Saturday, 18 July 2015
30 October 2020
با سخنرانی عسگرپور، بهشتی، معلم، محمدی و كیانیان؛

«اهالی سینما و مردم پیکر سیف‌الله داد را تشییع کردند»

2009 July 29

20090729_cul_dad3_bigخبرگزاری فارس-  دقایقی پیش سینماگران و مسوولین سینمایی ایران به همراه جمع کثیری از مردم پیکر سیف‌الله داد را از ساختمان شماره 2 خانه سینما واقع در خیابان وصال تا چهارراه فلسطین تشییع کردند تا از آنجا  برای خاکسپاری به بهشت‌زهرا(س) انتقال یابد.

بنا به این گزارش ازدحام جمعیت در خانه سینما به حدی بود که بسیاری از مسوولان و سینماگران بیرون ساختمان شماره 2 «خانه سینما» نظاره‌گر این مراسم بودند و در هنگام تشییع نیز خیابان وصال شیرازی مملو از جمعیت عزادار بود.

در این مراسم تعدادی از سینما گران به سخنرانی پرداختند که می‌توان به سیدمحمد بهشتی، علی معلم، منوچهر محمدی، رضا کیانیان، محمدمهدی عسگرپور ،کاشانی از مدیران دانشگاه شیراز و همچنین خواهر و فرزند مرحوم سیف‌الله داد اشاره کرد.

هم چنین چند نهاد صنفی و سازمان شورای عالی تهیه‌کنندگان، کانون کارگردانان و فرهنگستان هنر با اهدای دسته‌گل‌، با خانواده مرحوم سیف‌الله داد ابراز همدردی کرده‌اند.

درابتدای مراسم حسین پاکدل مجری مراسم گفت: «در میان ما مسلمانان هیچ قشری به اندازه هنرمندان این مفهوم قرآنی را باور ندارندکه آنچه از ما می‌ماند، پس از ما جاودانه می‌شود. آنها آثاری جاودانه خلق می‌کنند و خود از میان ما می‌روند. پیکر سیف‌الله داد امروز به ظاهر در میان ما نیست اما آثار و خدمات او به سینما و فرهنگ کشور ما تا زمان باقی است، باقی می‌ماند. امروز خانواده سینما عزادار اوست. کسی که قبل از فعالیت‌اش به عنوان یک هنرمند، مردی خدمتگزار برای سینمای کشور بود و طی سالها در آثار بسیاری از سینماگران ردپای او را می‌بینیم و امروز با پیکر زمینی او وداع خواهیم کرد.»

عسگرپور: «سیف‌الله داد» حق بزرگی بر گردن ما دارد

«محمدمهدی عسگرپور» مدیرعامل خانه سینما سخنران بعدی این مراسم بود که گفت: «همه می‌دانند «سیف‌الله داد» حق بزرگی بر گردن ما دارد. آثار او در عرصه تولید سینمایی یا فعالیت او به عنوان یک مدیر فرهنگی شاید زیاد نبود اما همین هم برای ما کافی‌است. چندی پیش به عیادتش رفتم و او را دیدم و اولین چیزی که در دیدن آن و امروز به ذهنم رسید آیهالکرسی‌ای است که او در انتهای «بازمانده» گذاشته بود و با خود گفتم چه افتخاری است برای او که اثر خود را اینچنین جاودان می‌کند.»

وی افزود: «مدیریت فرهنگی در کشور ما بسیار سخت است مخصوصا اینکه قانون مدونی ندارد اما او با مداومت طرح‌ها و کارهای مختلفی را پیگیری کرد که آثار آن کارها امروز معلوم شده و هنوز هم از دوران مدیریت او به نیکی یاد می‌شود. امیدوارم خداوند روح او را با اولیا محشور کند.»

«حسین پاکدل» در ادامه اشاره‌ای به فعالیت‌های «داد» در زمان دانشجویی در دانشگاه شیراز داشت و سپس «رضا کیانیان» به روی صحنه رفت.

«کیانیان» که به سختی صحبت می‌کرد، گفت: «وقتی خواستم به اینجا بیایم نمی‌توانستم صحبت کنم و الان هم صحبت برای من سخت است. «سیف‌الله داد» یکی از باسوادترین و روشنفکرترین معاونت‌های سینمایی بود که من در طول عمر خود دیدم و با او کار کردم. قرار بود فیلمی بسازد که در آن بازی کنم اما متأسفانه اتفاق نیافتاد امیدوارم وقتی آن دنیا به پیشش رفتم بتوانم در آن فیلم بازی کنم، چون قطعا ساکنان آن دنیا نیز به تفریح و سرگرمی احتیاج دارند.»

رئیسیان: اخلاق «داد» پشت دوربین و پشت میز مدیریت عوض نشد

در ادامه «علیرضا رئیسیان» رئیس کانون کارگردانان، ضمن ابراز تسلیت از طرف این کانون به حضار گفت: «زندگی تلخ و شیرین است اما تلخی و شیرینی برای ماست که اسیر ماده‌ایم و برای روح بلند سیف‌الله داد دیگر هیچ فرقی ندارد. «داد» آدم ویژه‌ای در سینمای ما و امتزاج خاصی از عقل و احساس بود. انسانیت بشردوستی و ایمان در وجود او موج می‌زد و از معدود کسانی بود که پشت دوربین و پشت میز مدیریت اخلاقش عوض نشد و در اوج هم مانند روزگار گمنامی‌اش متواضع بود. درست است که بیماری جسم او را فرسود اما هرگز روح بزرگ او ذره‌ای از مقاومت دست برنداشت و تسلیم زمانه نشد.»

علی داد: فضیلت راستگویی، درستکاری و ایمان راستین را با او شناختم

سپس «علی داد»، فرزند «سیف‌الله داد»، ضمن تشکر از طرف خانواده‌اش از بابت حضور اهالی سینما، مدیران و مردم در این مراسم، گفت:«حضور شما فضای امروز را برای من اندکی قابل تحمل می‌کند چون نه تنها پدر، بلکه مربی رفیق و راهنمایم را از دست داده‌ام. گرچه از دست دادن او سنگین است اما وقتی فکر می‌کنم در طول عمرم چه درس‌هایی را از او گرفتم خدا را شکر می‌کنم و بسیار خوشبخت بودم که فضیلت راستگویی، درستکاری و ایمان راستین را با حضور او شناختم و از محضر انسان‌های نیک و آزاده‌ای در کنار پدرم بهره بردم که با حضور آنها اکنون فقدان تحمل او برایم راحت‌تر شد. امروز ما بازمانده پدری هستیم که تجلی مهر دوستانش در این حضور دردهای بی‌شمار ما را تسکین می‌دهد.»

کاشانی: امروز به راه سیف‌الله افتخار می‌کنیم

در بخش دیگری از این مراسم، «حسام‌الدین سراج» پس از حضور بر صحنه چند بیت شعر در رثای «سیف‌الله داد» خواند.

سپس، «حمید کاشانی» رئیس صدا و سیمای شیراز به روی صحنه رفت. وی وجود سیف الله داد را به آتشی تشبیه کرد و گفت: «این آتش اکنون در دل های ما باقی مانده تا بتوانیم با آن کارهایی را که باید انجام دهیم. سیف‌الله داد به عنوان یک دانشجو وارد صدا و سیمای شیراز شد و از روز اول با همکاری همه دوستانش کارهای مهمی در صدا و سیما انجام داد. اگر دوستان روزهای اول انقلاب را به خاطر بیاورند به یاد برنامه جهاد برتر می‌افتند که هر روز به کارگردانی او از صدا و سیما پخش می‌شد و داد با این برنامه، انقلاب را برای ایرانیان معرفی می‌کرد. کاری که بعدا با فیلم‌هایش برای جهانیان انجام داد. اولین کسی که از میان بچه‌های انجمن اسلامی دانشگاه شیراز گوهر سیف‌الله را شناخت، همسر او بود و افتخار می‌کنم در دانشگاهی بودم که افرادی مثل سیف الله را به فرهنگ وهنر ایران هدیه کرد. شناخت یک گوهر مهم ترین امتیازی است که انسان ممکن است در تاریخ برای خود کسب کند و ما آن گوهر را شناختیم و امروز به راه سیف‌الله افتخار می‌کنیم. برگشت به انقلاب نیز گوهر بسیار بزرگی است که باید آن را حفظ کنیم و همیشه به آرمان‌های انقلاب وفادار بمانیم.»

خواهر سیف‌الله داد: بزرگ‌ترین خصلت سیف‌الله تفکربرانگیزی حرف زدن با او بود

خواهر سیف‌الله داد، در ادامه این مراسم ضمن تشکر از جمع به نیابت از خانواده داد حرف زدن در جمع هنرمندان را کاری سخت دانست و گفت: «‌گزینش از خصایل برادرم مشکل است و به همین خاطر در حضور شما احساس ناتوانی بسیار زیادی حس می‌کنم اما امیدوارم راه او ادامه داشته باشد.»

وی افزود:«بزرگ‌ترین خصلت سیف‌الله تفکربرانگیزی حرف زدن با او بود که همیشه طرف مقابل را به فضای گفتگو می‌کشاند. یا مجبور بودی با او حرف بزنی و دیالوگ داشته باشی یا مجبور می‌شدی برای رد حرف‌هایش به تحقیق و ممارست بپردازی. او اعتقاد زیادی به گفتگوی دو نفره داشت و همواره هم شنونده‌ای هم دل بود به همین خاطر همه نوع آدمی با اودر ارتباط بودند و همه می‌دانیم که ارتباط بزرگ‌ترین عنصر هنر است و این ارتباط را به خاطر پرهیز از خودبزرگ‌بینی در دل داشت. امیدوارم همیشه یاد او را پاس بداریم.»

بهشتی: گذر زمان به من نشان داد که قطعا اشتباه می‌کردم

محمد بهشتی دیگر سخنران این جلسه بود که گفت: «مدتی بود که دیگر نگرانی برای حال سیف‌الله را کنار گذاشته بودم و فکر می‌کردم دیگر مشکلی برای او پیش نمی‌آید به همین خاطر دیروز که این خبر را شنیدم برایم روز بسیار تلخ بود و امروز هم تلخ است.»

وی افزود: «من سیف الله داد را از زمانی می‌شناسم که از شیراز به تهران آمد و در طول این سال ها به شکل مستمر با هم ارتباط داشتیم و مهم ترین ویژگی که از او به یادم می‌آید حرفی است که در زمان بزرگداشت او زدم و گفتم فرهنگ وهنر مانند رودی روان است که سروهایی در کنار آن است و سیف‌الله یکی از آن حرف ها بود مردی رفیع و آزاده و خرم که کارهای زیادی نکرد اما کارهایش ماندگار بود. همیشه اعتقاد داشتم نباید مدیریت هنری را به هنرمندان سپرد و مدیران هنری نیز هنرمندان خوبی نمی‌شوند. وقتی آقای مهاجرانی مرا برای ریاست سازمان میراث فرهنگی دعوت کرد و گفت سیف‌الله داد را برای مدیریت سینمایی انتخاب کرده همین حرف‌ها را به او زدم اما گذر زمان به من نشان داد که قطعا اشتباه می‌کردم و سیف‌الله داد آدم بزرگ و مدیر خوبی بود. فردی فهیم و فرهیخته که قطعا رفتنش ضایعه بزرگی برای ماست.»

معلم: «سیف‌الله داد» چون شیری بود که شیر می‌زایید

بنابر این گزارش، «علی معلم» سخنران دیگر این مراسم بود که در بخشی از سخنان خود گفت: «فقدان داد در روزگاری که همه کارهای بزرگ و پرتعداد می‌کنند، مساله عجیبی است. او سه فیلم ساخت و به فیلم سازان زیادی هم کمک کرد اما در مقابل او افرادی هستند که کارهای پرشماری انجام داده‌اند اما نامی از آنها نمانده… سیف‌الله داد چون شیری بود که شیر می‌زایید و فقدانش در این روزگار سخت است.»

وی افزود: «در زمانی که بحران در مدیریت هنری وجود دارد و بسیاری مدیریت را وظیفه‌ای می‌دانند که از سر ناچاری باید انجام شود و به دیالوگ هم اعتقاد ندارند، فقدان کسی مانند «سیف‌الله داد» سخت است. هم چنین در روزگاری که آدم بودن و ماندن و نیک بودن بسیار سخت است، انسان بودن و حرف خود را قالب نکردن بسیار سخت است و این چیزی بود که در روحیه «سیف‌الله داد» وجود داشت. او امروز در پیشگاه خداوند آرام و راحت است. چون سلوک شخصی خود را هرگز به رفتارهای اجتماعی نفروخت.»

محمدی: سیف‌الله، مردم را دوست داشت

«منوچهر محمدی» آخرین سخنران این مراسم بود که گفت: «اگر بخواهم درباره سی سال رفاقتی که با سیف‌الله داد داشتم حرفی بزنم، باید بگویم که سیف‌الله، مردم را دوست داشت. از 14 سالگی که در خرمشهر کار سیاسی را آغاز کرد تا آخر با عشق به مردم و کشورش زندگی می‌کرد. در ایام انتخابات او با جسم رنجور و نحیف و درد بسیاری که حتی گاه نشستن را برایش دشوار می‌کرد در کنار همه ما حضور داشت و همواره نگران انقلاب و مردم بود و این مساله را بیش از چند بار برای من مطرح کرد. امیدوارم خدا در نبود او به همه ما صبر دهد.»

احمدرضا درویش و مجید مجیدی نیز قرار بود در این مراسم صحبت کنند که به علت تألمات روحی بر صحنه حضور پیدا نکردند.

پس از این مراسم پیکر سیف‌الله داد بر دستان دوستدارانش تا مسافتی تشییع شد و سپس برای خاکسپاری به قطعه هنرمندان بهشت زهرا(س) انتقال پیدا کرد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|