Saturday, 18 July 2015
18 September 2020
نگاهی به وبلاگ محمدعلی ابطحی

«تاویل نوشته‌های وبلاگی که شش ساله شد»

2009 November 27

درست شش سال پیش در تاریخ چهارم آذرماه سال ۱۳۸۲ بود که محمد علی ابطحی، معاون وقت پارلمانی و حقوقی ریاست جمهوری، رسمن فعالیت خود را در سایت وب‌نوشت با عنوان «ما هم اومدیم!» آغاز کرد.

ابطحی اولین روحانی دارای مقام رسمی بود که کار وبلاگ نویسی را آغاز کرد. نوشته‌ها و عکس‌هایی که او از طریق دوربین موبایلش می‌گرفت، دریچه تازه‌ای را بر روی مناسبات مقامات جمهوری اسلامی گشود و  نکته‌های مگویی از درون جلسات و گفته‌های خصوصی آنان به وب‌نوشت درز کرد.
وبلاگ نویسی ابطحی واکنش‌های بسیار متفاوتی را برانگیخت. برخی او را متهم کردند که قصد دارد با این کار محبوب شود! برخی از اصلاح طلبان کار ابطحی را دور از شوونات قلمداد کردند و محافظه کاران نیز  تا آن جا که توانستند به او و نوشته‌های وبلاگش تاختند.

در همان اولین نوشته وبنوشت ابطحی پاسخ همه را چنین داد: «من برای خودم مثل همه افراد حق و حقوق قایلم که آنچه را دوست دارم، بنویسم. خودم باشم و دلم. و اصلن هم به روانکاوی و روانشناسی احتیاج ندارد. بابا، در این دنیای سیاه و سفید، رنگ‌های دیگری هم هستند. من خودم را یکی از علاقه مندان به رنگ‌های غیر از سیاه و سفید می‌دانم. جرات آن‌را هم داشته‌ام که صاف و پوست کنده نظراتم را بگویم و صد البته این حق را هم برای همه قایلم که با دیدگاه‌های من مخالف باشند. اصلن خوبی محیط سایت و وب‌لاگ همین است که همه بتوانند حرف بزنند»
ابطحی در استفاده از دستاوردهای دنیای ارتباطات پیشروترین روحانی است. او ۳۱ سال پیش و در جریان انقلاب ایران نیز تنها روحانی‌ای بود که جسارت کرد تا دست به دوربین فیلم‌برداری ببرد و در شهری مذهبی چون مشهد از راه پیمایی‌های مردم فیلم و عکس بگیرد. شش سال پیش هم ابطحی با راه‌اندازی وبلاگ نشان داد که هوشمندانه شیوه‌های جدید ارتباطاتی، را شناخته است. همان زمان در گفت و گویی با روزنامه شرق او دلیل علاقه خود به دنیای مجازی را چنین اعلام کرد: «ارزش وبلاگ بیشتر از بولتن‌های محرمانه است. ما مسوولان کشوری در بولتن‌ها و نوشته‌ها و تحقیقات عادی و محرمانه و سری خیلی از مسایل جامعه را می‌خوانیم. ولی من با همه وجود احساس کردم خواندن وب‌لاگ‌های نسل جوان و اطلاع یافتن از مسایل مردم از طریق ایمیل  خیلی با آن چه که ما پشت میزهامان از جامعه می‌خواندیم تفاوت دارد. همواره هم بر این تفاوت تاکید می‌کردم.»
بولتن نویسی‌های آشکار ابطحی در وبلاگش، بالاخره کار دست او داد. او که در انتخابات ریاست جمهوری سال جاری بر خلاف سید محمد خاتمی از مهدی کروبی حمایت کرد تنها چهار روز پس از پایان انتخابات و درخلال سلسله بازداشت‌های زنجیره‌ای چهره‌های مشهور اصلاح طلب به زندان افتاد.
در دهم مردادماه سال  ۱۳۸۸، در دادگاهی که بدون حضور خبرنگاران مستقل و حتا وکلای متهمان برگزارشد ابطحی به همراه محمد عطریانفر در کنفرانسی خبری حضور پیدا کرد و میرحسین موسوی را «دچار توهم تقلب» دانست و همراهی خاتمی را با موسوی «خائنانه» خواند. وی هم‌چنین هاشمی رفسنجانی را متهم به «انتقام» از احمدی‌نژاد و خامنه‌ای کرد.
در همان زمان شایعه شد که صحیت‌های ابطحی ناشی از قرص‌های روان‌گردان خاصی است که در زندان به او خورانده می‌شده است اما باز خود او در مصاحبه‌ای که روز ۱۱ مرداد از اخبار 20:30 شبکه دوم تلویزیون پخش شد موضوع قرص‌ها را تکذیب کرد و بیان آن را توهین به خود و مردم دانست. وی همان زمان گفت:«شجاعت بزرگ‌تری وجود دارد که بنده از آن استفاده می‌کنم لذا اگر انسانی احساس کند که به دیدگاهی رسیده و این دیدگاه به نفع نظام است بیان آن شجاعانه‌تر است از بیان دیدگاه و نظر اپوزیسیون در مقابل حکومت و نظام»
در طول ۱۶۰ روز دوران زندان محمدعلی ابطحی تنها چهار بار توانست نوشته‌ای بر روی وبلاگش منتشر کند. این کار تردید عمومی جامعه و وبلاگ نویسان ایرانی را برانگیخت و آنان ادعا کردند که نوشته‌های ابطحی متعلق به خودش نیست و یا از سوی بازجوهایش به او انشا شده است. فارغ از محتوای این نوشته‌ها به هر حال ابطحی باز هم می تواند افتخار کند که اولین کسی است که از درون زندان توانسته است وبلاگش را به روز کند.
از زمان آزادی نیز تا کنون او تنها دو پست کوتاه منتشر کرده است. در نخستین پست او خبر آزادی خود را با ذکر یک بیت شعر چنین اعلام کرد: «دوران هجر را گذراندیم و زنده ایم/ ما را به سخت جانی خود این گمان نبود.»
ابطحی در همان پست از همه کسانی که در طول حضور او در زندان از او یاد کرده بودند تشکر کرد و نوشت: «به خصوص از همسر عزیزم که بار تنهایی و سیاست و خانواده را زینب وار بر دوش کشید ممنونم.» استفاده از تعبیر «زینب وار»، برای جامعه ایرانی که به رمزگشایی از نوشته‌ها علاقه فروانی دارد القاکننده این موضوع بود که ابطحی مسببان سختی‌هایی را که کشیده یزیدی و منتسب به دستگاه جور می‌داند.
در پست دوم ابطحی نیز که به مناسبت ششمین سال تاسیس وب‌نوشت منتشر شده، عبارات و لغاتی که قابلیت تاویل دارند، یافت می‌شوند. او نوشته: «خیلی در روزهای اولیه بازجویی برای جملات وکلمات وبلاگم بازجویی پس دادم. در کیفرخواستم هم، هم در بند تبلیغ علیه نظام و هم در بند توهین به رییس جمهور به نوشته‌های وبلاگم استناد شده است. خیلی در دادگاه من و وکیلم در این مورد حرف زدیم تا ثابت کنیم که جرمی نکرده‌ام» این در حالی است که مطابق حکم دادگاه اولیه ابطحی به شش سال حبس تعزیری محکوم شده است. اما او هم‌چنان امیدوارانه در آخرین پستش نوشته: «خدا کریمه و لطف شماها بی پایانه»
ابطحی از همه دوستانش در وبلاگستان ایرانی خواسته است که دوباره به او لینک بدهند و دعا کنند تا او بتواند «وب‌نوشتی باقی بماند.»

برگرفته از : شبکه جرس

وب‌سایت ابطحی: وب‌نوشته‌ها

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: