شنبه, ۲۷ تیر ۱۳۹۴
28 September 2016
شما چه سابقه‌ای مبنی بر آزادی‌خواهی دارید؟

«اوهام قیم کرد و کردستان و تجویز سرنوشت لیبی»

۱۳۹۰ مهر ۰۹

تذکار از رادیو کوچه: یکی از سیاست‌های کاری در رادیو کوچه انتشار نظرها و نامه و ایده‌های خوانندگان است. بی‌شک رادیو کوچه تایید و یا تکذیبی بر این مطالب ندارد. اما با توجه به روش این رسانه، اگر منطبق با اصول کاری رادیو باشد -که در بخش‌هایی به این نکات اشاره شده است- آن را منتشر خواهد کرد. مخاطب این مطالب در هر شرایطی حق دارند که نوشته‌ای در پاسخ به این نامه‌ها به رادیو ارسال کنند. بی‌شک این نوشته بی‌کم و کاست در پایگاه اینترنتی رادیو کوچه منتشر خواهد شد. برای هر نوع پاسخ به این نوشته شما می‌توانید با آدرس پست اکترونیکی: contact(at)koochehmail.com در تماس باشید.

عرفان قانعی‌فرد / محقق تاریخ معاصر

دیگر تحت عنوان کردها، این همه سخنان پر توهم، متناقض و غیر‌شفاف را به خورد ملت دادن، کافی نیست‌؟ اگر آزادی و استقلال هدف است با ضد آزادی و دمکراسی چه باید کرد؟ شما چه سابقه‌ای مبنی بر آزادی‌خواهی دارید؟ و چرا می‌خواهید نسل جوان، تجربه شما در نوکری بعث را تکرار کند؟

بقایای حزب دمکرات کردستان ایران، در سایت مرکزی‌شان‌، بیانیه‌ای داده است که از تکرار استراتژی نظامی سازمان ملل در لیبی‌، برای ایران حمایت و استقبال فرموده است. استقبال از جرج بوش و تکرار عراق در ایران کافی نبود که امروز متقاضی دوباره حمله کشورهای غربی به ایران شده‌اید‌؟ شما فرصت‌طلبان تاریخ که تا 2003 در آغوش بعث و صدام بوده‌اید، چه بویی از خرد و عقلانیت سیاسی و ایرانی بودن برده‌اید‌؟ سیاست شما صرفن ماشه و تفنگ بود و بس‌، آن‌هم نه علیه صدام، شخص متجاوز به آب و خاک ایران، بلکه در کنار دیکتاتوری صدام ایستادید و سینه فرزندان ایران را نشانه رفتید و شکافتید و امروز هم می‌خواهید در کرد و کردستان، آشوب باشد تا شما نامتان مطرح، شما خودکامگان را چه به ایران و ایرانی؟ حق قیومیت مردمان کرد را از کجا به دست آورده‌اید؟

عمری است مردمان ایران در پی آزادی‌خواهی و رهایی از زنجیر گسسته استبداد داخلی و استعمار خارجی‌اند، آن‌گاه شما بی‌قدرتان فرصت‌طلب و اردوگاه‌نشینان متوهم، با به زیر یوغ بردنشان، قصد جلب اعتماد مردمان ایران زمین را دارید‌؟

با درد و رنج مردمان کرد، همگان آشنایند که جزیی از ملت ایران و ایرانی‌اند اما منافع و مصالح ملی خود را فدای نقاب پرفریب تجزیه‌طلبانی غارت‌گر و گرفتار در اوهام نمی‌کنند که در آیین‌شان واژه دمکراسی معنایی ندارد و تفن‌گدارانی عقب مانده‌اند و کوته بین و نابخرد که قصدشان پاره پاره کردن ملک و مملکت است.

عمری است مردمان ایران در پی آزادی‌خواهی و رهایی از زنجیر گسسته استبداد داخلی و استعمار خارجی‌اند، آن‌گاه شما بی‌قدرتان فرصت‌طلب و اردوگاه‌نشینان متوهم، با به زیر یوغ بردنشان، قصد جلب اعتماد مردمان ایران زمین را دارید‌؟

شمایی که در میان ایران و ایرانی، مشروعیتی ندارید‌، و به ایران خیانت کرده‌اید، نسل جوان باورمند به استقلال و آزادی، چرا باید به سخنان شما گوش دهد‌؟ شمایی که در هوس تکیه و وصل شدن به قدرت‌های خارجی هستید. به همین سادگی وضعیت لیبی را تجویز می‌فرمایید‌؟ کشوری که هنوز استقرار نجسته و قدام نیافته، نخست وزیر انگلیس و رییس جمهوری فرانسه به آن‌جا می‌روند. آیا می‌خواهید این وضعیت را در ایران داشته باشیم؟ بدانید که ما نسل جوان، نمی‌خواهیم. شما خواستید و کنار صدام نشستید، از جرج بوش خواستید، امروز هم بفرمایید و بکنید؛ اما بدانید که فکر غالب و اندیشه مسلط نسل جوان باورمند به میثاق اصول راهنما‌، از سنگ سنگ این آب و خاک، دفاع خواهد کرد و اجازه رخ‌داد چنین فاجعه‌ای را نمی‌دهد.

نسلی که خواستار تحول و تغییر بر مبنای خط استقلال و آزادی و عدم هژمونی است، شما افرادی اسما دمکرات اما بی‌اصل دمکراسی، که یک پای‌تان در درون استبداد است و یک پای تان در پیرامون استبداد‌، تکلیف خودتان هم مشخص و معین و شفاف نیست، می‌خواهید بدیل آینده این جامعه جوان رو به رشد باشید‌؟‌ شما تنها یک سازمان یا گروه سیاسی هستید و نه نماینده کرد و کردستان  و شما مانع اصلی رشد و تحول در کردستان بودید و مایه استقرار ستون پایه‌های استبداد و رابطه شما با قدرت خارجی و ملعبه سیاست ایشان، مایه سیه روزی کردستان شد، سرنوشت مردمان را تیره کردید، تعیین حق سرنوشت ما در آینده، پیش‌کش !

از 13 ژوئیه 1989 به بعد‌، اجماع سازمان‌ها و گروه‌های سیاسی کرد، دیپلماسی و ممارست گفت‌وگو‌، به دور از درهای بسته ، است. [‌که دشمن در آشیان، به بیضه نشسته است و کاردی به رایگان می‌دهد!].  اوت 1996، حزب دمکرات کردستان ایران در کنگره اینترناسیونال در وزارت خارجه و کاخ سفید، با میزبانی آناتولی لیگ‌– مشاور کلینتون‌– حضور یافت که در چهارچوب سیاست آینده قاسلمو بود: دور کردن کرد و کردستان از گلوله‌ که اگر 18 ژوئیه 1989 برای نخستین بار به آمریکا می‌رفت، ره آوردی منطقی و مسالمت‌آمیز می‌داشت اما سخن او نزد لیگ به یادگار ماند «‌ما به کردها ظلم کردیم، شب از مردمانی نان و آب می‌گرفتیم که روز به سربازان ایرانی پاسخ‌گو بودند، باید به این مردمان آرامش داد و قضیه کرد را دیگر بدون تفنگ و با دیپلماسی پیگیری کرد.»

بنابراین جامعه ایران مسلم می‌داند که خود اوست که سرنوشت خویش را در دست دارد و آینده وطن‌اش را می‌سازد و مهار جامعه و آتی منافع و مصالح خود را در اختیار می‌گیرد. کردها مشکلات و محنت‌هایی دارند، کردستان کمبودها و فقرهایی دارد، اما در داخل خود جامعه مداوا می‌شود و به دست نسل جوانش، و نیازی هم به شما نبوده و نیست. اجرای مطالبات کردها و رفع مشکلات و محرومیت‌ها‌، راه حل سیاسی عقلانی می‌خواهد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , 

۲ Comments


  1. علی
    1

    عرفان جان مثل بنی صدر حرف می زنی با اسانس داریوش همایون


  2. هیوا
    2

    مطلب جالب وخواندنی بود ایا می شود کورد بدون وابستگی مبارزه کندبرای دست یافتن به آزادی؟آزادی خواهی در خون ورگ همه کوردهای ایران وترکیه وعراق است اما کوردهای عراق ایا بدون وابستگی توانستند به اروزیشان دست یابندیانه ؟نویسنده محترم آیا مشکل کار را در نوع انتخاب وابستگی وشرایط زمانی میدانند وقتی که حکومتهای مرکزی حاظر به گفتگو با مخالفین نیستند چاره کار کجاست که لطفا اقای قانعی فرد لطف فرموده وبه این سوالات جواب بدهند ما مشکل اساسی که داریم در انتخاب رهبران مان است که فعلا هیچ کدام از اقایان هیچ تخصصی در ضمینه کار سیاسی نداشته وندارند فقط به طور سنتی وعشیره ای دارند کارشان را انجام می دهند همیشه منتظر این هستند تا کشوری به اینها پول واسلحه بدهند وبه عنوان یک ابزاربرای معامله دست کشورهای که دشمن وطن شان هستن باشندوبه عنوان یک کارت مورد استفاده قرار می گیرندچه بایدکرد . سکوت وتن دادن یا وابستگی به کشورهای که شاید مارا به هدفمان برسانند چه باید کرد؟