Saturday, 18 July 2015
25 September 2021
قصه‌های جزیره

«گوگن، هلنا و کولی‌های زنگوله به‌پا»

2012 May 14

 هادی خوجینیان/ رادیو کوچه

هلنا در خانه را زد و ساعت چینی شماطه‌دار شش ضربه نواخت. از جدار پنجره به بیرون نگاه کردم. دامن قرمز با کفش سرخابی و پیراهن سفید چین‌دار و کیف اداری به دست چهار بار در خانه را زد. انگشت‌های ظریفش را به جدار چوبی می‌نواخت و باد ساعت شش موهای کوتاه مصری زده نیمه‌ی نیم رخش را پوشاند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

صدای ظریف انگشت‌هایش فکرهای کشنده‌ی تنهایی را از مغزم را پاک کرد.در چوبی را باز کردم. بازوهای لختم را به طرفش دراز کردم. موهایش را در میانه آغوشم بو کردم . بوی سفید و زلال مشامم را پر کرد. دستانش را در میان پنج انگشتم پنهان کردم . به طرف اتاقم رفتیم .کیف دستی‌اش را در کنار پا تختی گذاشت و من نیمه خواب را نگاه کرد. ملافه ی تخت را مرتب کردم جا برای دراز کشیدنش باز کردم. به آرامی نیم‌خیز شد و در کنار بازوانم خودش را یله داد. پاهایش را آرام دراز کرد و در کنارم خوابید. ما دو نفر هیچ دستی به جسممان نزدیم. فقط خوابیدیم. ساعت هشت بار به صدا در آمد. بیدار شدیم و رویاهایمان را تقسیم بر دو کردیم.

یکی مال من و یکی مال تو! هلنا با صدای ملایمش این را گفت و به طرف آینه‌ی قدی اتاق رفت. عکس خاطره دوست ایرانی‌ام با قد 1.63 و موهای پر کلاغی و هیکل مناسب روی میز توالت بود. نگاهش کرد و با مهربانی همیشگی‌اش گفت این دختر بیست‌و‌یک ساله را خیلی دوست دارم شیرینی و زیبایی شرقی خاصی دارد می‌دانم تو مثل یک گربه ایرانی دوسش داری .از روی تخت نیم‌خیز شدم. پیژامه‌ام را به پایم کردم و گفتم: «این دختر را دوس دارم چون مثل یک خواهر کوچک دوست داشتنی و بی‌غل‌و‌غش است» .عکس تک تک دوستانم را به دیوار زده‌ام همه کسانی را که در زندگی‌ام حضور پر‌رنگی داشته‌اند و من مد‌یون تک تک‌شان هستم. هلنا ساعت ده صبح کار روزانه‌اش شروع می‌شد و ما دو ساعت وقت داشتیم تا صبحانه بخوریم و برای غروبمان برنامه‌ای بسازیم. هشت ماه گذشته بود و هلنا حضور فیزیکی‌اش در زندگی روزانه‌ام جایش را به حضور روحی داده بود.

در این مدتی که ندیده بودمش هیچ فرقی نکرده بود جز این که جذاب‌تر و مهربان‌تر از قبل شده بود. قهوه‌ی یونانی را از کابینت در آوردم با شکر و آب مخلوط کردم روی آتش اجاق قهوه‌ای آشپزخانه قهوه جوش را قرار دادم و با قاشق به همش زدم کف کردنش را دوست دارم. فنجان‌هایی را که شهلا برایم فرستاده بود را از کمد کنار یخچال برداشتم. پر از قهوه کردم.کلوچه نوشین لاهیجان را که از فروش‌گاه اینتر‌نشنال خریده بودم در فر گذاشتم تا گرم شود. قهوه‌مان را یک ساعت طول دادیم تا بنوشیم. هلنا تصمیم گرفته است که برای سه ماه در جزیره بماند. خانه‌ی مادریش خالی شده چون دیگر کسی در آن زندگی نمی‌کند. خانه بزرگ مادریش تا خانه من راهی ندارد. یک سری کاراهای جزیی دارد که پل مکارتی انجامش خواهد داد.کتاب براتیگان را برداشتم و برایش شعری خواندم..

این که دیگران فکرت را می‌پسندند / به این معنی نیست / که بدنت را / هم صاحب شوند.

هلنا در آشپزخانه را باز کرد. هوای سرد بهاری ماه آوریل گل‌های تازه کاشته شده را تکاند و برگ‌های تازه سبز شده هراسان خودشان را در لابه‌لای درختان قایم کردند تا مبادا گزندی به جوانی‌شان وارد شود. هلنا صندل چرمی سرخابی‌اش را به چمن آب خورده از باران گذاشت و رد پای صندلش ماسیده بر چمن سبز باقی ماند. گربه‌ی خانم میشیگان بی‌سر و صدا به روی هره‌ی پنجره اتاق‌نشیمن خانم میشیگان نشسته بود و وقتی به دنبال هلنا به باغچه وارد شدم سلامی داد و به آهستگی گفت‌: «چه خانم زیبا و مهربانی است این خانم هلنا» ! هلنا سرش را برگرداند و نگاهم کرد می‌دانستم زبان آقای گربه را نمی‌داند. فنجان فلزی خاکستری را از روی زمین برداشتم بطری شیر را داخل لیوان ریختم. روی چار‌پایه فلزی سبز رنگ گذاشتم تا گربه‌ی خانم میشیگان لبی‌تر کند.  پرنده‌ها در این صبح آوریل با پرهای رنگ شده از رنگین کمان حجم بی‌رنگ باغچه را نقاشی می‌کردند.

دو پرنده از حیاط پشتی خانه ملافه‌ی نیلی رنگ را که به منقارشان گرفته بودند به روی شانه‌های هلنا انداختند. هلنا چرخ‌زنان دو دستش را به میان ملافه پیچاند و رقص ایرلندی را ترسیم کرد. وترهای باد و نم‌نم باران هوا را تقسیم بر دو بخش بی‌رنگ و با رنگ کردند. هوای رنگی عطر خوشش را در بازار مکاره باغچه پراکند. کولی‌ها با اسب‌های ابلق‌شان در چوبی را باز کردند. کالاهای مسروقه شمعدانی‌های نقره‌/‌شیشه‌های بلورین برای فال‌گیری پیراهن‌های رنگ‌وارنگ و هزاران اشیا دیگر محیط سبز و خیس را انباشتند. کولی‌ها به دور هلنا حلقه زدند.باد وزید و هلنا کف پایش از روی زمین بلند کرد. گربه‌ی خانم میشیگان کنارم ایستاد و کبریتم را برای روشن کردن سیگار نازک لایت‌اش گرفت و با سرفه خفیفی گفت: ببین! امروز هلنا برای کاری باید به آسمان برود. نگرانش نباش تا فردا حتمن بر می‌گردد. هلنا با شعف و شادی ملافه‌ی نیلی رنگ را به دست گرفته بود و به طرف آسمان پرواز می‌کرد. سیگار را از آقای گربه گرفتم و پکی بلند زدم. نگاهش کردم . لبخند زدم و هلنا برای بیست‌و‌چهار ساعت به معراج رفت. آسمان تاریک شد و ساعت به یک باره از حرکت ایستاد و زمان در حال گم شد.

ساعت به افق محلی در آسمان به دوازده قسمت مساوی پخش شد. عقربه‌های الماس‌گونه ساعت ده صبح را اعلام کردند. گرچه هوا تاریک و سیاه شده بود. خانم میشیگان گربه‌اش را صدا زد.کولی‌ها به یک باره محو شدند. پرنده‌ها سیب‌های سبز خانه را نوک زده و نزده به پایین انداختند. در آشپزخانه را باز کردم . پشت سرم قفلش کردم. تختم را مرتب لباس‌هایم را پوشیده و روی میز مطالعه نشستم. چراغ اتاق را روشن کردم و چشمانم را به روی نقاشی گوگن دوختم تا شاید گوگن وقتی مستی از سرش بیافتد به خانه بیاید تا از رنگ‌ها حرف بزنیم !

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , ,