Saturday, 18 July 2015
25 September 2021
پس‌نشینی تند

«فرانسه و ترکیب ناهمگون»

2012 May 07

اکبر ترشیزاد/ رادیو کوچه

نتیجه‌ی انتخابات اخیر فرانسه بیش از آن‌که بیرونی باشد درونی است، چرا که دغدغه‌ی اصلی مردم در این دوره از رقابت‌های ریاست‌جمهوری مسایل و مشکلات اقتصادی فرانسه بوده است. سیاست خارجی به جز در یکی دو مورد مشخص، هم‌چون بحث چگونگی برخورد با موضوع هسته‌ای ایران و حضور نیروهای بین‌المللی در افغانستان، جای چندانی در مباحث کاندیداها نداشت و اگر هم داشت در میزان اقبال رای‌دهندگان به آ‌نها کم‌اثر بود.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

«فرانسوا اولاند» هم هم‌چون «سارکوزی» از وجود ایران هسته‌ای ابراز نگرانی کرد، گرچه که مواضعش در نحوه و روش‌های برخورد با این موضوع تفاوت‌های اندکی با رقیب خود داشت. هر دو کاندید با حضور در جمع یهودیان فرانسه تاکید کردند که در حمایت از «اسراییل» و یهودیان تردیدی به خود راه نخواهند داد. در این میان طرف‌داران سوسیالیست‌ها و احزاب دیگری که در مرحله‌ی دوم انتخابات رای آن‌ها به سود این گروه چرخید بیش‌تر خواستار استقلال رای فرانسه در برابر ایالات متحده‌ی آمریکا و متحدان اروپایی‌اش هم‌چون آلمان و انگلستان هستند. برای نمونه آن‌ها دوست دارند تا در موضوعاتی هم‌چون گفت‌وگوهای هسته‌ای با ایران و یا بحران سوریه و بهار عربی، فرانسه موضع مستقل خودش را داشته باشد، چیزی که شاید اندکی به نفع حاکمان جمهوری‌اسلامی باشد و بتواند به وسیله اندک اختلاف ممکن میان طرف‌های مذاکره‌کننده برای خودش امتیازات بیش‌تری بگیرد.

البته همه چیز به نفع ایران نخواهد بود. بحث حقوق‌بشر در میان حزب سوسیالیست و حامیانش جای‌گاه پررنگ‌تر و قابل توجه‌تری را به نسبت دیگران داراست و این کار را برای جمهوری‌اسلامی مشکل می‌کند. به این ترتیب رهبران نظام نمی‌توانند امیدوار باشند که با حل موضوع هسته‌ای روابط با فرانسه به نقطه آرام و بدون تنشی خواهد رسید چرا که پس از آن به احتمال قوی مباحث حقوق‌‌بشری در مرکز گفت‌وگوها با ایران قرار خواهد گرفت. البته باید گفت که برخی از گروه‌ها نیز در این میان از شرایط موجود بهترین استفاده را کرده‌اند که «مجاهدین خلق» از نمونه‌های آشکار آن هستند. این گروه با استفاده از عدم شناخت غربی‌ها و ناتوانی در تفکیک نیروهای آزادی‌خواه ایرانی و به سبب حمایت از هر حزب و جریان اپوزیسیون جمهوری‌اسلامی، می‌توانند امتیازاتی را از سوسیالیست‌ها بگیرند که نقش آن‌ها را در میان گروه‌های مخالف جمهوری‌اسلامی در فرانسه قوی‌تر کند، جای‌گاهی که مجاهدین به اعتقاد بسیاری از اعضای اپوزیسیون ایرانی و به سبب نوع رفتار خشن و غیردموکراتیکشان لایق آن نیستند.

تجربه نشان داده است که در گذشته و در دوره‌هایی که احزاب چپ قدرت را در هر کشور اروپایی در دست داشته‌اند، شرایط برای مهاجرین بهتر بوده است اما در این دوره از انتخابات فرانسه نمی‌شود با این قطعیت درباره‌ی این تفکر سخن گفت. بخش تاثیرگذاری از رای‌دهندگانی که در دور دوم سبب پیروزی «اولاند» شدند حامیان حزب «جبهه‌ملی» بودند که ناسیونالسیم پرخاش‌جویانه و خارجی‌ستیزی در قلب گفتمان و ایدیولوژی آن جای دارد. این گروه اما در دیگر سو به سختی به سرمایه‌داری می‌تازد، با پدیده «جهانی شدن» دشمنی می‌ورزد، از مداخله‌ی گسترده‌ی دولت در فعالیت‌های اقتصادی دفاع می‌کند، با وحدت اروپا مخالف است، یورو را محکوم به نابودی می‌داند و سرانجام آن که به شدت ضد آمریکایی است. این اتحاد نامحسوس می‌تواند بسیار شکننده باشد و در صورت نارضایتی از عمل‌کرد سیاسی و یا اقتصادی دولت سوسیالیست، وضعیت را به سرعت بر علیه آن‌ها بچرخاند. دولت «اولاند» فرصت چندانی ندارد، همان‌طور که مردم بی‌صبر فرانسه، به «سارکوزی» نیز زمان زیادی ندادند. اگر سوسیالیست‌ها نتوانند پاسخی درخور به نیازهای ناهم‌گون رای‌دهندگان فرانسوی بدهند، زمینه برای تاخت و تاز دوباره‌ی راست‌ها در فرانسه فراهم خواهد شد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , , , , 

۲ Comments

  1. 1

    wh0cd2239259 cialis 20 mg

  2. 2

    wh0cd2239259 cialis generic