Saturday, 18 July 2015
24 October 2020
مجله جاماندگان‌-‌سایه‌ای هراسان در شبستان عتیق-قسمت بیست‌و‌هشتم

«آقای خمینی، اکنون چگونه‌ای؟»

2011 March 09

شراره سعیدی/ رادیو کوچه

بر روال برنامه‌های پیشین و بررسی سیر تاریخی آخوندها در کشور ایران و پس از بازخوانی روایت جنگ باید در یک سیر منطقی به کشتارهای سال 67 اشاره کنیم، البته پس از شنیدن سخنان نقل شده از «حسین طائب» فرمانده اطلاعات سپاه در جمع برخی طلاب بسیجی قم که داماد حجت الاسلام «حسینی»، معروف به «حسینی اخلاق در خانواده» هم هستند، باید در نهایت احتیاط  این واقعه دردناک را بازخوانی کرد، احتیاط از آن‌جا که در صف جاه‌طلبان، کینه‌ای و مزدور قرار نگرفت.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

و اما روایت دردناک کشتار سال 67‌: اتفاقی بود که طی آن عده بسیاری از زندان‌یان سیاسی در زندان‌های جمهوری اسلامی در ایران در ماه‌های مرداد و شهریور 1367 اعدام شدند. به‌طور کلی جرم زندان یان هم‌کاری با سازمان‌های مخالف جمهوری اسلامی به‌خصوص سازمان‌ «مجاهدین‌ خلق ایران» و هم‌چنین طیف‌های مختلف گروه‌های چپ و کمونیست بود. تعداد قربانیان این واقعه نزد روایات گوناگون متفاوت دارد و بیش‌تر اعدام‌شدگان زندان‌های تهران در گورهای ناشناس گورستان خاوران به خاک سپرده‌شدند.

در مورد علل وقوع واقعه تابستان 67 و پیش زمینه‌های آن نظرات مختلفی وجود دارد. برخی ایران را ادامه جدال جمهوری اسلامی با سازمان مجاهدین خلق به‌طور اعم و واکنش به عملیات «فروغ جاویدان» به‌طور اخص می‌دانند. برخی آن‌را ادامه کشتار زندان‌یان سیاسی می‌دانند که در سال 60 شروع شده بود و به دلایل مختلفی در سال‌های 63 و 64 متوقف شده بود. نظریات مختلف دیگری نیز وجود دارد. منتظری در نامه به خمینی و در اعتراض به اعدام محکومین زندان‌ها، مورخه 9 مرداد 1367 می‌نویسد:

در مورد علل وقوع واقعه تابستان 67 و پیش زمینه‌های آن نظرات مختلفی وجود دارد. برخی ایران را ادامه جدال جمهوری اسلامی با سازمان مجاهدین خلق به‌طور اعم و واکنش به عملیات «فروغ جاویدان» به‌طور اخص می‌دانند. برخی آن‌را ادامه کشتار زندان‌یان سیاسی می‌دانند که در سال 60 شروع شده بود و به دلایل مختلفی در سال‌های 63 و 64 متوقف شده بود.

«پس از عرض سلام و تحیت، به عرض می‌رساند راجع به دستور اخیر حضرت‌عالی مبنی بر اعدام منافقین موجود در زندان‌ها، اعدام بازداشت‌شدگان حادثه اخیر را ملت و جامعه‌پذیرا است و ظاهرن اثر سویی ندارد ولی اعدام موجودین از سابق در زندان آن‌ها اولن در شرایط فعلی حمل بر کینه‌توزی و انتقام جویی می‌شود…» در کتاب «پاس‌داشت حقیقت» که در دهه 80 و در جمهوری اسلامی توسط دفتر تدوین تاریخ ایران به چاپ رسید این واقعه بیش‌تر ادامه درگیری سازمان مجاهدین و جمهوری اسلامی به‌طور کلی تصویر شده است.

به نوشته این کتاب در جمهوری اسلامی‌: «در تابستان 1367 و پس از عملیات مسلحانه فروغ جاویدان از سوی سازمان مجاهدین خلق و حمله به خاک ایران از طریق مرزهای غربی ایران و با پشتی‌بانی رژیم عراق مجاهدین در قالب یک ارتش متجاوز ظاهر شد، که از پشتی‌بانی کامل نیروهای نظامی بیگانه برخوردار بود. «رضایی و سلیمی نمین، پاس‌داشت حقیقت: 148 »

«هم‌زمان با پیش‌روی نیروهای سازمان مجاهدین خلق به داخل خاک ایران، بروز تحرکات و تنش‌هایی در زندان با سردمداری برخی از اعضای سازمان مجاهدین خلق، آغاز فعالیت‌های برخی هواداران سازمان در سطح جامعه و ایجاد حرکت‌هایی برای برپایی آشوب و شورش در سطح شهرها و انتشار پیام‌های مستمر سازمان از طریق رادیو و تحریک مردم به شورش رخ می‌دهد. «رضایی و سلیمی نمین، پاسداشت حقیقت: 142 »

حسن پویا، از فعالان ضد جمهوری اسلامی در کانون خاوران، در مطلب خود «پروژه قتل عام تابستان 67» این اعدام‌ها را ادامه کشتار زندان‌یان سیاسی در سال 60 می‌داند که به‌دلیل فشارهای بین‌المللی در سال‌های 63 و 64 متوقف شده بود. پس از تهاجم نیروهای سازمان مجاهدین با پشتی‌بانی ارتش عراق به داخل ایران… خمینی حکمی را درباره بررسی مجدد پرونده… (افراد) زندانی که هم‌چنان بر سر موضع خود بودند و صدور حکم محکومیت اعدام برای کسانی که برنامه شورش در زندان هم‌زمان با برنامه‌های بیرون سازمان داشتند، صادر کردند. «رضایی و سلیمی نمین، پاسداشت حقیقت:142»

که متن نامه‌ها در خاطراتحسین‌علی منتظری که در آن زمان از مقامات رده بالای جمهوری اسلامی و قایم‌مقام رهبری بوده است، و با اعدام‌ها مخالف بوده‌است، وجود دارند. خمینی آن‌ها را «محارب» اعلام می‌کند و چنین حکم می‌دهد:

«از آن‌جا که منافقین خائن به هیچ‌وجه به اسلام معتقد نبوده و هر‌چه می‌گویند از روی حیله و نفاق آن‌هاست و به اقرار سران آن‌ها از اسلام ارتداد پیدا کرده‌اند، با توجه به محارب بودن آن‌ها و جنگ کلاسیک آن‌ها در شمال و غرب و جنوب کشور با هم‌کاری‌های حزب بعث عراق و نیز جاسوسی آن‌ها برای صدام علیه ملت مسلمان ما و با توجه به ارتباط آنان با استکبار جهانی و ضربات ناجوان مردانه آنان از ابتدای تشکیل نظام جمهوری اسلامی تا کنون، کسانی که در زندان‌های سراسر کشور بر سر موضع نفاق خود پافشاری کرده و می‌کنند، محارب و محکوم به اعدام می‌باشند و تشخیص موضوع نیز در تهران با رای اکثریت آقایان حجه‌الاسلام نیری دامت افاضاته (قاضی شرع) و جناب آقای اشراقی (دادستان تهران) و نماینده‌ای از وزارت اطلاعات است.

اگر‌چه احتیاط در اجماع است، و همین‌طور در زندان‌های مراکز استان کشور رای اکثریت آقایان قاضی شرع، دادستان انقلاب و یا دادیار و نماینده وزارت اطلاعات لازم الاتباع است، رحم بر محاربین ساده‌اندیشی است، قاطعیت اسلام در برابر دشمنان خدا از اصول تردیدناپذیر نظام‌اسلامی است، امیدوارم با خشم و کینه انقلابی خود نسبت به دشمنان اسلام رضایت خداوند متعال را جلب نمایید، آقایانی که تشخیص موضوع به عهده آنان است وسوسه و شک و تردید نکنند و سعی کنند اشدا علی‌الکفار باشند. تردید در مسایل قضایی اسلام انقلابی نادیده گرفتن خون پاک و مطهر شهدا می‌باشد. والسلام.»

«سیداحمد خمینی» که در آن زمان رییس وقت دفتر خمینی بود در نامه‌ای در مورد جزییات این اعدام‌ها می‌پرسد و تاکید می‌کند آیا این حکم شامل کسانی که محاکمه شده‌اند و دوران زندان‌شان به زودی تمام می‌شود هم هست یا نه؟ و در مورد محکومان از شهرستان‌هایی که استقلال قضایی هم دارند چه‌طور؟ پاسخ روح‌اله خمینی بدین‌گونه است که:

«بسمه تعالی

در تمام موارد فوق هر کس در هر مرحله اگر بر سر نفاق باشد حکم‌اش اعدام است. سریعن دشمنان اسلام را نابود کنید. در صورت رسیدگی به وضع پرونده‌ها در هر صورت که حکم سریع‌تر اجرا شود همان مورد نظر است.»

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , , ,