Saturday, 18 July 2015
25 October 2020
مجله جاماندگان- مستان مسیر ترسیم کردند- قسمت 12

«رویای سهام در جمهوری اسلامی»

2011 November 15

شراره سعیدی/ رادیو کوچه

به صورت عرفی، پس از هر انقلابی گروه‌ها و احزاب برای بقای خود سعی در تصاحب سهامی در قدرت بعدی دارند. این تلاش در موقعیت‌های منحصر به فردی ممکن است به امکان نزدیک شود، زیرا ذات انقلاب فی‌النفسه خودخواه و مستبد است. حزب پان‌ایرانیست بعد از تاسیس، مقاطع متفاوتی را پشت سرگذاشت و عمل‌کرد دوگانه‌ای در پیش گرفت. در جریان ملی‌شدن صنعت نفت با نهضت‌ملی هم‌کاری داشتند و در اجتماعاتی که تشکیل می‌دادند به حمایت از سیاست‌های مصدق می‌پرداختند که چندین‌بار باعث درگیری آن‌ها و حزب توده شد. اما در جریان 30 تیر 1331 و به قدرت رسیدن مجدد مصدق و سقوط کابینه‌ی احمد قوام، حزب پان‌ایرانیست هم حمایت خود را از دکتر مصدق اعلام کرد و چند شب قبل از قیام، گروه‌هایی از حزب پان‌ایرانیست به هم‌راه افراد دیگری از جبهه‌ی ملی در خیابان علیه دربار و شاه شعار می‌دادند. آن‌ها این طرف‌داری را به سبب آرمان وطن‌خواهانه‌ی مصدق ضروری و وظیفه خود می‌دانستند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

حزب پان‌ایرانیست پس از قیام 30 تیر1331 به‌طور علنی جانب شاه را گرفت. بعد از کودتای 28 مرداد 1332 و سقوط دولت مصدق، حزب پان‌ایرانیست با انتشار «روزنامه‌ی خاک و خون» هم‌کاری با نظام شاهنشاهی را گسترش داد.

آن‌ها در حمایت از فعالیت‌های محمدرضا پهلوی برای انقلاب شاه و ملت یا انقلاب سفید، منشور سربلندی را منتشر کردند. این منشور در 39 ماده منتشر شد و بر تهییج احساسات ایرانیان تاکید داشت. هم‌چنین در دهه‌ی 1340 بسیاری از برنامه‌های شاهنشاهی و سیاست مستقل ملی که از طرف حکومت تبلیغ می‌شد، زمینه‌های هم‌سو شدن عمل‌کرد حزب را با برنامه‌های حکومت پهلوی فراهم کرد.

با ماجرای جدایی بحرین از ایران، حزب پان‌ایرانیست‌ وارد مرحله‌ی حساس و بحرانی شد. با وجود تمام هم‌دلی که پان‌ایرانیست‌ها نسبت به عمل‌کرد حکومت نشان می‌دادند، در جریانات منجر به جدایی بحرین از ایران به دنبال اقدامات طرح‌ریزی شده‌ی بیگانگان، حزب پان‌ایرانیست مخالفت و ایستادگی در برابر برنامه‌های حکومت را در پیش گرفت. پزشگ‌پور برای خرده‌گیری از دولت طرحی را تسلیم نمود که باعث استیضاح دولت «هویدا» شد. این موضع‌گیری سبب افت فعالیت‌های حزب به‌دلیل قطع کمک‌ها و افزایش کنترل شد. در این زمان از هرگونه اجتماع و تظاهرات پان‌ایرانیست‌ها به دستور شهربانی جلوگیری می‌شد.

در دهه‌ی 1350، چند نفر از فعالین حزب پان‌ایرانیست به مجلس شورای ملی راه یافتند. بعد از تشکیل حزب رستاخیز، حزب پان‌ایرانیست در رستاخیز حل شد و در کابینه‌های شریف‌امامی و ازهاری، دکتر عاملی‌تهرانی به وزارت ‌اطلاعات و آموزش و پرورش آن زمان منصوب شد.

با اوج‌گیری انقلاب، پان‌ایرانیست‌ها و به خصوص پزشگ‌پور، در مجلس با ایراد سخنان تند نسبت به مهره‌های حکومت و طیف مخالف حاکمی که از سال 39 به این سو با آن‌ها در رقابت بودند، در تطهیر شاه گام‌های موثری برداشتند. آن‌ها در همین راستا ابتدا انقلاب را توطئه‌ی بیگانگان برای ایجاد تفرقه میان ملت و نظام شاهنشاهی به شمار آوردند، و بعد که شعله‌های انقلاب بیش‌تر زبانه کشید، در پی جدایی از رستاخیز برآمدند و پزشگ‌پور پیشنهاد تاسیس حزبی سراسری را در ایران داد که عملی نشد و سرانجام تصمیم گرفت مجددن حزب پان‌ایرانیسم را احیا کند.

در این ایام بین پان‌ایرانیست‌ها، به‌ویژه پزشگ‌پور و آیت‌اله شریعتمداری ارتباط تنگاتنگی برقرار بود و جلسات مشترک و موضع‌گیری‌های هماهنگی داشتند، از جمله مشترکات آن‌ها تکیه بر قانون اساسی بود. آن‌ها در ادامه با برخی از اعضای جبهه ملی، روسای اصناف و بازار و بعضی از شخصیت‌های دیگر جلسه تشکیل دادند، وضع مملکت را خطرناک و ادامه‌ی آن روند را در آینده‌ی نزدیک موجب اضمحلال درونی مملکت و حکومت تشخیص می‌دهند و بالاتفاق نظر می‌دهند که حفظ سلطنت و قانون اساسی در حالت فعلی تنها راه نجات مملکت است.

با فرار شاه از ایران و ورود خمینی به ایران و شدت یافتن مخالفت بر علیه حکومت پهلوی، حزب پان‌ایرانیست نیز مانند دیگر گروه‌ها، خود را با حرکت مردم هم‌سو نمود. این گروه‌ها می‌کوشیدند با نشان دادن هم‌سویی خود با مردم و هم‌راستا نمودن آن‌ها با شعارهای خود جهت حرکت مردم را شناسایی کرده و در هدایت مسیر سهیم شوند. به همین دلیل سعی کردند خود را به آقای خمینی نزدیک کنند. در این زمان پزشگ‌پور و 46 تن از نمایندگان استعفا کردند و ملاقات‌های بسیاری با خمینی انجام دادند و در این دیدارها، نظریات خود را درباره‌ی تشکیل دولت و مسایل جاری مملکت با او در میان گذاشتند. آنان حتا با سایر گروه‌ها و جناح‌های سیاسی دیگر مثل مظفر بقایی، احمد بنی‌احمد تظاهراتی را صورت دادند که مورد توجه هیچ یک از جناح‌های ملی و مذهبی قرار نگرفت.

پس از مدتی پان‌ایرانیست‌ها نیز مانند سایر گروه‌ها و احزاب مورد اتهام روحانیت حاکم قرار گرفتند. یکی از مسایل منتسب به پان‌ایرانیست‌ها، اتهام شرکت در توطیه‌ی ضد جمهوری اسلامی بود. پان‌ایرانیست‌ها متهم شدند در روی‌داد چهاردهم اسفند 1359 (که در برنامه بعدی در این مورد خواهیم گفت) با شرکت گروه‌های دیگر قصد کودتا و براندازی نظام جمهوری اسلامی را داشته‌اند که نقشه‌ی کودتا کشف می‌شود و طرح‌شان لو می‌رود و در نتیجه خیلی از مجریان آن دستگیر می‌شوند. پس از این ماجرا محسن پزشگ‌پور هم‌راه تعداد دیگری، به فرانسه رفته و فعالیت‌ حزب نیز عملن به خارج از کشور منتقل شد. تا این‌که در سال1367 پزشگ‌پور به ایران بازگشت، او موفق شد که بازماندگان قدیمی پان‌ایرانیست را دور خود جمع کند. او چند پای‌گاه حزبی نیز برای خود ایجاد و مدام جلساتی نیز با اعضای حزب برگزار کرد، هم‌چنین از مصاحبه‌های مطبوعاتی نیز غافل نشده و هر از گاهی با تهران تایمز، کیهان هوایی، ابرار و….مصاحبه‌هایی صورت داد. او در 83 سالگی در 16 دی ماه 1389 در تهران در پی بیماری طولانی درگذشت، جسد محسن پزشگ‌پور یک‌شنبه شب به طور مخفیانه در گورستان «بهشت سکینه کرج» دفن شد. پیش از این، خانواده و نزدیکان محسن پزشگ‌پور اعلام کرده بودند که مراسم دفن در صبح روز دوشنبه برگزار خواهد شد. اما گفته می‌شود به دستور وزرات اطلاعات جمهوری اسلامی خانواده آقای پزشگ‌پور مجبور شدند جسد او را شبانه و با حضور نیروهای امنیتی دفن کنند.

تا تابستان 1389 حزب کماکان با همان کنگره قبل و با انجام تغییراتی در کادر رهبری به فعالیت‌های خود ادامه می‌داد در شهریور ماه 1389 رضا کرمانی و حسین شهریاری اعضای به‌جا مانده از کنگره قبلی که به ترتیب در شرایط بازداشت موقت و زندانی زندان گوهردشت بودند، با انتشار بیانیه‌ای ادامه فعالیت‌های کنگره نهم را مطابق با اساس‌نامه حزب به مصلحت ندانسته و خواستار تشکیل شورای موقت رهبری در برون‌مرز شدند. متعاقبن بیش از صد تن از اعضا با صدور بیانیه‌ای در شهریور 1389 اختتام دوران کنگره مصوب 1381 را اعلام کردند و حزب پان‌ایرانیست از آن تاریخ کماکان برای تشکیل کنگره موقت خود در تبعید تلاش می‌کند و هم‌چنان زندانیانی در نظام جمهوری اسلامی دارد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , ,