Saturday, 18 July 2015
27 September 2020
به بهانه سال‌روز درگذشت علی حاتمی

«سعدی سینمای ایران»

2009 December 05

سروش / رادیو کوچه

«حالا مثل این که از این سینما هم باید بروم و یابه قول دیالوگ فیلم‌هایم طعمه دام و صید صیاد شدم و یا می‌شوم و شاید این پایان عشق است و یا آغاز راه و اگر مرگی هست هیچ گاه چیز ترسناکی نیست. همان طور که در شاهنامه ما هم نبوده و یا به همان نحو که من در فیلم‌هایم مرگ را ترسیم کرده‌ام ـ دلشدگان، مادر و … و حتی در فیلم«مادر» مرگ قبلا تمرین می‌شود و من در فیلم‌هایم پرسوناژهایم را قبل از مرگ تطهیر می‌کنم. هرچند خداوند عادل است و رحمان و رحیم، ولی من که در این موارد یک آدم عامی و سنتی هستم یا داستان‌هایم را با مرگ جمع‌ کرده‌ام و یا بیانیه‌های مهم. فیلم‌های من با مرگ به تماشاگر القا شده و شاید همه داستان بشر درمرگ و زندگی خلاصه شود و البته مرگ پایانی برای زندگی نیست. شما غیر از این فکر می‌کنید؟»

امروز مصادف با سیزدهمین سال‌روز درگذشت علی حاتمی کارگردان  فیلم‌نامه نویس پرآوازه سینمای ایران و خالق آثار  مطرحی چون هزاردستان و دلشدگان است. حاتمی  در 14 آذرماه سال 1375 شمسی در سن 52 سالگی و بر اثر بیماری سرطان درگذشت.

20091205-hatami-koocheh

«علی حاتمی» در 22 مرداد سال 1322 در یکی از محله‌های قدیمی تهران زاده شد. جایی که «رضا خوشنویس» در اثر به یاد ماندنی «هزاردستان» به «‏مفتش» آدرس می‌دهد؛ خیابان شاهپور، خیابان مختاری، کوچه‌ی اردیبهشت.‏

او دانش‌آموخته از دانشکده هنرهای دراماتیک است. در اواخر دوره‌ی متوسطه به اداره‌ی هنرهای دراماتیک رفت و کلاس های نمایش نامه‌نویسی را گذراند و بعد از مدتی از دانشکده هنرهای دراماتیک فارغ‌التحصیل شد.

در سال ۱۳۴۴ نمایش دیب (دیو) را که از اولین نوشته‌های خود او بود در تالار دانشکده و با کودکان موسسه آموزشی «فرهنگ آرزو» به اجرا در آورد.

حاتمی در سال 1350 با زری خوشکام بازیگر مطرح آن روزهای سینمای ایران ازدواج کرد. حاصل این ازدواج یک دختر به نام لیلا بود که هم‌اکنون به عنوان بازیگر در ایران فعالیت می‌کند.

حاتمی کار هنری خود را با تئاتر در زمینه‌ی نویسندگی آغاز کرد و نمایش نامه‌های «ساتن»، «قصه‌ی حریر»، «ماهیگیر»، «حسن کچل»، «چهل گیس» و شهر «آفتاب و مهتاب» را برای تئاتر نوشت.

علی حاتمی در کلاس‌های نمایش نامه نویسی اداره هنرهای دراماتیک شرکت نمود و بعدها که این اداره به نام دانشکده هنرهای دراماتیک تغییر نام داد او در رشته ادبیات نمایشی تحصیلات خود را ادامه داد.

او  سپس به کار ساخت فیلم‌های تبلیغاتی مشغول شد.  بعدها شروع به هم کاری با تلویزیون کرد و اولین کار مهمش در آن‌جا در مجموعه تلویزیونی جنگل 1347 به عنوان نویسنده و بازیگر بود.

اولین اثر سینمایی حاتمی در سال ۱۳۴۸ با عنوان حسن کچل ساخته شد و آخرین فیلم نیمه‌تمامش با نام «جهان پهلوان تختی» که یکی از بزرگ‌ترین پروژه‌های سینمایی او بعد از مجموعه‌ی هزاردستان بود، به علت مرگ نافرجام ماند.

یکی از دلایل شهرت علی حاتمی، سبک متفاوت فیلم‌سازی و نوشتن فیلم‌نامه بود. جمشید مشایخی هنرمند نام‌دار ایرانی در اظهار نظری در مورد وی چنین می‌گوید:   «حاتمی سعدی سینمای ایران بود که دیالوگ‌های حساب شده‌ای در فیلم‌هایش استفاده می‌کرد. او حرف امروز را در قصه‌های دیروز می‌گفت و تاریخ برایش وسیله بود. حاتمی هنرمند توانایی بود که به تاریخ وادبیات اشراف کاملی داشت و اثر را از فیلتر ذهن خود خارج و روایت می‌کرد.»

در نهایت علی حاتمی در 14 آذرماه سال 1375 شمسی در سن 52 سالگی و بر اثر بیماری سرطان درگذشت.

برخی آثار وی در مقام کارگردانی به شرح زیر است:

• حسن کچل ( 1349 )

• طوقی ( 1349 )

• بابا شمل ( 1350 )

• قلندر ( 1351 )

• ستارخان ( 1351 )

• خواستگار ( 1351 )

• سوته دلان ( 1356 )

• حاجی واشنگتن ( 1361 )

• کمال الملک ( 1362 )

• مادر ( 1368 )

• دلشدگان ( 1370 )

• کمیته مجازات

• تهران ، روزگار نو

منابع

  • ایسنا
  • وب‌سایت حاتمی

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , ,