Saturday, 18 July 2015
05 August 2021
مجله جاماندگان- سایه‌ای هراسان در شبستان عتیق- قسمت صد و چهل‌‌و‌چهارم

«روز از انتهای شب آغاز می‌شود»

2011 July 07

شراره سعیدی/ رادیو کوچه

انتخابات مجلس و سخن از تحریم یا مشارکت در آن موضوع داغ این روزهاست، البته که مانند همیشه این چه کنم‌ها در میان ایرانیان خارج از کشور آغاز می‌شود، اما در ابتدای نوشته باید به توضیح یک مغلطه پرداخت، ایرانییان خارج از کشور هرگز سیاسی‌تر از افراد درون کشور نبوده و نیستند، این افراد دقیقن برآیند خویشاوندان داخلی‌شان هستند که حال در شرایطی قرار دارند که می‌توانند سخن بگویند، این افراد «به جز کسانی که در پروسه دریافت پناهندگی گاهن ادای مبارز را بازی می‌کنند» اگر در ایران دغدغه مسایل سیاسی و اجتماعی را داشته‌اند در خارج هم تواناتر همان مسیر را ادامه می‌دهند و اگر در داخل کشور کنجکاو به این‌گونه موارد نبوده‌اند، در خارج از کشور هم به مسیر عادی زندگی‌شان پرداخته و بعضن حتا رسانه‌های فارسی‌زبان را نیز نمی‌شناسند. پس این مغلطه که خارج‌نشینان تافته‌ای جدابافته و نظرات‌شان مستند نیست به درستی گمانی از روی خامی یا غرض است.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

بحث انتخابات مجلس با دو واکنش کلی و همیشگی شرکت یا تحریم آغاز شده است، عده‌ای گمان می‌‌کنند شرکت در این روی‌داد موجب مهار نظام و قرار گرفتن مهره‌های اصلاح‌طلب در جایی است که می‌تواند به تغییر آهسته شرایط کمک نموده و استبداد کنونی را به بستری مناسب رهنمون کند و عدم شرکت در آن را گسترش دامنه دیکتاتوری حتا به حیاط‌خلوت افراد می‌داند و در این راه مثال‌هایی مانند دومین دوره انتخابات شهر و روستا و هفتمین مجلس را که به علت تحریم موجب نفوذ آسان رایحه خوش خدمت شد، ذکر می‌کنند.

و اما یادآوری ماجرای این دو انتخابات و نتایج آن:

ائتلاف آبادگران ایران اسلامی که به‌طور غیررسمی آبادگران نامیده می‌شود نام ائتلافی اصول‌گرا است که در جریان دومین انتخابات شوراهای اسلامی به عنوان یک فهرست انتخاباتی تشکیل شد و موفق به تصاحب 14 کرسی از 15 کرسی این انتخابات شد. این ائتلاف در انتخابات مجلس هفتم هم توانست تمامی 30 کرسی تهران در مجلس شورای اسلامی را به خود اختصاص دهد. آبادگران در دو دوره انتخابات ریاست جمهوری ایران 1384 و 1388 از محمود احمدی‌نژاد حمایت کرد. احمدی‌نژاد از سوی همین جریان به شهرداری تهران انتخاب شده بود.

بحث انتخابات مجلس با دو واکنش کلی و همیشگی شرکت یا تحریم آغاز شده است، عده‌ای گمان می‌‌کنند شرکت در این روی‌داد موجب مهار نظام و قرار گرفتن مهره‌های اصلاح‌طلب در جایی است که می‌تواند به تغییر آهسته شرایط کمک نموده و استبداد کنونی را به بستری مناسب رهنمون کند و عدم شرکت در آن را گسترش دامنه دیکتاتوری حتا به حیاط‌خلوت افراد می‌داند

و اما مجلس هفتم، آغاز به کار این مجلس مصادف با سال‌های پایانی دولت محمد خاتمی بود. رییس مجلس هفتم، غلام‌علی حداد عادل بود، انتخابات این مجلس که با تحریم و قهر قشر متوسط مواجه شد چند طرح اقتصادی سرگیجه‌آور را در بدترین شرایط و سلسله‌وار تصویب کرد.

طرح تثبیت قیمت‌ها‌: یکی از مصوبات جنجالی مجلس هفتم طرح تثبیت قیمت‌ها بود که بر اساس آن دولت خاتمی را از افزایش تدریجی قیمت برخی اقلام یارانه‌دار، هم‌چون سوخت و کالاهای عمومی منع می‌کرد. حدادعادل این طرح را هدیه مجلس هفتم به مردم نامید. به گفته منتقدین، این طرح، نه تنها باعث کاهش تورم نشد، بلکه نرخ تورم را از 15درصد به 24درصد رسانده، شرکت‌های دولتی را زیان‌ده کرده و برنامه چهارم توسعه را نیز مخدوش ساخت.

به گفته برخی کارشناسان، این مصوبه، منجر به تورم انفجاری پس از سهمیه‌ای کردن بنزین و دورتر شدن از اهداف اصلی برنامه چهارم توسعه «هدف‌مند کردن یارانه‌ها» شد. وضعیت صندوق ذخیره ارزی‌، بی‌کاری مفرط، عدم تخصیص صحیح اعتبارات به بخش‌های مختلف اقتصادی‌، تورم شتابان، همه و همه از یک‌سو و مخاطرات سیاسی «تهدید حمله نظامی آمریکا و هم‌پیمانانش، تهدیدات نظامی امارات متحده عربی، جمهوری آذربایجان و …» از سوی دیگر، تصویری دهشت‌آور از تفکر اقتصادی حاکم بر مجلس شورای اسلامی«دوره هفتم»را نمایان ساخت.

سهمیه‌بندی بنزین: پس از روی کار آمدن دولت محمود احمدی‌نژاد، مجلس هفتم با زیر پا گذاردن مصوبه قبلی خود در طرح تثبیت قیمت‌ها، طرح سهمیه‌بندی بنزین را تصویب کرد. مجلس به سهمیه‌بندی بنزین رای داد.

موافقان شرکت در انتخابات روی‌کار آمدن کم لیاقت‌ترین دولت در نظام جمهوری اسلامی را حاصل قهر و تحریم انتخابات دانسته و دست‌آوردی برای این حرکت به جز بسط فقر و استبداد نمی‌دانند .

در سوی دیگر ماجرا گروهی هستند که هم‌چنان مانند گذشته اصرار بر تحریم داشته آن‌را سودمندترین راه برای سرنگونی دولت می‌دانند.

این گروه معتقدند، با عدم شرکت در هر انتخاباتی در ایران می‌توان در ابتدا پوزیشن نظام را در نگاه دول خارجی به واقعیت نزدیک کرده و باور داشتن حمایت مردمی با تصاویر گسترده حضور در صفوف انتخابات را از میان برد.

این گروه معتقدند اگر چه حکومت در حالت تحریم انتخابات خود را از نفس نمی‌اندازد و آماری کذب منتشر می‌کند، اما شور نگاه به مراکز خالی از جمعیت رای‌دهنده در چشمان شهروندان اعتماد به نفسی دریغ شده را به ارمغان می‌آورد، ضمن آن‌که از منظر دید دوربین‌های خارجی و خود مسوولین نیز پنهان نمانده و آقای رهبر نمی‌تواند آن را به حساب مشروعیت حکومت‌اش به حساب بیاورد و اما منافع طولانی‌مدت.

اگر دوباره انتخابات تحریم شده و اتفاقات مجلس هفتم و شورای شهر تکرار شود، مطمئنن در این یک‌دست‌سازی حکومتی ابتدایی‌ترین اتفاق بدتر شدن اوضاع اقتصادی و سیاسی جامعه است، شرایطی که در طولانی مدت و استمرار توده به فروپاشی درونی واحدهای داخلی نظام و گسترش نارضایتی می‌شود.

البته گذشته از استمرار این عدم مشارکت در دوره‌های بعدی حتا دو دوره عدم شرکت در انتخابات در شرایط حاد فعلی نظام به صورت خودکار بدنه همیشگی رای‌دهندگان ثابت را نیز منهدم می‌کند، زیرا رای‌دهندگان ثابت که اصولن از طبقه فرودست جامعه هستند اگر چه تنها راه حل‌شان امیدواری برای به‌تر شدن شرایط‌شان با شرکت در انتخابات و اعتماد صدبار شکسته شده به مسوولان است اما همین افراد نیز به علت عدم پشتی‌بانی اقتصادی و نداشتن پس‌انداز برای رویارویی با شرایط بحرانی شکننده‌تر و عصبی‌تر مصمم به انهدام تمامیت نظامی می‌شوند که به اعتماد آنان خیانت کرده است.

طبقه متوسط اگر چه همیشه زودتر قهر می‌کند اما از آن‌جا که اصولن تئوریسین است کم‌تر وارد فاز اجرایی شده و در نهایت تنها به هجرت می‌اندیشد و به علت داشتن توانایی‌های لازم به این‌گونه خود را می‌رهاند، اما طبقه فرودست نه راهی برای فرار در پیش‌روی دارد و نه حتا این گزینه را در سر می‌پروراند و وقتی راه‌ها بر روی این طبقه مسدود شد، دقیقن همان روزی فرارسیده که آرزوی پیشنهاد دهندگان تحریم است.

به هر روی می‌گویند: روز از آن‌جا آغاز می‌شود که شب به نهایت تیرگی رسیده باشد، شاید تئوری تحریم انتخابات توسط اصلاح‌طلبان دولتی مهار شود، اما اگر این‌چنین نشود سیاهی به اوج خود خواهد رسید.

 

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , 

۲ Comments


  1. mehrdad .heydarpour
    1

    من ۱ سال نیم است از ایران خارج شدم .۳ سال در زندان بودم و یک حکم ۵ سله هم به صورت تعلیقی داشتم .ایا من ه جز ان دسته از ایران خارج از کشور هستم که در ایممتن به ان اشاره شده .


  2. شراره
    2

    در متن بود که اگر در ایران دغدغه داشتید اکنون هم چنین هستید، اگر نه در خارج از ایران هم به روال گذشته به زندگی بی دردسر گذشته خواهید پرداخت.
    شاهد مثال آن که شما پس از این مدت هنوز درگیر مشکلات ایران بوده و برای دانستن مطالب سیاسی به سایت هایی مانند رادیو کوچه سر می زنید