شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
30 August 2016
قصه‌های ما، از رویا تا واقعیت

«روزگار رفته»

۱۳۹۰ فروردین ۱۳

شهره شعشعانی/ رادیو کوچه

[email protected]

منصور کوشان، شاعر، داستان‌نویس و نمایش‌نامه‌نویس، متولد دی ماه 1327 در اصفهان است. او در جوانی به حلقه‌ی ادبی جنگ اصفهان پیوست و تا پیش از انقلاب 1357، چند نمایش‌نامه و ده‌ها نقد و بررسی ادبی منتشر کرد. کوشان هم چنین در این سال‌ها طراحی و کارگرانی چند نمایش‌نامه از خود و دیگران را به عهده داشته است.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

پس از انقلاب کوشان دامنه‌ی فعالیت‌های ادبی خود را با شعر و داستان و رمان گسترش داد که حاصلش تا به امروز انتشار، 7 رمان، 5 مجموعه ی داستان،‌ 7 مجموعه‌ی شعر و 5 کتاب نقد و بررسی شعر، داستان، نمایش و به‌طور کلی فرهنگ و ادبیات به قلم اوست.

منصور کوشان هم چنین یکی از نویسندگان هیئت 7 نفره‌ی کانون نویسندگان ایران بود که در اوج قتل‌های زنجیره‌ای به اروپا سفر کرد و ناگزیر به زندگی در تبعید شد. او از سال 2000 تا 2005 مدیر هنری «تاتر سولبرگ» در «نروژ» بود، و طی این سال‌ها آثاری از خود و نویسندگان جهان را به روی صحنه برد. کوشان در حال حاضر به‌عنوان نویسنده‌ی مهمان در نروژ زندگی می‌کند و به نوشتن آثار تازه خود ادامه می‌دهد.

آخرین رمان کوشان، «زنان فراموش شده» در تابستان 1389 در ایران منتشر شد. کتاب «فراسوی متن، فراسوی شگرد» او جایزه‌ی بهترین اثر پژوهشی را در سال 1388 از آن خود. منصور کوشان هم‌چنین برنده‌ی جایزه‌ی آزادی بیان «اوسیتسکی» سال 2010 است. این جایزه‌ی معتبر هر سال به یک نویسنده در جهان اهدا می‌شود.

«روزگار رفته» داستان لطیف و شاعرانه‌ای ست از دید کودکی خردسال که پدر و برادرهای بزرگش یکی پس از دیگری ناپدید شده‌اند. موازی این داستان رویا‌ها و کابوس‌های دنیای کودک را داریم، جایی که دیو سیاه قلعه در عالم قصه کودک را مثل پدر و برادرهایش در عالم واقع به زور از مادر جدا می‌کند، عدم تعیین دوره مشخص تاریخی در این داستان آگاهانه و به نظر برای برجسته کردن وجه  استعاری قصه می‌آید.

داستان «روزگار رفته» از مجموعه «این مادران ما» انتخاب شده است.

موسیقی متن:

Ernest Bloch: “Jewish Life”

Karl Jenkins: Allegretto from “Palladio”

 

 

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , 

۲ Comments

  1. 1

    کار خوبی است مخصوصا که رادیویی هم بود