Saturday, 18 July 2015
27 September 2020
پیام مصطفی رحماندوست و رامبدجوان به مناسبت سالگرد پیمان‌نامه حقوق کودک

«سلام به تو که کتاب مرا نمی‌خوانی»

2009 November 23

رادیو کوچه

مصطفی رحماندوست، شاعر و نویسنده کودک، به مناسبت بیست سالگی پیمان‌نامه حقوق کودک پیامی را ارسال کرده‌است:

20091123-soc-rahmandoost

«سلام به تو که کتاب مرا نمی‌خوانی

برای من که فقط برای بچه‌ها می‌نویسم، لحظه‌ای زیباتر از این نیست که به خوانندگان شعرها و قصه‌هایم سلام بگویم.

بارها و بارها، در مدرسه‌ها برای بچه‌ها قصه گفته‌ام و همراه بچه‌هایی که با شعرها و ترانه‌هایم دست می‌زنند و پا می‌کوبند، شادی کرده‌ام.

اما همیشه، در حاشیه آن بچه‌های شاد، تو را هم دیده‌ام. تو را که فرصت شادی و بازی در جمع بچه‌ها را نیافته‌ای. با دیدن بچه‌های مدرسه محله‌ات غمگین شده‌ای و به سرعت از کنارشان گذشته‌ای تا فراموش کنی که کودکی و بازی و شادی و مدرسه رفتن حق توست.

این بار می‌خواهم به تو سلام کنم.

به تو که خیلی دلت می‌خواسته به مدرسه بروی و مهارت خواندن شعرها و قصه‌های مرا پیدا کنی، اما بزرگترها این حق را به تو نداده‌اند.

به تو سلام می‌کنم که تو را فقط به خاطر این که دختر هستی به مدرسه نفرستاده‌اند.

به تو سلام می‌کنم که فقط به این دلیل که پسر هستی، مجبور شده‌ای به مدرسه نروی و کار کنی، تا نان و آبی به خانواده‌ات برسانی.

به تو سلام می‌کنم که خانواده‌ات به خاطر جنگ و درگیری‌هایی که هیچ ربطی به تو ندارد، آواره‌ات کرده‌اند و حالا نه شناسنامه داری، نه می‌دانی اهل کجایی و نه می‌فهمی که چرا به تو اجازه نمی‌دهند مثل بچه‌های دیگر به مدرسه بروی.

آن‌قدر اندوه کودکانه تو اندوهناکم می‌کند که شادی آن همه بچه‌هایی را که با شعرها و قصه‌های من کودکی می‌کنند، از یاد می‌برم.

این حق همه دخترها و پسرهاست که درس بخوانند و بازی کنند، کتاب بخوانند و شاد باشند. به جای همه بزرگترها از تو معذرت می‌خواهم که به خاطر نژاد و زبان و فقر و جنگی که تو در بودنشان نقشی نداشته‌ای، تو را از حق کودکانه زیستنت محروم کرده ‌اند.

به تو سلام می‌کنم، مخاطب گمشده‌ای که دوستت دارم. نمی‌دانم کسی پیدا می‌شود سلام مرا به تو برساند و حرفم را برایت بخواند یا نه.

بیا با هم به این امید که فردای بچه‌ها مثل امروز تو نباشد و هر کودکی بتواند با هر تفاوت و وضعیتی که دارد، به مدرسه برود، بازی کند، شعر و قصه بخواند، تلاش کنیم و شاد باشیم.

چشم‌هایی هست که قطره اشکی که از گوشه چشم تو می‌افتد، می‌بیند و دست‌هایی هم هست که مهربانانه اشک ستمی را که بزرگترها به تو کرده‌اند، از روی گونه‌ات پاک می‌کند.

مصطفی رحماندوست/آذر 88 »

20091123-soc-rambodejavan

رامبد جوان، کارگردان و بازیگر سینما و تلویزیون نیز به همین مناسبت پیامی را با عنوان «یادمان نرود که ما مسوولیم» برای کودکان ارسال کرده‌است:

«1- یادم نرود کتاب‌های خواهرم را پس بدهم.

2- یادم نرود کلاهم را از رضا بگیرم.

3- یادم نرود برای بیست سالگی پیمان‌نامه حقوق کودک یک پیام بنویسم…

یادمان نرود که همان‌طور که ما در کارهای روزمره‌مان غرق شده‌ایم حدود 20 هزار نفر در ایران دارند با یک مشکل به نام اچ آی وی/ایدز دست و پنجه نرم می‌کنند.

یادمان نرود ایدز یک بیماری قابل پیش‌گیری است. با کارهای ساده‌ای می‌شود جلویش را گرفت.

یادمان نرود بهترین راه پیش‌گیری، آموزش جوان‌هاست. آموزش یک اصل ساده که همین امروز رفتارهای پرخطر را کنار بگذارند. همه ما، هر جا که هستیم می‌توانیم با اطرافیانمان درباره ایدز صحبت کنیم.

یادمان نرود کسی که به ایدز مبتلا شده، انسان است، آدم فضایی نیست. احساس دارد و بیماریش فقط از راه‌های مشخصی منتقل می‌شود. دست دادن و در آغوش گرفتن ایدز را منتقل نمی‌کند. اگر خانواده یا خود هم کلاسی، هم‌کار، همسایه و هم‌سیاره‌ای ما مبتلا به ایدز یا اچ آی وی مثبت باشد، برای ما هیچ اتفاقی نمی‌افتد. در آغوششان بگیریم چون به اندازه کافی مشکلات دارند…

4- یادم نرود در پیامم حتمن  بگویم که رسانه‌های عمومی نقش خیلی مهمی درباره اطلاع‌رسانی در مورد ایدز و اچ آی وی دارند.

5- یادم نرود که من مسوولم.

6- یادمان نرود که ما مسوولیم.»

منبع: یونیسف

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: