Saturday, 18 July 2015
09 December 2021

«روشن‌فکر عوام‌فریب سد راه آزادی مردم ایران»

2011 April 29

مطلب‌هایی که در این بخش تارنمای رادیو کوچه منتشر می‌شود یا انتخاب دبیر روز سایت و یا پیشنهاد دوستان رادیو است که می‌تواند از هر گروه یا دسته و یا مرامی باشد. نظر‌های مطرح شده در این بخش الزامن نظر رادیو کوچه نیست. اگر نقد و نظری بر نوشته‌های این بخش دارید می‌توانید برای ما ارسال کنید.

مهران امیراحمدی

منبع: قلم روز

دنیا با شتابی سرسام آور در حال درنوردیدن مرزهای توسعه همه جانبه است اما برخی از اکتیویست‌ها و روشن‌فکران ایرانی به رغم آگاهی از چنین روی‌کردی هم‌چنان با در پیش گرفتن رفتارهای کج‌دار و مریز به جای وا داشتن مردم به دویدن در این کورس نفس‌گیر، ملت ایران را به گام برداشتن لحظه‌ای و لاک‌پشتی دعوت می‌نمایند‌. عجبا آن زمان که باید گام برمی‌داشیم ما را به دویدن ترغیب کردند و حالا که نیازمند دویدنیم ما را به گام بر داشتن دعوت می‌کنند‌. این در حالی است که عنصر بی‌رحم زمان عملن چنین اجازه‌ای را به هیچ ملتی درآستانه هزاره سوم نخواهد داد.

انقلاب هراسی و هر حرکتی که منجر به سقوط قطعی جمهوری اسلامی گردد عملن در نزد این دوستان، امری ناپسند و خارج از عرف‌های معمول در جهان معاصر می‌باشد‌. گویا دوستان عرصه هنر‌نمایی در صحنه‌های رومانتیک و عاشقانه تئاتر را با واقعیات اجتناب‌ناپذیر تاریخ اشتباه گرفته‌اند. بهتر بگویم با چند شاخه گل و لبخند‌های تصنعی و ژست‌های روشن‌فکرانه نمی‌توان ملتی خسته از استبداد را به آرزو‌هایش رساند. تاسف بارتر این‌که اگر برخی از حمایت قاطع و سریع جوامع بین‌المللی و یا شورای امنیت از ملت ایران سخن به میان می‌آورند بلافاصه دوستان فریاد‌شان درمی‌آید که با دخالت خارجی مخالفیم و ملت ایران خود از پس مشکلاتش بر خواهد آمد. ایشان چنان خود را وطن پرست معرفی می‌کنند که گویا یاد‌شان رفته که بیش از هر زمان و هرکسی از سفره رنگین قدرت‌های جهانی در حال ارتزاق هستند.

جالب این‌که اغلب کسانی که در طول تاریخ بیش‌تر از همه داد وطن پرستی سر داده‌اند‌، خیانت‌کارتر به وطن و مردمان‌شان بوده‌اند؛ هیتلر‌، موسولینی‌، صدام‌، قذافی و احمدی‌نژاد از جمله این افراد بوده و هستند. ای‌کاش این دسته از روشن‌فکران که بیش از همه از امکانات رسانه‌ای‌، تبلیغی و مادی قدرت‌مندان بر‌خوردارند اندکی به مردم ایران صداقت نشان می‌دادند. صادقانه بگویم روشن‌فکر دروغ‌گو و عوام‌فریب ضررش به مراتب از دشمن خارجی و دیکتاتور داخلی هم بیش‌تر است چرا که با الفاظ و القاب دهان پر کن‌، ذهن مردم را به سوی رویا‌های دست‌نیافتنی هدایت می‌کند‌. به راستی اگر مردم ایران به تنهایی می‌توانستند از شر این رژیم خلاص شوند چرا تا به حال موفق نشده‌اند؟ و یا چگونه حاکمان مردم ستیزش هم‌چنان به حاکمیت فرمان‌پرستانه خویش ادامه می‌دهند؟ البته در این شکی نیست که ملت ایران بارها در طول این سی سال استعداد بر انداختن این نظام را از خود بروز داده است اما هر بار با موانعی از سوی همین دوستان‌ روبه‌رو شده که بیش از پیش در دست‌گاه دیپلماسی غرب نفوذ داشته و دارند.

نگارنده بر این باور است که باید به هر طریقی که شده از دست این نظام خلاص شد حتا ترغیب شورای امنیت به واکنش قاطع نظامی در برابر جمهوری اسلامی در غیر این‌صورت حاصل هر ثانیه ماندگاری این رژیم مساوی با خسارت‌های جبران ناپذیری است که حد اقل سه نسل باید تاوان آن را بپردازد.

نگارنده بر این باور است که باید به هر طریقی که شده از دست این نظام خلاص شد حتا ترغیب شورای امنیت به واکنش قاطع نظامی در برابر جمهوری اسلامی در غیر این‌صورت حاصل هر ثانیه ماندگاری این رژیم مساوی با خسارت‌های جبران ناپذیری است که حد اقل سه نسل باید تاوان آن را بپردازد. برای درک بهتر این فاجعه بد نیست که به برخی از آمارهای منتشر شده از طرف خود نظام و نهادهای بین‌المللی توجه شود. طبق تحقیق انجام یافته از سوی مرکز پژوهش‌های مجلس تنها پدیده فرار مغزها‌، ازعواقب یک جنک کلاسیک بیش‌تر است‌. صندوق بین‌المللی پول در این مورد گزارش داده است که سالانه حدود 180 هزار ایرانی تحصیلکرده به امید زندگی و یافتن موقعیت‌های شغلی بهتر از کشور خارج می‌شوند. این روی‌کرد غم‌انگیز به معنی خروج سالانه 50 میلیارد دلار ارز از کشور است.

افزون بر آن به‌واسطه عدم مدیریت صحیح‌، بنا بر اعلام رییس ستاد دیه کشور، تصادفات رانندگی در ایران در 30 سال اخیر800 هزار کشته و 9 میلیون مجروح برجای گذاشته است. یعنی تعداد کشته‌شدگان‌، تقریبن کمی کم‌تر از جمعیت کشور بحرین است‌. تاسف‌بار‌تر این‌که خسارت‌های سالانه تصادفات مذکور حدود پنج میلیادرد دلار بر آورد شده است. این در حالی است که بودجه سالانه کشوری چون تاجیکستان به 2 میلیارد دلار در سال هم نمی‌رسد.

بر اساس آخرین گزارش که مستند به بودجه سال 86 است‌، تعداد پرونده‌های قضایی در 12 نهاد و سازمان قضایی اعم از دادسرا و دیوان عدالت اداری و دادگاه ویژه روحانیت و غیره بالغ بر 14 میلیون و 235 هزار پرونده است. یعنی معاد‌ل با جمعیت دو کشور نروژ و سوئد‌، پرونده قضایی در کشور وجود دارد. هم اکنون بیش از ۵۰ درصد از جمعیت کشور ما زیر ۲۰ سال است و این ارقام نشان دهنده این واقعیت است که نزدیک به نیمی از جمعیت بالای بیست سال ما درگیر پرونده‌های قضایی است.

افزون بر آن تعداد بی‌شمار اعدام‌شدگان سیاسی که برخی آن را به بیش از 15 هزار نفر تخمین زده‌اند همه و همه از پیامد‌های تداوم چنین نظامی است. ناگفته نماند روابط سیاسی تنش آلود با کشورهای همسایه‌، منطقه و دنیا موجب ازدست دادن فرصت‌ها و مزیت‌های اقتصادی بسیاری مانند پروژه‌های نفتی گشته است.

با این وجود گویا هنوز روشن‌فکران شهرت‌طلب در انتظارند تا آخرین قطره‌های نفت و سایر ثروت‌های طبیعی و انسانی کشورمان هم‌چنان خرج تروریست‌های عالم گردد تا ملتی بدون پشتوانه و ثروت طبیعی در آینده‌ای نه چندان دور‌، به مانند افغانستان، دست گدایی به دنیا دراز کند‌.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , ,