Saturday, 18 July 2015
20 September 2021

«از رسانه‌ی کاباره‌نشین تا وزارت امور خارجه آمریکا»

2012 May 26

اردوان روزبه / سرمقاله

ardavan@koochehmail.com

شاید پیش‌تر وقتی می‌دیدم یکی از شبه رسانه‌های داخلی از نوع وطنی، تزریقی از رادیو کوچه با پیش‌وند و یا پس‌وندی نظیر «رسانه ضد انقلاب» یا «رسانه خود فروخته» یاد می‌کردند، صورتم از خشم گل می‌انداخت. با خود می‌گفتم کی در رادیو کوچه ما «کیهان» یا حتا «یالثارات» را رسانه‌ی فلان و بهمدان خطاب کردیم که به این راحتی به خود اجازه می‌دهند هر نامی آورده می‌شود با یک برچسب باشد.

اما زمان یاری کرد تا بر این باور باشیم که هرچه بیش‌تر رسانه‌های تزریقی اظهار دشمنی کنند راهی را که برای کار انتخاب کرده‌ایم درست‌تر بوده‌است. امروز به‌نظر می‌رسد گروهی نه از راه رسانه به اطلاع‌رسانی مشغولند بلکه نان از هیاهو و جنجال می‌خورند. این عده که در همه‌ی اردوگاه‌ها نیز به‌چشم می‌خورند گویی نان‌شان در تهمت، توهین، افترا و برچسب‌گذاری است.

در آخرین ماجرا سایت شبه خبرگزاری فارس با اعتراض به سخنان علی مطهری اظهارات وی را فرصتی برای سو استفاده دشمن خواند. این تارنما گزارشی با عنوان: «نطق سیاسی جنسی علی مطهری تیتر یک رسانه‌های ضدانقلاب شد.» را در روز سی‌و‌یکم اردی‌بهشت منتشر کرد و در آن ذکر شده که «ادعاهای علی مطهری در نطق میان‌دستور خود به تیتر یک رسانه‌های بیگانه و ضدانقلاب تبدیل شد.»

این اولین باری نیست که در دعواهای جناحی در ایران یکی از طرفین با وارد کردن پای بیگانه و یا لفظ‌هایی از این‌ست اسباب حمله به طرف مقابل را فراهم می‌کند، اما نکته‌ای که در این‌خصوص می‌توان گفت از میان بردن قبحه قضیه است.

به خاطر دارم در سال‌های آخر دهه‌ی هفتاد خورشیدی وقتی در برخی برنامه‌های رادیو‌های غیر ایرانی  گفت‌و‌گو می‌کردم باید روزها از جلو دست همه فرار می‌کردم، چرا که نه از نظر دست‌گاه امنیتی که از نظر اهل رسانه‌ای‌ها هم این کار نوعی «خود فروشی رسانه‌ای» بود. شما باید می‌پذیرفتید هر برچسبی بر شما الصاق شود. ترس از دادن اطلاعات به بیگانه، رسانه‌ای جاسوس، ماموران در لباس خبرنگار و چیز‌هایی از این دست که نیازی به اثبات نداشت. کافی بود شما قدمی در همین راستا بردارید. اما به یمن تلاش خود همین دوستان در عمل قباحت ماجرا ریخت. امروز آن‌قدر اصطلاح‌های به‌کار رفته نخ‌نما و پوسیده است که نه تنها این برخورد‌ها موجب دوری مردم از بسیاری از رسانه‌ها نشده، بلکه باعث افزایش حس کنجکاوی و حتا ارتباط به‌تر با آن‌ها است.

در واقع ماجرا، امروز اگر این رسانه‌های تزریقی از یک رسانه با عنوان‌هایی نظیر وابسته، جاسوس، صهیونیستی و یا آمریکایی یاد نکنند باعث تعجب است.

می‌خواهم مستقیم از رادیو کوچه بگویم. رادیو کوچه از ابتدای آغاز کار خود سعی کرد تا رسانه‌ای شفاف با موضوع‌گیری روشن با روی‌کرد به خبر و گزارش بدون جانب‌داری باشد. وابسته نبوده و رنج وابسته نبودن هم اگر چه گاه جان را به لب می‌آورد، اما شیرینی خودش را داشته‌است. این رسانه نه طرف‌دار جریانی است و نه مایل هست باشد. خبر و گزارش با نگاهی به صحت، دقت و سرعت معیار سنجش کار در رادیو کوچه است. فارس در گزارش خود در خصوص اظهارات آقای مطهری نام چند رسانه مانند رادیو فردا را با وابستگی به سازمان اطلاعات آمریکا «سیا»، بی‌بی‌سی رسانه رژیم سلطنتی انگلیس و رادیو کوچه وابسته به وزارت خارجه آمریکا یاد کرده‌است. این برخورد بار اول هم نیست. بارها کیهان نیز با همین پسوند و پیشوند‌ها از رادیو کوچه یاد کرده‌است. «رسانه کاباره‌نشین» که یکی از شوخی‌های پر از نشاطی بود که چندی پیش در نقل خبر از کوچه در کیهان درج شده بود.

به هر روی این لفظ‌ها خود کارکرد بالایی دارد. اعتباری که شبه رسانه‌ها و تزریقی‌ها به رسانه‌هایی می‌دهند که دست کم کار حرفه‌ای‌شان را می‌کنند، دست‌مریزادی به فارس‌ها و کیهان‌ها دارد.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , ,