دو ساعت و نیمی را از حفظ رهبری کرد. این اجرا موفقیتی عظیم در پی داشت و باعث شد تا پایان فصل توسکانینی جوان 18 اپرای دیگر را با موفقیتی هر چه بیشتر رهبری کند و پس از بازگشت به ایتالیا، او رهبری ارکستر را از سال 1886 در «تورین» ادامه داد.

وی در سال 1887 در اولین اجرای اپرای «اتللو» اثر وردی به رهبری آهنگ ساز، ویولونسل می‌نواخت. در دهه بعد توسکانینی تمام وقت خود را به رهبری اختصاص داد و اولین اجرای اپرای «پالیاچی» اثر لئون کاوالو و «لابوهم» اثر پوچینی را بر عهده گرفت و در سال 1896 اولین کنسرت اجرای آثار سمفونیک را برگزار کرد.

در خارج از اروپا، نیز او اپرای «متروپولیتن، نیویورک» را از سال 1908 تا 1915 رهبری کرد و از سال 1926 تا 1936 در ارکستر «فیلارمونیک، نیویورک» به رهبری پرداخت. در سال 1919 توسکانینی کاندیدای پارلمان فاشیست در «میلان» شد و در سال 1922 با به قدرت رسیدن موسولینی و آشکار شدن حقایق، وی دشمن فاشیست‌ها شد و از اجرای سرود فاشیست‌ها سر باز زد.

در سال 1931 در «بولونیا» با وجودی که وزیر امور خارجه در کنسرتی از او شرکت کرده بود و از او خواسته شد سرود فاشیست‌ها را رهبری کند وی زیر بار نرفت و موسولینی خط تلفن او را زیر نظر گرفت و پاسپورت وی را باطل کرد و توسکانینی، ایتالیا را تا سال 1938 ترک کرد.

وی پس از آن در ایالات متحده آمریکا ساکن شد و در سال 1937 ارکستر سمفونی NBC را برای او به وجود آوردند تا سال 1947 که ارکستر به نوارهای مغناطیسی مجهز شد، اجراهای او روی دیسک‌های بزرگی ضبط می‌شد که صدها ساعت از تمرین‌های توسکانینی با اعضای ارکستر خود در آرشیوی در کتاب‌خانه عمومی نیویورک نگه‌داری می‌شود.

منتقدان هم‌واره او را به جهت اجرا نکردن موسیقی آمریکا سرزنش می‌کردند. لذا در سال 1938 وی اولین اجرای قطعه «آداجو»  برای سازهای زهی اثر «ساموئل باربر» را اجرا کرد. سپس اجراهایی از آثار «کوپلند»، «گرشوین» و «جان فیلیپ سوزا» داشت.

او در سال 1942 بعد از یک سال استراحت به سبب بیماری اولین اجرای سمفونی شماره هفت «شوستاکوویچ» را در آمریکا رهبری کرد. در تابستان 1950 وی اعضای ارکستر خود را با ترن اختصاصی به یک تور بین‌المللی برد و از سال 1950 به بعد اجراهای ارکستر در «کارنگی هال» در منهتن برگزار شد هم‌چنین در سال 1954 آخرین اجرایش که تمامن به آثار «واگنر» اختصاص داشت نیز در آن‌جا برگزار شد.

در این کنسرت توسکانینی دچار یک حمله گذرای مغزی شد و نتوانست بقیه اثر را به یاد بیاورد لذا کنسرت متوقف شد و وی تصمیم گرفت دیگر اجرای عمومی نداشته باشد و خود را در 87 سالگی از کار بازنشسته کرد و از آن به بعد ارکستر سمفونی NBC با نام سمفونی «ایر» به کار خود ادامه داده و در سال 1963 این گروه نیز از میان رفت.

در مورد زندگی خصوصی توسکانینی باید گفت، او در سال 1897 با «کارلو دمارتینی» ازدواج کرده بود و از او صاحب چهار فرزند شد که یکی از دخترانش در سال 1906 به دلیل ابتلا به بیماری دیفتری از بین رفت.

گفته‌شده: «توسکانینی با خوانندگان و موسیقی‌دانان زیادی کار کرده بود اما هیچ کدام به اندازه پیانیست مشهور «ولادیمیر هوروویتس» توجهش را به خود جلب نکرده بود و این علاقه و ارتباط باعث شد درسال 1933 ولادیمیر با «واندا» دختر توسکانینی ازدواج کرد.»

و اما توسکانینی در سال‌های بازنشستگی و آخر عمر خود با کمک پسرش «والتر»، آثاری را که از خود به یادگار گذاشته بود، ویرایش کرد. توسکانینی در نهایت در شانزدهم  ژانویه سال 1957 در 90 سالگی در نیویورک درگذشت و جسدش به ایتالیا بردند و در «میلان» به خاک سپرده شد.

منبع‌ها:

گوگل

کانون موسیقی کلاسیک

ویکی‌پدیا

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , , , , , ,