شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
12 September 2016
نامه زندانیان سیاسی دهه‌ 60 و باز‌ماندگان کشتار 67 به گزارش‌گر ویژه

«به برخوردهای نامناسب جمهوری اسلامی رسیدگی کنید»

۱۳۹۰ مرداد ۰۹

جمعی از زندانیان سیاسی دهه سال 60 و بازماندگان کشتار 67 و نیز گروهی از فعالان و سازمان‌های سیاسی و اجتماعی با انتشار نامه‌ای سرگشاده خطاب به احمد شهید گزارش‌گر ویژه شورای حقوق بشر برای ایران از وی خواستند تا برخورد‌های نامناسب جمهوری اسلامی با زندانیان سیاسی را در تحقیقات خود مد نظر داشته و پی‌گیری نماید.

به گزارش ستاد خبری کمیته شهری برگزاری چهارمین گردهمایی درباره کشتار زندانیان سیاسی در ایران در این نامه که برای حمایت عمومی انتشار یافته آمده است‌:

جناب آقای احمد شهید

انتخاب شما به‌عنوان نماینده‌ ویژه جهت بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران موجب و موجد احساسی دوگانه‌، اما هم‌سو در ما ایرانیان گردید‌:

نخست این‌که‌: ما خوش‌وقت و خوش‌حالیم از این‌که شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد با تعیین نماینده‌ای ویژه‌، تحقیق و بررسی در خصوص وضعیت حقوقی مردم ایران تحت‌سلطه و اداره‌ی «جمهوری اسلامی» را در دستور کار خود قرارداده است‌، این اقدام مایه‌ی دل‌گرمی مردمی است که حقوق‌اش به‌نحو مستمر و فزاینده‌ای نقض و هرگونه صدای اعتراضش به طرز بی‌رحمانه‌ای سرکوب می‌شود‌.

دیگر این‌که‌: نفس تعیین نماینده ‌ویژه در خصوص بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران‌؛ برای چهارمین بار از آغاز بر سر کار آمدن «جمهوری اسلامی»‌،  تایید یست ضمنی براستمرار وضعیت اسفبار و هردم فزاینده ‌نقض آشکار حقوق اساسی و بنیادین بشر در کشور ما و تاکیدی است بر ضرورت تحقیق و بررسی و رسیدگی به این شرایط غیر‌انسانی، و این به نوبه‌ خود یادآوری مجدد شرایط و وضعیت تاسفباری است که مردم کشور ما ایران، در آن به‌سر می‌برند. نقض حقوق بشردر ایران که در همه ‌عرصه‌های حیات اجتماعی‌، هم‌زمان و هم‌پای استقرار «جمهوری اسلامی» و نظام سیاسی مبتنی بر اصل «ولایت فقیه» ‌آن در کشورما مضاف برآن‌چه که در رژیم گذشته با آن مواجه بودیم‌، جریان داشت‌؛ از ژوئن ۱۹۸۱برابر با خرداد و تیر ماه ۱۳۶۰ با شروع موج دستگیری‌ها و شکنجه‌ها و اعدام و تیرباران‌های دست‌جمعی مخالفین و معترضین محروم از طی آیین دادرسی و محکوم شده در دادگاه‌های چند دقیقه‌ای که بدون حضور وکیل مدافع و بدون حق دفاع توسط متهمان و پشت درهای بسته و اغلب با چشم‌بند صورت می‌گرفت وارد آن‌چنان مرحله‌ تازه و دهشتناکی گردید که کمیسون حقوق بشر را برآن داشت تا در ۱۹ اکتبر ۱۹۸۴برابر با مهرماه ۱۳۶۳ براساس قطع‌نامه‌ ۵۴/۱۹۸۴ خود آقای آندرس آگوئیلار را به‌عنوان نخستین نماینده‌ ویژه برای بررسی وضعیت حقوق بشر در ایران تعیین نماید‌. دولت وقت «جمهوری اسلامی» به نخست وزیری میرحسین موسوی و ریاست جمهوری سید علی خامنه‌ای به آگوئیلار اجازهء دیدار از ایران و تحقیق و بررسی و تهیه‌ گزارش در زمینه‌ وضعیت حقوق بشر را نداد و اگوئیلار به‌دلیل عدم هم‌کاری این دولت و فقدان امکان انجام ماموریت‌اش در تاریخ مارس ۱۹۸۶ برابر با اسفند ماه ۱۳۶۴‌ از سمت خود استعفا‌ داد و جای خود را به رینالدوگالیندوپل سپرد که بر اساس قطع‌نامه‌ ۵۵/۱۹۸۷ در تاریخ‌ ۱۱مارس ۱۹۸۷ برابر با ۲۱ اسفند ماه ۱۳۶۵ به این سمت تعیین گردید‌.

عدم تحقیق و بررسی و رسیدگی به وضعیت حقوق بشر در ایران و فقدان امکان و اراده‌ لازم در این خصوص‌، آن‌چنان  موجب گستاخی «جمهوری اسلامی» و احساس فارغ البال و صاحب اراده بودن وی گردید که «قتل عام» زندانیان سیاسی در ژوئیه تا سپتامبر ۱۹۸۸برابر با مرداد و شهریور ماه ۱۳۶۷ که در نوع و شکل و بی‌رحمی و سبعیت به‌کار رفته‌، بی‌مانند بوده و هست‌ را هم‌زمان با ماموریت نماینده‌ویژه – رینالدوگالیندوپل- و به تعبیر ما ایرانیان «‌بیخ ‌گوش‌»‌ وی به انجام رساند.

به‌رغم دست‌یابی گالیندوپل به لیست هزار نفره‌ بدارآویخته و تیرباران شدگان که تنها بیان‌گر بخش اندکی ازشمار قربانیان این «قتل عام» بود، و علی‌رغم انجام‌ دو سفر به ایران دربهمن ماه ۱۳۶۸ و مهرماه ۱۳۶۹ و نیز علی‌رغم انجام دور سوم مسافرت به ایران در دسامبر۱۹۹۱برابر با آذرماه ۱۳۷۰ و بازدید از زندان و استماع شهادت زندانیان سیاسی ‌دهه‌ی شصت و شاهدان و بازماندگان آن جنایت هولناک‌، و به‌رغم اذعان نماینده‌ ویژه به وقوع این جنایت در گزارش خود‌، متاسفانه موضوع این «قتل عام» اما‌، از سوی وی و کمیسیون حقوق بشر پی‌گیری نشد و این پرونده حتا پس از تعیین نماینده ‌ویژه ‌جدید‌–‌موریس دنبی کاپیتورن‌– به‌عنوان سومین نماینده‌ ویژه در ۲ آگوست ۱۹۹۵ برابر با ۱۱مرداد ماه ۱۳۷۴ توسط کمیسون حقوق بشر و به‌رغم یک دور مسافرت و بازدید وی از ایران در تاریخ ۱۰ تا ۱۶ فوریه‌ ۱۹۹۶ برابر با ۲۱ تا ۲۵ بهمن ماه ۱۳۷۴ هم‌چنان و هنوز مفتوح مانده است‌!

پیامد عدم رسیدگی به پرونده‌ای این‌چنین مهیب و قطور و سنگین از جنایتی هولناک و تاریخی که طی آن هزاران تن از زندانیانی که بنابه‌ دلایل سیاسی- عقیدتی و به‌عنوان جزای «اعتراض» بر سلطه‌ی بی‌حقوقی و فقدان آزادی و حاکمیت ‌غاصب ‌«حق حاکمیت مردم»‌، و در قبال ‌خواست آزادی و برابری‌؛ به زندان افکنده‌، شکنجه شده‌، و اکنون در دوران «تحمل کیفر!» خود و حتا بعضن در شرایط پس از سپری شدن دوران محکومیت خویش به‌سر می‌بردند؛ دسته دسته و گروه گروه به دار آویخته و یا تیر‌باران شدند‌، برای رژیم‌های سیاسی‌یی هم‌چون «جمهوری اسلامی» چیزی نیست جز گستاخی بیش‌تر و اعمال ‌جنایات و نقض بیش‌تر حقوق مردمی که بر آن‌ها تسلط یافته‌اند،  واقعیت تاسفباری که طی دوسال اخیرمن و شما و همه‌ی مردم جهان از نزدیک و یا به‌صورت سمعی‌– بصری شاهد آن بوده‌ایم و هم‌چنان نیز شاهدیم!

کشتار در خیابان‌ها‌، تجاوز به زنان وجوانان دختر و پسر و قتل در زندان‌ها‌، سرکوب عریان اعتراضات سیاسی‌-  مدنی‌– و کارگری‌، دستگیری و حبس و شکنجه‌ مجدد زندانیان دهه‌ شصت و اعدام تعدادی از آن‌ها‌، و حتا شروع به دستگیری و حبس خانواده‌ها و بازماندگان قتل عام شصت و هفت … همه و همه بیان‌گر آن جسارت و گستاخی‌ آشکاری‌ست که به «جمهوری اسلامی» در پی مشاهده ‌بی‌ترتیب اثر ماندن عظیم‌ترین جنایت هولناکی که مرتکب شده‌– یعنی قتل عام شصت و شصت هفت‌– دست داده است‌.

از این‌رو ما «زندانیان سیاسی‌ی دهه‌ شصت و بازماندگان قتل عام شصت و هفت» قوین برآنیم واعلام می‌کنیم که پیش درآمد و لازمه ‌هرگونه تحقیق و بررسی ‌جدی‌، حقیقی و معتبر در‌باره‌ وضعیت حقوق بشر در ایران، همانا تحقیق وبررسی ورسیدگی‌ همه‌جانبه به پرونده ‌هم‌چنان و هنوز مفتوح ‌قتل عام شصت و هفت است. تحقیق و بررسی‌ای که معطوف خواهد بود به‌: یک‌– به‌رسمیت شناختن و اعلام این جنایت هولناک به‌عنوان «قتل عام»‌؛ و دو‌– شناسایی و معرفی ‌مسوولین و آمرین و عاملان این کشتار به‌عنوان «جنایت علیه بشریت» در هر پست و مقام که بوده‌اند و هستند‌. این کار نیز میسر نیست مگر این‌که علاوه بر بررسی مستندات و اسناد و مدارک لازم و موجود و ممکن‌، نماینده‌ ویژه با خانواده‌های جان‌باختگان و بازماندگان و زندانیان و شاهدان آن جنایت هولناک‌ ملاقات و به استماع مشاهدات یکایک آنان که هر یک شاهدان عینی آن مجموعه جنایات می‌باشند‌، بپردازند. به‌عنوان اولین قدم به شما پیشنهاد می‌کنیم: که در چهارمین گرد‌همایی سراسری برای کشتار زندانیان سیاسی  که از ۹ تا۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱ در شهر گوتنبرگ سوئد برگزار می‌گردد، شرکت  نمایید. شما می‌توانید با شرکت در این گرد‌همایی در کوتاه‌ترین زمان و با صرف کم‌ترین هزینه‌ی ممکن، هم‌زمان با ده‌ها تن از جان به‌در بردگان و بازماندگان این کشتارها و هم‌چنین ده‌ها تن ازخانواده‌های جان‌باختگان که در این گرد‌همایی حضوربه هم می‌رسانند دیدار و گفت‌وگو نمایید و با استفاده از این فرصت استثنایی‌، علاوه بر ثبت اظهارات شاهدان این جنایات اسناد و مدارک بی‌شماری را هم دراین زمینه فراهم آورید.

با احترام

جمعی از زندانیان سیاسی‌ی دهه‌ی شصت و بازماندگان قتل عام شصت و هفت

مژده ارسی‌، سودابه اردوان‌، همایون ایوانی‌، زری اسپرم‌، حمید آذ‌ر، پانته‌آ بهرامی‌، ناصر پرنیان، ‌پرویز پناهی‌، بهروز پیله‌ور، فرخنده تقدسی‌، عالم جوادی‌، شهین چیت‌ساز، پروانه حاجیلو، حسین حسینی‌، پروین خسروی‌، نادرخلیلی‌، محمود خلیلی‌، علی دروازه غاری‌، همایون راستان‌، رضا رییس دانا‌، سعید رحیمی‌،  منوچهر راستا‌، سیاوش سلطانی‌، جلال سعیدی‌، عزیزه شاهمرادی‌، منوچهر شهابی‌، شهاب شکوهی‌، رسول شوکتی‌،  عسگر شیرین بلاغی‌، ستاره عباسی‌، فاطمه صلواتی‌، وحید صمدی‌،  وزیر فتحی‌، فرخ قهرمانی‌، سیاوش محمودی‌، سیاوش کوهرنگ‌، رضوان مقدم‌، (همسر جانفشان علی اصغر منوچهرآبادی)‌، تاج دولت همتی (مادرجانفشان علی اصغرمنوچهرآبادی)‌، کامل رئوفی‌، اردشیر نظری‌، جلیل احمد جبدرقی‌ (برادرجانفشان حبیب احمد جبدرقی )‌ همنشین بهار، مینا اخباری آزاد‌.

اسامی افراد حمایت‌کننده:

مریم اسکویی‌، محمد‌رضا شالگونی‌، مجتبی شکیبا‌پور، روبن مارکاریان‌، میلا مسافر، ارژنگ بامشاد‌، سهیلا لیند هورست‌، فرخ دماوندی‌، هوشنگ دیناروند‌، البرزدماوندی‌، نیکی میرزایی‌، مهرداد کریمی‌، رویا دیناروند‌، حسین نقی‌پور، محسن ضیایی‌، حمید ریاحی، پروین ریاحی‌، کریم خوش عقیده‌، ندا دماوندی‌، رحیم استخری‌، یاسمین میظر، جمشید صفاپور، ندا نو آور، امیر جواهری‌لنگرودی‌، بهزاد جوادیان‌، رضا عمرانی‌، نیما هاتفی‌، نرگس شریفی‌، رضا سپیدرودی‌، رفعت رنجبران لنگرودی‌، سروز قازاریان‌، مینو میرانی‌، احمد نوین‌، علی فیاض‌، نصراله قاضی‌، مجتبی نظری‌، فریدا سهرابیان‌، حجت نارنجی‌، سیرانوش مرادیان‌، بهروز نظری‌، مسعود پیوندی‌، مریم امانی‌، آمنه ضیائی‌، محمد تجلی جو، حسن پویا‌، پریسا مردایان‌، مصطفی ابراهیمی‌، فیروزمستعان‌، شایسته وطن‌دوست‌، شکیبا ببری.

اسامی نهادهای حمایت کننده:

www.dialogt.org  گفتگوهای زندان

کانون دفاع از آزادی بیان – گوتنبرگ

انجمن فرهنگی اجتمائی اندیشه –گوتنبرگ

رادیو آوا – هانوفر

رادیو سرخ – گوتنبرگ

انجمن کوشا

کانون ایران آزاد

کانون پناه‌جویان ایرانی در سوئد

کانون دفاع ازحقوق بشر، آزادی ودموکراسی – آلمان

کمیته دفاع از زندانیان سیاسی ایران – برلین

سایت گزارشگران www.gozareshgar.com

سایت اشتراک

وبلاگ اندیشه  http://andishegbg.blogspot.com

کانون هم‌بستگی با کارگران ایران- گوتنبرگ

وبلاگ خبری گزارشگران gozareshgaran1.wordpress.com

وبلاگ دفاع ازمبارزات کارگران ایران   http://3rooz.blogsp

کانون روزنامه نگاران و نویسندگان برای آزادی

انجمن تاتر آزاد – گوتنبرگ

کانون خاوران

بنیاد ادبیات وهنر- گوتنبرگ

رادیو صدای هم‌بستگی با کارگران – گوتنبرگ

انجمن ایران همراه – گوتنبرگ

کمیته دفاع از آزادی و برابری در ایران- وین azadibarabari1.wordpress.com

رادیو همراه – گوتنبرگ

حامیان مادران پارک لاله – اسلو

انجمن قصه – گوتنبرگ

آسیل کمیته ی – گروه ایران – گوتنبرگ

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , ,