Saturday, 18 July 2015
24 October 2020
مجله جاماندگان- مستان مسیر ترسیم کردند- قسمت 5

«دشمنی با همه، برای دوستی با دشمن»

2011 November 08

شراره سعیدی/ رادیو کوچه

یکی از قواعد متداول میان سیاست‌مداران ورشکسته آن‌ست که به راحتی برای حفظ بقا قادرند از آرمان‌های‌شان به نفع منافع‌شان چشم‌پوشی کنند. شاید در ابتدا تصور اتحاد کمونیست و مسلمان، آن‌هم آرمان‌گراهای‌شان دور از ذهن باشد. اما تجربه به ما نشان داد که انقلاب 57 تمامی ناممکن‌ها را ممکن ساخت و تبعیدی‌های مهجور برای بازگشت تاوانی پرداختند به بزرگی تمامی ماهیت‌شان.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

کیانوری در این‌باره می‌گوید: «با پیروزی انقلاب و پیدایش شرایط جدید سیاسی در ایران، از اول فروردین 1358 تا آخر اردیبهشت همان سال همه کادرهایی که داوطلب بازگشت به ایران بودند، مهاجرت را ترک کرده و به کشور بازگشتند. من شخصن روز 28 اردیبهشت 1358 به تهران بازگشتم. همسرم مریم که عضو کمیته مرکزی بود، اوایل فروردین به ایران آمده و فعالیت‌های اولیه تشکیلات دمکراتیک زنان را آغاز کرده بود. زمانی که من به ایران آمدم، کار اساسی تجدید سازمان انجام شده بود. در اوایل اسفند ماه 1357 فرج‌اله میزانی به تهران اعزام شد. او به کمک علی خاوری و آن اعضای سازمان افسری حزب که پس از 25 سال از زندان شاه آزاد شده بودند و تعدادی از زندانیان توده‌ای که هریک 10 تا 15 سال در زندان بودند سازمان‌دهی تشکیلات حزب در ایران و تجدید انتشار روزنامه مردم را آغاز کرده بودند. در خیابان 16 آذر نیز ساختمانی به عنوان دفتر مرکزی حزب تهیه شده بود. این ساختمان به یکی از اعضای سابق حزب تعلق داشت. او این ساختمان را با وام مفصلی که از بانک و مقداری هم از برادرش گرفته بود، ساخت و زمانی که آن را به اجاره ما داد هنوز تکمیل نشده بود… پس از رسیدن من به تهران کار رهبری حزب منظم شد و جلسات هیت اجراییه تشکیل گردید. (پس از مدتی ما نام هیت اجراییه را به هیت سیاسی تغییر دادیم)… مدت کوتاهی پس از ورود من به تهران، هیت سیاسی تصمیم گرفت که چند نفر به ترکیب هیت دبیران و هیت سیاسی اضافه شوند. بدین ترتیب طبری، عمویی، خاوری و حجری به هیت دبیران و شلتوکی، باقرزاده، ذوالقدر، کی‌منش به هیت سیاسی وارد شدند…»

پس دوره اول فعالیت حزب توده به نخستین ماه‌های پس از پیروزی انقلاب برمی‌گردد و طی آن، رهبری حزب توده به داخل کشور منتقل می‌شود و سازمان خود را بر پا می‌کند.

پس دوره اول فعالیت حزب توده به نخستین ماه‌های پس از پیروزی انقلاب برمی‌گردد و طی آن، رهبری حزب توده به داخل کشور منتقل می‌شود و سازمان خود را بر پا می‌کند

دوره دوم که به طور عمده سال 1358 را در بر می‌گیرد و فعالیت تشکیلاتی رهبری حزب توده معطوف به جذب گروه‌ها و محفل‌ها و افراد توده‌ای و متشکل ساختن آن‌ها در چارچوب سازمان‌های علنی و مخفی است، دوره تجدید سازمان حزب توده است.

دوره سوم که دوره تثبیت است، سال‌های 1359 و 1360 را در برمی‌گیرد و اوج فعالیت حزب توده محسوب می‌شود. در این دوره حزب توده توانست سازمان علنی و تشکیلات مخفی ـ نظامی خود را منسجم سازد و فعالیت‌های سیاسی، تبلیغاتی و اطلاعاتی خویش را سامان بخشد. در این دوره حزب توده با تبلیغات وسیع تلاش کرد تا به عنوان حامی استراتژیک آقای خمینی معرفی شود و در همین جهت به موضع‌گیری در مقابل حزب دمکرات کردستان، دولت مهندس بازرگان، حمایت از اشغال سفارت آمریکا توسط دانش‌جویان پیرو خط امام، اعلام خطر و مشارکت در جنگ، مقابله تبلیغاتی با خط بنی‌صدر و حتا ارایه برخی اطلاعات به نهادهای انقلابی علیه ضدانقلاب راست و چپ و مایویسم، سعی کرد تا جای پای خود را در نهاد قدرت تحکیم بخشد. در این دوره، حزب توده نهایت تلاش خود را برای دریافت پروانه فعالیت قانونی از وزارت کشور انجام داد. هم‌چنین حزب توده اطلاعاتی پیرامون کودتای نوژه در اختیار دولت قرار داد و کیانوری مکررن مدعی کشف کودتا توسط حزب‌اش شد و توده‌ای‌ها نیز به شدت به این خبرچینی که در آن زمان جز افتخارات بود، پرداختند.

اما این حزب موفقیت‌های مهمی در عرصه سازمان‌دهی کارگران انجام داد. حزب توده برای ایجاد سندیکاها و اتحادیه‌های کارگری و آشنایی کارگران با حقوق‌شان تا آن‌جا جلو رفت که در دهه 1360، با وجود تلاش‌های وزیر کار وقت، احمد توکلی و حمایت خمینی، رژیم نتوانست قانون کار خود را به کارگران تحمیل کند.

دوره چهارم که سال‌های 1362-1361 را در برمی‌گیرد، ادعاهای نهادهای اطلاعاتی جمهوری اسلامی بر ارتباط شبکه مخفی نظامی حزب توده با کا.گ.ب. آغاز می‌شود و حزب آماج کنترل‌ها و هشدارهای اطلاعاتی ـ عملیاتی قرار می‌گیرد. رهبری حزب به شدت به تدارکات دفاعی در ابعاد اطلاعاتی ـ سیاسی و تبلیغاتی می‌پردازد و می‌کوشد تا خود را از زیر ضربه خارج کند. از جمله در نیمه سال 1361 به قطع ارتباط مستقیم با شوروی دست می‌زند و ارتباط تشکیلات مخفی ـ نظامی را پیچیده‌تر و مستورتر می‌سازد. در تاریخ 17 بهمن 1361 اولین گروه از رهبران و کادرهای درجه اول حزب دست‌گیر می‌شوند.

سرانجام در سال 1362 در عملیاتی به نام «امیرالمومنین علی» سازمان‌های علنی و مخفی حزب توده فرو می‌ریزد و در پی آن با اطلاعیه دادستانی کل انقلاب اسلامی انحلال آن اعلام می‌گردد.

در نیمه‌ی دوم سال 1361، سازمان‌های امنیتی ادعا می‌کنند، اطلاعات دقیق و مستند و شواهد نظری و عملی آن‌ها را در جریان یک توطئه گسترده و عمیق که توسط حزب توده در شرف تکوین بود و براندازی نظام جمهوری اسلامی ایران را هدف گرفته بود، قرار دارند. از سویی آقای خمینی در سخنان خود – پیش و پس از انقلاب – بارها بر هوشیاری در مقابل جریان‌های مارکسیستی تاکید می‌ورزید. با وجود این در سال‌های 1361- 1358 آقای خمینی و طرف‌داران‌اش فعالیت رسمی حزب توده را تحمل کردند.

خمینی در آخرین روزهای اقامت خود در پاریس به صراحت بر این اصل تاکید ورزیده و اعلام داشته بود در نظام آینده: «مارکسیست‌ها آزاد خواهند بود خواسته‌های خود را بیان کنند.»

اما این وعده نیز محقق نشد و در پی یک رشته عملیات مقدماتی در ساعت 4:30 بامداد روز 1361.11.17، با دستگیری نورالدین کیانوری دبیر اول کمیته مرکزی حزب توده و همسرش مریم فرما‌نفرماییان فیروز، عضو هیت سیاسی کمیته مرکزی حزب، نخستین مرحله عملیاتی آغاز شد. در ساعات اولیه بامداد همان روز بخش مهمی از مراکز پنهانی حزب توده به تصرف پاسداران انقلاب اسلامی درآمد و حدود چهل تن از مهره‌های برجسته حزب توده و عناصر کلیدی کمیته مرکزی و کادرهای درجه اول حزبی را در بر می‌گرفت.

در نخستین گام دومین مرحله عملیات چهار نفر اعضای رهبری حزب توده که جلسه «هیت دبیران» را تشکیل داده بودند دست‌گیر شدند. در این عملیات، حدود 170 نفر از کادرهای حزبی و اعضای سازمان‌های مخفی و نظامی و عوامل جاسوسی و نفوذی در تهران و بیش از 500 نفر در شهرستان‌ها دستگیر شدند. هم‌چنین حدود 80 واحد خانه مخفی حزب، سه محل جاسازی شده اسلحه‌های سبک و سنگین به دست آمد.

پس از این دستگیری‌ها، اعتراف‌گیری‌های تلویزیونی و پخش مصاحبه رادیو تلویزیونی تعدادی از برجسته‌ترین سران حزب و اقرار‌های غلوآمیز به جاسوس به منظور بازگرداندن قریب به ده هزار عضو و تعدادی هوادار بود که بخش عمده آنان در سازمان‌های رسمی حزب سازمان‌دهی شده بودند، از سوی جمهوری اسلامی پی‌گیری شد…

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , ,