Saturday, 18 July 2015
24 September 2021
پس‌نشینی تند

«تنفس در هوای دیگر»

2012 April 28

اکبر ترشیزاد/ رادیو کوچه

به طور معمول هر وقت که سخن از تفاوت‌های فرهنگی به میان می‌آید، ذهن خیلی‌ها مستقیمن به سراغ دین، مذهب و  اخلاقیات می‌رود. همین عده از آدم‌ها فکر می‌کنند آن‌چه که ممکن است باعث ایجاد تنش میان دو فرد از دو فرهنگ مختلف بشود همین موضوعات جدی و فلسفی است، اما واقعیت این است که اگر از تجربیات افرادی که در کشورهایی با فرهنگ‌های دیگر و یا در جوامع چندفرهنگی زندگی کرده‌اند بپرسید با کمال شگفتی خواهید دید که آن چیزهایی که معمولن باعث ایجاد تنش و یا پیش آمدن برخی از مشکلات جدی میان دو فرد با دو فرهنگ متفاوت می‌شوند مسایل بسیار پیش‌پاافتاده‌تری است که تصورش را هم بتوان کرد.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

در فرهنگ ایرانی و تا اندازه‌ی بسیار زیادی خاورمیانه‌ای، گستردگی چیزی که از آن به عنوان حریم شخصی و خصوصی افراد یاد می‌شود بسیار اندک است و برعکس و در طرف مقابل در فرهنگ‌های غربی موضوعات فراوانی هستند که جزو حوزه‌ی خصوصی زندگی آن‌ها به شمار می‌آید. ورود به این حریم‌ها یکی از آن موضوعاتی است که همیشه باعث سو‌تفاهم و مشکلات زیادی در روابط انسان‌هایی با فرهنگ‌های مختلف می‌شود. بگذارید مثالی بزنم. در ایران پرسیدن از نوع شغل، میزان حقوق و درآمد، محل زندگی، اندازه و یا حتا قیمت ملک شخصی افراد، نه تنها بی‌ادبی و دخالت در امور شخصی آن‌ها به حساب نمی‌آید بلکه در بسیاری از موارد، از راه‌های ایجاد صمیمیت و نزدیک شدن به دیگران است، در حالی‌که همین پرسش‌های به ظاهر ساده از یک فرد غربی اگر باعث مقاومت و برخورد کلامی او با فرد مقابل نشود می‌تواند برای همیشه ذهنیت او را درباره‌ی پرسش‌کننده خراب کند.

نوع برخورد با کودکان یکی دیگر از آن مباحث پیچیده و حساسی است که در برخی از موارد ممکن است پای پلیس را هم به میان بکشد. در حالی‌که برای مثال شما به عنوان یک ایرانی، قصد دارید تا محبت خود را به یک کودک ابراز کنید، به هیچ عنوان بعید نیست که همین حرکت شما از سوی والدین‌اش به عنوان یک تهدید تلقی بشود. بسیاری از پدر و مادرهای غربی از لمس نوزادان و یا کودکان خردسال‌شان به وسیله‌ی غریبه‌ها خوش‌شان نمی‌آید که هیچ، از این حرکت عصبانی هم می‌شوند. البته همین حرکت در شمار زیادی از کشورهای شرق‌ دور و جنوب‌شرقی آسیا تقریبن پذیرفته شده و چیزی نزدیک به رفتار ما ایرانیان است. پس به‌تر است در این گونه موارد به جای هر حرکت فیزیکی فقط برای این کودکان دست تکان دهید و یا به آن‌ها لب‌خند بزنید و مطمئن باشید که با واکنشی بسیار گرم روبه‌رو خواهید شد. در ضمن یادتان نرود که همین خندیدن به غریبه‌ها که در ایران ممکن است نشان از حماقت و یا قصد و نیت ارتباط غیراخلاقی به حساب بیاید یک رفتار بسیار معمول و پسندیده در شمار فراوانی از کشورهای دنیاست.

حالا فرض کنید که به عنوان یک مهاجر و یا دانش‌جو وارد یک کشور و فرهنگ جدید شده‌اید و قرار است تا مدت زیادی را با چندین غیر هم‌وطن در خانه‌ای و یا آپارتمانی زندگی مشترک داشته باشید. این جاست که کار شما سخت‌تر هم می‌شود. یکی از نکاتی که باید به خاطر داشته باشید نوع پوشش هم‌خانه‌ای‌های‌تان است، باید خود را آماده کنید تا یک مرد جوان یا میان‌سال را با شلوارک و بالاتنه‌ی برهنه در حال قدم زدن در خانه‌ی خود ببینید. فراموش نکنید که او هم به همان میزان از این حق برخوردار است که هر طور که می‌خواهد در خانه‌اش زندگی کند که شما، پس اگر چنین چیزی را دوست ندارید می‌توانید از قبل در مورد هم‌اتاقی یا هم خانه‌ای خود و این‌که از چه فرهنگ و یا کشوری می‌آید تصمیم بگیرید. غذاهایی که شاید بتوانید برای یکی دو بار آزمایش‌شان کنید ممکن است در دراز مدت آزاردهنده باشند. به عنوان نمونه در هند، چین و جنوب‌شرق آسیا عادت استفاده‌ی بی‌حد و حصر از ادویه، رفتار غذایی معمولی است اما خیلی‌ها از جمله ایرانیان نمی‌توانند این غذاها و بوهای‌شان را تحمل کنند.

می‌شود به آسانی موارد فراوانی دیگر هم‌چون عادت به گوش کردن موسیقی با صدای زیاد، استفاده از تزییات فراوان که از در و دیوار خانه آویزان شده‌اند، رها کردن کفش‌ها در بیرون در ورودی، صحبت کردن با صدای بلند و هزار یک رفتار، عادت و سلیقه‌ی دیگر را نیز به این لیست افزود، پس یادتان نرود که برای ورود و آمیختن با یک فرهنگ تازه قبل از هر چیز باید به عادات و سنت‌ها و رفتارهای فرهنگی مردم آن سرزمین آشنایی پیدا کنید و صدالبته فراموش نکنید که این تجربه‌ها همیشه ناراحت کننده و سخت نیستند و در بسیاری از موارد می‌توانند پنجره‌ی تازه‌ای به روی شما و دیدگاه‌تان به دیگر فرهنگ‌ها بگشایند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , ,