شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
30 August 2016
قصه‌های ما، از رویا تا واقعیت

«مادر»

۱۳۹۰ فروردین ۲۰

شهره شعشعانی/ رادیو کوچه

[email protected]

«جیمز جویس» (2 فوریه 1882 – 13 ژانویه 1941) رمان‌نویس و شاعر ایرلندی، یکی از تاثیر‌گذارترین نویسندگان آوانگارد اوایل قرن بیستم به حساب می‌آید.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

آثار جویس موضوع تحلیل و موشکافی محققان ادبی و نیز الهام‌بخش نویسنده‌های بسیاری بوده است که در ضمن از نظر سبک از تنوع چشم‌گیری برخوردارند. «ساموئل بکت»، «خورخه لوئیس بورخس»، «جان آپدایک»، «سلمان رشدی» و…

برجسته‌ترین آثار جویس عبارتند از: «اولیس»، «سیمای مرد هنرآفرین در جوانی»، «بیداری فینیگان‌ها»، «دوبلینی‌ها»، «اشعار» ، «یک نمایش‌نامه و نامه‌هایش». از «اولیس»  اثر مهم جویس  به عنوان «مکاشفه و  جمع‌بندی مجموعه جنبش مدرن» نام برده می‌شود. این اثر نقطه عطفی است در نگارش به شیوه «جریان سیال ذهن.»

از میان داستان‌های کتاب دوبلینی‌ها، «مادر» با برخورداری از جنبه‌هایی کمدی، داستان ساده و بسیار روانی است. خانم کارنی سعی می‌کند در جنبش فرهنگی ایرلند جای‌گاه افتخارآمیزی برای دخترش کاتلین دست و پا کند اما در نهایت شکست می‌خورد چرا که از روی طمع، اجرای کنسرت را تا زمانی  که انجمن «ایر آبو» برای کاتلین یک جای‌گزین پیدا کند، دچار وقفه می‌کند. ‌در واقع داستان به رغم لحن سبک‌اش، بار دیگر به درون‌مایه ‌اصلی آثار جویس یعنی وقفه یا فلج کامل باز می‌گردد و هم‌چنین درون‌مایه فساد که این بار باز هم در وجود خانم کارنی تبلور می‌یابد. او که بی‌توجه و بی‌تفاوت نسبت به اهداف باشکوه برگزاری این کنسرت‌ها تنها دغدغه‌اش دریافت پولی‌ست که به دخترش قول داده شده است.

کنسرت‌های تدارک دیده شده توسط هولوهن (همان شخصیتی که در «اولیس» با نام هولوهن لنگ ظاهر می‌شود) در ذات میهن‌پرستانه‌اند و به قصد بزرگ‌داشت از فرهنگ ایرلندی برگزار می‌شوند، هر‌چند در عمل مرده و بی‌روح به نظر می‌رسند:

« بانوی بی‌نوا تصنیف کیلارنی‌ را با صدایی گرفته و بی‌رمق، و با همه اصول قدیمی تحریر صدا که خیال می‌کرد به صدایش ظرافت خواهد بخشید، خوانده بود. چنان می‌نمود که انگار از گنجه لباس کهنه‌‌ای به صحنه سربرآورده بود.»

دوبلینی‌ها مجموعه‌ای است از پانزده داستان‌ کوتاه که در سال 1914  منتشر شد. این مجموعه پرتره‌ای ست ناتورئالیستی از زندگی طبقه متوسط ایرلندی که در دوبلین یا حومه این شهر در سال‌های آغازین قرن بیستم زندگی می‌کنند. داستان‌ها زمانی نوشته شده‌اند که ناسیونالیسم ایرلندی در اوج خود بود، و جست‌وجو برای یافتن هویت ملی بسیار قوی بود. تجارب  ایرلندی جز‌ ضروری نوشته‌های جویس‌، اعم از پس‌زمینه‌های داستان‌ها تا خلق ‌بسیاری از کاراکتر‌هایش است. دوبلینی‌ها تحلیل عمیق و نافذی‌ است از رکود و فلج در جامعه دوبلین. جویس لغت «اپی فانی» (در اصل به معنی تجلی و ظهور مسیح) را در معنایی متفاوت: «وقوف ناگهانی به روح چیزی» در این داستان‌ها جا می‌اندازد. معروف‌ترین  و آخرین داستان این مجموعه، «مردگان»، توسط «جان هیوستن» به عنوان آخرین  فیلم بلند سینمایی‌اش در سال 1987 ساخته شد.

«مادر» در مجموعه «دوبلینی‌ها، نقد دوبلینی‌ها» توسط «محمدعلی صفریان» – «صالح حسینی» به فارسی ترجمه شده است.

موسیقی متن:

John Field Nocturne No 11

Carraigdonnn – Mary O’Hara

 

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , , 

از کوچه حمایت کنید
مجله کوچه را بخوانید:
جستجوی کوچه
side bar links