Saturday, 18 July 2015
25 September 2021
رازهای زنانه- قست سی‌و‌چهارم

«بحران رابطه و مسئله‌ی رژلب»

2012 May 07

 نعیمه دوستدار/ رادیو کوچه

 عادت دارم که گاهی در زندگی زن‌های عادی سرک بکشم و برای این کار گاهی سراغ فضاهای مجازی می‌روم که در آن زن‌ها با کم‌ترین سانسور خود واقعی‌شان را نشان می‌دهند و حرف‌ها و دغدغه‌های‌شان را بیان می‌کنند. هربار که وارد یکی از اتاق‌های گفت‌و‌گو در یک سایت کاملن زنانه می‌شوم، می‌بینم که زنی گریان و نالان، از اوضاع و احوال خوش و رابطه‌اش با شوهرش نوشته و کاسه‌ی چه کنم در دست گرفته و تمام اهالی خانه را دعوت کرده که ایها‌الناس به دادم برسید، جناب شوهر قهر کرده یا عصبانی شده یا خیانت کرده و چه کنم. در پاسخ به این سوال، اهالی خانه جمع شده‌اند و هر کدام نظری داده‌اند که معمولن با این عبارات خلاصه می‌شود: «شام خوش‌مزه‌ای بپز و لباس فلانی بپوش و آرایش کن و شمع روشن کن و لبخند بزن و صبر کن مرد از در بیاید تو و بعد با زبان خوش از دلش در بیاور و ببین چرا ناراحت است.»

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

اگر هم پای خیانت در میان باشد که دوز توصیه‌های این چنینی بالاتر می‌رود و در کنار اقلیتی که توصیه می‌کنند زن قربانی با جدیت برخورد کند و ته و توی روابط مشکوک شوهرش را در بیاورد، عده‌ی زیادی آیینه را برمی‌گردانند سمت صورت زن که برو ببین چه کرده‌ای و کجا کم گذاشته‌ای که شوهرت پا کج گذاشته و لابد از سمت تو تامین نبوده و حتمن خوب نپخته‌ای و خوب نپوشیده‌ای و خوب عشوه نیامده‌ای که مرد چشمش دنبال زن‌های دیگر است و حق دارد. این عده مشاوران زن، به سرعت راه‌حل‌هایی برای مشکل ارایه می‌کنند، زن قربانی باید سرش را خم کند. بدون این‌که لحظه‌ای احتمال بدهد رفتار خشن یا خیانت‌بار مرد ممکن است حاصل فرهنگ و تربیت غلط او باشد که بر اساس آن خود را محق می‌بیند در یک رابطه‌ی تعریف شده و متعهد، زیرآبی برود یا با خشونت رفتار کند.

زن در رابطه‌های این‌چنینی باید به دست و پا بیفتد که آن رابطه را با هر کیفیتی حفظ کند. توصیه به گذشت بی‌دلیل، توصیه به فرو رفتن در نقش‌های اغراق شده‌ی زن مهربان و کدبانو و فداکار، توصیه به سرزنش خود و به عهده گرفتن بار تمام مسوولیت‌ها، معمولن به عنوان روش‌های موثر در حل مشکلات زنان و مردان به خصوص از سوی خود زنان ارایه می‌شود و اگر کسی خلاف این عادت حرفی بزند و توصیه‌ای کند متهم می‌شود به نابود کردن رابطه و زندگی و بنیاد مقدس ازدواج! در تعریف این نوع مشاوران، زن مقصر و مسوول تمام خلاهاست و مرد، پسربچه‌ی کوچکی است که با کمبود و بحرانی، ممکن است لج کند و اگر لج کند، حق دارد و باید به هر شکل ممکن او را راضی نگه داشت.

گاهی دچار تردید می‌شوم که آیا می‌شود به این دسته از زن‌ها به خاطر موضع‌گیری و نوع نگاه‌شان به خود و جنسیت‌شان ایرادی گرفت یا باید همه‌ی این برخوردهای مردسالارانه را به پای نفوذ فرهنگی گذاشت که قرن‌هاست بر روح و ذهن‌شان حاکم شده. گاهی فکر می‌کنم این همه ترس و دغدغه به خاطر از دست دادن حمایت مردانه‌ای که چندان هم قوی نیست و بیش‌تر به توهم حمایت می‌ماند، از کجا آمده و چرا زنان به جای دفاع از خودشان، ترجیح می‌دهند روی مشکلات‌شان با ابزارهایی سرپوش بگذارند که از آن‌ها با عنوان ابزارهای زنانه یاد می‌شود؟

 پاسخ دادن به این سوال‌ها در چهارچوب یک گفت‌و‌گوی علمی ‌و جامعه‌شناختی کار دشواری نیست و از قضا متخصصان و کارشناسان برای آن جواب‌های زیادی دارند. اما برای برخورد نزدیک با موضوع و برای گفت‌و‌گو با زنانی که هر لحظه در زندگی‌شان با این مشکلات سر و کار دارند و برایش راه‌های تحقیرکننده پیدا می‌کنند کسی چاره‌ای پیدا نکرده است. در حالی که کارشناسان مسایل زنان دنبال تحلیل رفتارهای زنانه هستند، زنان، با تکرار شیوه‌های کهنه‌شان این رفتارها را تقویت می‌کنند.

من فکر می‌کنم حرف زدن درباره‌ی این موضوع هم یک راز زنانه است، راز زنانه‌ای که باید در گوش زنان گفت. ایجاد کردن این تردید در ذهن زنانه که حل کردن مشکل رابطه با عطر و رژلب و غذای خوش‌مزه شاید یک شب دوام بیاورد اما بی‌تردید پایه‌های سواستفاده از عواطف را در آن رابطه تقویت می‌کند و به مردان این فرصت را می‌دهد که همیشه بر اساس گفتمان مردسالار با رابطه برخورد کنند. شاید وقت آن رسیده باشد که زنان تمرین کنند که راه‌حل رابطه را از مشاوران و متخصصان بگیرند، نه از مادربزرگ‌ها و رفقایی که عادت کرده‌اند آجرهای زندگی را بر مبنای کوتاه آمدن در مقابل خواسته‌های مردانه بچیننند.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , ,