Saturday, 18 July 2015
24 September 2021
کتاب‌خانه‌ی کوچک من

«در تبیین رسالت زنان»

2012 May 06

نهال نوریان / رادیوکوچه

«از ابتدای دولت نهم و در ادامه، در دولت دهم، با همت دولت مهرورز و عدالت‌گستر، ژرف‌نگری دکتر احمدی‌نژاد به مسئله‌ی تحکیم بنیان خانواده و نقش محوری زنان در این امر، با تغییر نام مرکز از «مرکز امور مشارکت زنان» به «مرکز امور زنان و خانواده» نمود بارز یافت و این نظریه در این شرایط بحرانی زمان، با اقبال اندیش‌مندان مسایل حوزه‌ی زنان و خانواده در اقصا نقاط جهان روبه‌رو شده و تحول عظیمی را در روی‌کرد برنامه‌ها نسبت به این امر رقم زد.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

فلذا مرکز امور زنان و خانواده، اندیشه‌های ریاست محترم جمهوری را هم‌چون چراغ راه، روشن‌گر اهداف و برنامه‌های خود قرار داده‌است.

امید است که با انتشار این اثر، گامی هر چند کوچک اما موثر در تبیین رسالت زنان در هویت‌بخشی به مقام شامخ زن و تحکیم بنیان مقدس خانواده برداشته باشیم.»

آن‌چه با هم دنبال کردیم، بخش پایانی مقدمه‌ی «مریم مجتهدزاده»، مشاور رییس جمهوری و رییس مرکز امور زنان و خانواده بود. این مقدمه که در آغاز کتاب «زن و خانواده در اندیشه‌ی رییس دولت مهر» آمده است و به گفته‌ی خود، این کتاب را مبین رسالت زنان و چراغ روشنایی‌بخش مرکز تحت سرپرستی خود می‌داند، به‌روشنی جهت‌گیری متن اصلی کتاب را آشکار می‌سازد، اگرچه نام کتاب و نام نویسنده‌ی آن، پیش از هرچیز تصور ممکن از محتوا و سویه‌ی کتاب را پیش می‌کشد.

کتاب چنین آغاز می‌شود که «زنان جلوه‌ی رحمت و رافت حق‌تعالی هستند، به‌خصوص تمام عشق و محبت در مادران متجلی است.» در جایی دیگر چنین می‌آورد که: «زن مظهر جمال خداوند و کانون عاطفه و مسوول ترویج مهرورزی و حفظ پاک‌دامنی و لطافت جامعه است.» او زن را هدیه‌ای از جانب خدا برای مردها می‌داند و هستی‌ این موجود را در حفظ پاک‌دامنی و مسوولیت پرورش شهیدان آینده می‌داند و می‌گوید که مردها از این به‌تر چه می‌خواهند که مظهر جمال خداوند را، خدای متعال به مردها هدیه کرده است. او در آغاز متنی دیگر با عنوان «زنان و ایفای نقش‌های خانوادگی» چنین بر اعتقاد خود پافشاری می‌کند که «محوری‌ترین نقش زنان بدون تردید، مادری است.» او تزلزل در نقش مادری را مسبب سقوط جامعه می‌داند. به بیانی ساده‌تر، او درباره‌ی زن سخن نمی‌گوید، او هیچ‌گاه پیرامون انسانی در قامت زن سخن نمی‌گوید، بلکه او از ابژه‌ای نام می‌برد که به‌راحتی کنار گذاشته می‌شود و به‌جای او نقش‌هایی جولان می‌دهند که برای او مهیا شده‌اند. نویسنده‌ی کتاب معتقد است که از دیدگاه دین اسلام، زنان جای‌گاه «بسیار والا و وظایف بسیار مهمی» در اجتماع دارند، ولی او فراموش می‌کند که این جای‌گاه به‌تمامی در اختیار مرد و مردسالاری است و همه‌ی آن وظایف با اهمیت، کارهای بر دوش او نهاده‌شده، توسط بنیاد قدرت هستند. البته نویسنده معتقد است که دیگران از زن استفاده‌ی ابزاری می‌کنند بدون این‌که به این مسئله توجه داشته باشد که در سرتاسر کتاب خود، نه‌تنها صرفن از زن را ابزار دانسته است، بلکه زن چون شی‌ای تلقی شده‌است که حتا قابلیت ذات مستقل را نیز ندارد.

درهرحال، فارغ از این‌که در کارزار تضییع حق زن، کدام گروه از کدام دسته و آیین پیشی گرفته‌اند، جدای از آن‌که شاید حتا نام رییس دولت دهم بر روی جلد کتاب، شما را نسبت به خواندن آن دل‌سرد می‌کند و جدای از هم‌سویی نظرگاه کتاب با دیدگاه نظری مخاطب، باید ضرورت توجه به صداهای قدرت‌مند را متذکر شد. صداهایی که بر مردم فرمان می‌رانند و می‌توانند با اندیشه‌ی خود (هر آن‌چه که هست)، باعث جهت‌گیری‌های جبران‌ناپذیری در بدنه‌ی اجتماع شوند.

شما را با این امید به خواندن این کتاب فرا می‌خوانم که روزی شاهد تحلیل و نقد بر این ادعاها باشیم. ادعاهایی که بر پایه‌ی هیچ دانشی به‌جز منطق همه‌چیزدانی دولت‌مردان ما متکی نیست.

فایل پی‌دی‌اف را از این‌جا دانلود کنید.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , ,