Saturday, 18 July 2015
24 September 2021
دایره‌ی شکسته

«بلندی از آن یافت کو پست شد»

2012 May 03

مه‌شب تاجیک/ رادیو کوچه

همه‌ی ما هر روز در زندگی‌مان با نقش‌های متفاوتی ظاهر می‌شویم و شکل‌های گوناگونی برای رویارویی با موقعیت‌های مختلف را برمی‌گزینیم. اما واقعیت این است که هر کدام ما بخش پایداری از شخصیت داریم که بخش باثباتی از ماست که در مواجهه‌های بیرونی ما نمود پیدا می‌کند و بسیار هم به روی این بخش از شخصیت کار می‌کنیم و نشان‌دهنده‌ی ارزش واقعی ماست. هم‌چنین برای این‌که افراد ما را با این گوشه از شخصیت‌مان بشناسند، اهمیت زیادی قائل هستیم وسعی می‌کنیم بودگی ما با این وجهه مشخص شود. شاید بسیاری از ما در کلام بگوییم که قضاوت دیگران درباره‌ی رفتار ما اهمیت چندانی ندارد ولی واقعیت این است که اغلب ما علاقه‌مندیم که با وجهی از شخصیت‌مان که خودمان آن ‌را دوست داریم شناخته شویم و افرادی هم که برای ما ارزش‌مند هستند، این بخش شخصیت ما را شناخته و تحت‌تاثیر آن به قضاوت بپردازند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

یکی از بارزترین ویژگی‌های انسانی که افراد کم‌تری آن ‌را تحمل می‌کنند و برانگیزاننده‌ی نفرت در آدم‌هاست، دورویی و ریاکاری است. دورویی از جمله احساس‌هایی است که تقریبن تمامی افراد با شدت و ضعف، به نوعی آن ‌را دیده‌اند و با آن درگیر بوده‌اند. این احساس از یک سو، انگیزه‌ای است که انسان را وادار می‌کند تا به جست‌وجوی بیش‌تر خویش و راه‌کارهای رسیدن به صداقت بیندیشد تا آن‌جا که مبنای حرکت و عکس‌العمل‌ها و تفکرات و مبانی زیستش را بر اساس این باور تنظیم و برنامه‌ریزی کند و از سویی دیگر گاهی با نقشی مخرب و ویران‌گر در وجود افراد رسوخ می‌کند و چنان با منافع آن‌ها همگن و هم‌سویه می‌شود که این رفتار نامطلوب به رفتاری عادی برای آنان تبدیل می‌شود و هرگز متوجه این شکاف عمیق بین افکار و کردار خود نمی‌شوند. گاهی هم در زندگی هر کسی شرایط ایجاب می‌کند که با مسئله‌ای با رفتاری دوگانه برخورد کند ولی انتخاب این موضوع و موفقیت یا عدم موفقیت در چگونگی مواجهه با مسئله ادامه‌دهنده‌ی رفتاری خواهد شد که شرایط انسان‌ها را در آن قرار می‌دهد.  مکانیزم فرار از دورویی و روی آوردن به صداقت پیامدهایی هم‌چون مسوولیت‌پذیری، هویت ثابت، سنت‌شکنی و جلوگیری از رفتارهای شبهه‌انگیز را در پی دارد که همیشه هم از سوی دیگران با پذیرش و تایید مواجه نخواهد شد.

ریاکاری مانند بیماری فراگیر است و این موضوع یکی از پیامدهای این رفتار است اگر که به موقع جلو آن گرفته نشود مانند مرضی است که انسان‌ها را از پای درمی‌آورد. آیا در چنین موقعیتی می‌توان به ابعاد دیگر زندگی پرداخت؟ جامعه‌ای را در نظر بگیرید که ریاکاری در آن نهادینه شده است و شما به هیچ عنوان نمی‌توانید با صداقت ذاتی خود در آن زندگی کنید، جامعه اگر که خواست‌های مطلوب خود را در قالب رفتارهای ریاکارانه ببیند با مدارای بیش‌تری برخورد خواهد کرد تا رفتارهای سنت‌شکن اما با صداقت را ببیند، پس افراد را به سمت بازی‌های ریاکارانه سوق می‌دهد تا منافع خود را برآورده سازد. در دنیایی که که ریاکاری و دورویی به جان مردم افتاده است، برای یک زیست سالم و انسانی باید به ناچار به یک طرف گرایش داشت، پس به‌تر است جانب صداقت و راست‌گویی را گرفت، هرچند که ممکن است تاوانی سخت‌تر از ریاکاری داشته باشد. هر لغزشی در این زمینه‌ها ریاکاری فکری را در بر خواهد داشت که لایه‌های بیرونی و درونی یک اجتماع را در تیررس قرار خواهد داد.

بدتر از ریاکاری و دورویی، پنهان‌کاری لغزش‌ها با تفسیرهای خجالت‌آوری است که به افراد این امکان را می‌دهد که دست به چنین رفتاری بزنند. باید واقعیت را پذیرفت که ما صادقانه‌ترین برداشت‌ها را از رفتارهای شخصی و شخصیت خود داریم، پس ادامه‌ی این بازی‌ها بر نگرش ما نسبت به خودمان هم آثار منفی خواهد گذاشت و هرروز بیش‌تر در منجلابی که ساخته‌ایم غرق می‌شویم. ‌حقیقت ممکن است به نیستی ما منجر شود اما فریب‌کاری ذات هستی ما را به زیر سوال خواهد برد. دسته‌ای از تصمیمات در زندگی هستند که اگر بر اساس واقعیت بنا نشوند برای همیشه ما را محکوم خواهند کرد. زمانی که افکار ما با آن‌چه واقعن در اعمال خود هستیم در تعارض قرار بگیرد صدای مهیب این ناسازگاری تمام زندگی ما را از هم خواهد پاشید.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , ,