Saturday, 18 July 2015
14 December 2019
مجله جاماندگان- مستان مسیر ترسیم کردند- قسمت 80

«پیش‌دستی در کودتا»

2012 February 08

شراره سعیدی/ رادیو کوچه

 مهندس بازرگان در واکنش به سخن‌رانی 6 خرداد 60 آقای خمینی٬ در 16 خرداد٬ نامه سرگشاده معترضانه‌ای خطاب به او منتشر کرد که در آن تحلیل‌های بنی‌صدر و مجاهدین خلق در مورد انحصارطلبی جناح مخالف رییس ‌جمهوری‌ تایید شده بود. در این نامه نسبت به ائتلاف سیاسی حول آقای بنی‌صدر٬ چنین آمده بود:

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«مدتی است ملیون و روشن‌فکران مسلمان و ایرانیانی که چهره ضدانقلابی به خود نگرفته‌اند مورد بی‌مهری رهبری قرار گرفته با اصرار و تکرار٬ خدمات ارزنده زمان پیروزی انقلاب و قبل از آن آنان را انکار می‌فرمایند. گویی که کل خارج از دین یا جدای از مردم و ضدانقلاب هستند.»

مهندس بازرگان در این نامه رهبر را متهم به «یک نوع طرف‌داری خاص و تاکید یک جانبه برای طبقه ممتاز (روحانیت) و حزب (جمهوری اسلامی) و گروه‌هایی که تظاهر بـه وابستگی و در انحصار داشتن امام را می‌نمایند»٬ کرد.

در آن فاصله، مقطع جدیدی از رودررویی رییس ‌جمهوری‌ با رهبر و نیروهای خط امام٬ آغاز شد و مجاهدین خلق٬ جبهه ملی و نهضت آزادی در کنار گروه‌های کوچک‌تری مانند حزب ملت ایران و حزب رنج‌بران بر شدت فعالیت‌های سیاسی و اجتماعی خود افزودند.

به دنبال گسترش درگیری‌ها در روزنامه‌ها و نشریات٬ دادستانی انقلاب در اطلاعیه 18 خرداد ماه 1360 اعلام کرد:

«به حکم دادستان انقلاب اسلامی مرکز نشریات آرمان ملت (ارگان حزب ملت ایران به رهبری داریوش فروهر)، انقلاب اسلامی (ارگان بنی‌صدر)٬ جبهه ملی (ارگان جبهه ملی ایران)، میزان (ارگان بازرگان و نهضت آزادی)، نامه مردم (ارگان حزب توده ایران) و عدالت (ارگان حزب رنج‌بران)، به دلیل نشر مقالات تشنج‌آفرین، تا اطلاع ثانوی توقیف شدند.»

همان روز٬ مجاهدین خلق واکنش علنی و رسمی نشان دادند. فرصت زیادی باقی نمانده بود، سازمان در اجابت وعده حمایت یک‌پارچه و کامل خود از رییس ‌جمهوری‌ باید همه موجودیت خود را نمایان می‌کرد. سـازمان مجاهدین بـه دنـبال تـوقیف نشریات یاد شده٬ با صدور اطلاعیه‌ای آن را محکوم کرد و ضمن توصیف این اقدام به عنوان توطئه حذف رییس ‌جمهوری‌٬ از وی اعلام حمایت نمود:

«توطئه تعطیلی روزنامه‌های غیرحزبی٬ به ویژه روزنامه انقلاب اسلامی ایران٬ گام بلندی است در مسیر حذف رییس ‌جمهوری‌ دکتر بنی‌صدر، که جز خفقان هر چه بیش‌تر و خشنودی دشمنان این میهن و سرکوب و کشتار داخلی را در پیش ندارد.»

هم‌چنین 9 تن از نمایندگان مجلس از جمله مهدی بازرگان٬ سلامتیان٬ غضنفرپور٬ یداله سحابی و کاظم سامی طی نامه‌ای به رییس مجلس٬ توقیف نشریات توسط دادستانی انقلاب را غیرقانونی دانسته و محکوم کردند.

صفحه اول نشریه هفتگی «مجاهد» مورخ 21 خـرداد ٬60 تـمامن بـه پـیام و سخنان آقای بنی‌صدر و اطلاعیه‌های سازمان در حمایت از وی اختصاص یافته بود. در همین شماره٬ متن کامل نامه سرگشاده مهندس بازرگان و بیانیه شیخ علی تهرانی خطاب به وی که از مضمون مشابه ولی صریح‌تری درباره رهبر برخوردار بود٬ به چاپ رسید. جهت‌گیری اصلی این مطالب٬ زیر سوال بردن مشروعیت و اعتبار سیاسی آقای خمینی بود.

هم‌چنین در بیانیه نهضت آزادی مورخ 20 خرداد نیز ضمن حمایت از رییس ‌جمهوری‌٬ اقدام قوه قضاییه و دادستانی محکوم و تلویحن تشنج‌ها امری ناشی از عدم اجرای قانون توسط حاکمیت توصیف شد.

آقای خمینی روز هجدهم خردادماه در یک سخن‌رانی در مورد اقدامات ابوالحسن بنی‌صدر و موتلفین وی٬ مقاومت در برابر قانون و مصوبات قانونی مجلس را دیکتاتوری نامید و به آن‌ها هشدار داد.

در مقابل نیز رییس ‌جمهوری‌ با دعوت از مردم برای مقاومت و ایستادگی در دفاع از وی٬ در چند نقطه تهران و شهرستان‌ها در روزهای 18 و 19 خرداد٬ تـجمع‌هایی متشکل از گروه‌های طرف‌داران  وی٬ شکل داد که به درگیری با  طرف‌داران خط امامی‌ها مواجه شد.

روز بعد٬ آیت‌اله خمینی با یک حکم (که در جمله‌ای واحد نگاشته بود) ابوالحسن بنی‌صدر را از فرمان‌دهی نیروهای مسلح عزل کرد:

بسم‌الله الرحمن الرحیم

ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران. آقای بنی‌صدر از فرمان‌دهی کل نیروهای مسلح برکنار شده‌اند.

روح‌اله الموسوی الخمینی

آقای بنی‌صدر در زمان صدور این حکم در کرمانشاه به سر می‌برد٬ و اختفای وی از همان‌جا آغاز شد. فردای آن شب٬ سازمان اطلاعیه دیگری در حمایت از آقای بنی‌صدر تحت عنوان «هشدار نسبت بـه حفظ جان رییس ‌جمهوری‌» صادر کرد:

«مجاهدین خلق ایران با اخطار قاطع انقلابی علیه هرگونه سونیتی تمامی خلق قهرمان ایران٬ روشن‌گری٬ هوشیاری٬ آمادگی و حضور دایمی در صحنه‌ها و مقاومت پی‌گیر را طلب نموده و در این شرایط٬ حمایت از شخص رییس ‌جمهوری‌ و حفاظت از جان او را یک وظیفه مبرم انقلابی در سراسر کشور تلقی می‌کند.»

سازمان مجاهدین٬ تحولات سیاسی کشور و اقدامات رهبر و مجلس شورای اسلامی برای جلوگیری از ادامه کار رییس ‌جمهوری‌ را٬ «کودتای مرتجعین» نام‌گذاری کرد و مردم را به مقابله با نظام فراخواند. در آن موقعیت٬ تحلیل درون گروهی سازمان از وضعیت نیروهایی که در جبهه آن‌ها محسوب می‌شدند٬ چنین بود:

«…بنابراین ترکیب نیروها با این شکل است: دکتر (بنی‌صدر) دارای نـیروهای طیف وسیع و گسترده ولی پراکنده است، ولی نیروهای ما متشکل است. بنابراین٬ نیروهای دکتر را باید روی دوش خودمان بکشیم، یـعنی سازمان (اصل) و بنی‌صدر (شـرط) است. یعنی بنی‌صدر  خود سازمان است. و این را هم باید قبول کنیم که نیروهای آن‌ها (طرف‌داران بنی‌صدر) خیلی بیش‌تر است، در این صورت اگر ما کار را انجام بدهیم و حرکت کنیم٬ آن‌ها هم کار می‌کنند و فعالیت می‌کنند که البته ویژگی‌های ترقی‌خواهی در دکتر وجود دارد.»

«جنبش مسلمانان مبارز» که در آن مقطع در برابر ائتلاف مجاهدین خلق و رییس ‌جمهوری‌ و گروه‌های کوچک‌تر قرار داشت٬ طی اطلاعیه‌ای تحلیل خود را درباره شرایط کشور و آرایش نیروهای سیاسی٬ این‌گونه اعلام کرد:

«سرانجام هم‌چنان‌ که از مدت‌ها قبل پیش‌بینی می‌شد٬ تضاد جناح لیبرال در راس قدرت با دولت (رجایی)٬ بنا به ماهیت آن و نیروهای اجتماعی کـه از آن حمایت کردند (به طور عمده سرمایه‌داران٬ اقشار مرفه و گروه‌های وابسته و طرف‌دار سرمایه‌داری غرب) به تضاد با انقلاب و توده‌های محروم هوادار آن و رهبری انقلاب امام خمینی٬ منجر گردید… آنـن (لیبرال‌ها) نارضایتی اقشاری از مردم را از برخی عمل‌کردهای مسوولین و دست‌اندرکاران٬ به حساب علاقه‌مندی و ایمان به خود می‌گذاشتند و با وجود علایم آشکار بر وفاداری مردم به انقلاب٬ هم‌چنان مفتون آن پای‌گاه خیالی٬ تقاضای رفراندوم کردند تا کشور را از به اصطلاح بن‌بستی که خود برای انقلاب فرض می‌کردند٬ خارج سازند… تظاهرات توده‌های مردم علیه جناح لیبرال حاکم نشانه خشم توفنده مردم مسلمان و انقلابی نسبت به هـر جریان سازش‌کار و حامیان سرمایه‌دار و وابسته به استعمار و امپریالیسم می‌باشد.»

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , ,