Saturday, 18 July 2015
23 September 2021
پس‌نشینی تند

«یک بار دیگر بد و بدتر»

2012 May 29

اکبر ترشیزاد/ رادیو کوچه

اصلاح‌طلبی برای بسیاری به معنای تایید و پذیرش شرایط موجود در جامعه نیست، بلکه به معنای انتخاب کم‌هزینه‌ترین روش برای تغییر وضعیتی است که اصلن مطلوب نیست. یک اصلاح‌طلب در موارد پرشماری دست به گزینش می‌زند و به جای خوب و خوب‌تر، به ناچار میان بد و بدتر گزینشی دردناک می‌کند و البته این پایان راه نیست. در این میان او سعی می‌کند با چرخاندن اقبال عمومی به سمت افرادی که باورهای حداقلی به اصول دموکراتیک دارند آن‌ها را به جمع آزادی‌هان و منتقدان وضع موجود اضافه کند. کم نیستند سیاست‌مدارانی که به این خواسته تن در نمی‌دهند و سعی می‌کنند هم‌چنان جانب قدرت و دیکتاتوری را نگاه دارند، اما در مقابل هم موارد استثنا‌ فراوانند.

فایل صوتی را از اینجا بشنوید

 

فایل را از این جا دانلود کنید

در این روش نیروهای اصلاح‌طلب و طرف‌دار تغییر از میان ارباب قدرت دست به گزینشی آگاهانه می‌زنند و آنانی را که انتقاداتی به وضع موجود دارند به میان خود می‌خوانند. این اقبال در مواردی سبب هم‌راهی این افراد با مردم و جداشدن تدریجی آنان از سیستم شده و افراد تازه‌ای را به جمع اصلاح‌طلبان اضافه می‌کند. این انتخاب در بسیاری از موارد گزینشی سخت است چرا که گاهی شما مجبور می‌شوید برای موفقیت افرادی تلاش کنید که خود منتقد جدی بسیاری از مواضع سیاسی، فکری و ایدئولوژیک آن‌ها هستید اما به عنوان یک رفرمیست راه‌ چاره‌ی دیگری ندارید. شما برای رسیدن به جامعه‌ی آرمانی و به جهت اهمیتی که برای کشور و مردم خود قایلید مجبورید تا بر روی باورهای شخصی خود سرپوشی بگذارید و در مقاطعی از کسانی حمایت کنید که تا اندازه‌ای به اندیشه‌های شما نزدیک‌ترند. شکی نیست که شما باورهای ایده‌آلیستی و آرمانی خود را حفظ خواهید کرد و به عنوان یک هدف همیشه برای رسیدن به آن‌ها تلاش می‌کنید اما مجبورید برای دست‌یابی به آن‌ها از روش‌های کم هزینه‌تری بهره ببرید و در مواردی متاسفانه، رسیدن به آن‌ها را به تعویق بیاندازید.

در دو دهه‌ی اخیر روشن‌فکران، آزادی‌خواهان، منتقدین و در پی آنان مردم ایران، چندین بار دست به انتخاب‌های این چنینی زده و از میان بد و بدتر، بدهایی را برگزیده‌اند که در وجود آن‌ها پتانسیلی برای هم‌راهی مردم برای تغییر در جامعه دیده‌اند. بی‌گمان برخی از این گزینه‌ها، به اعتماد مردم پشت کرده‌اند اما جمعی دیگر نیز مسیر اصلاح را به خوبی طی و به تدریج خود از منتقدین روش‌ها و اعمال گذشته‌‌شان و احزاب و گروه‌هایی شده‌اند که زمانی قدرت را در دست داشته‌اند. تجربه‌ی دوم خرداد میزان موفقیت این آزمون و خطا را به خوبی به مردم نشان داد. درست است که کسانی چون «عطااله مهاجرانی» و «محسن کدیور» نیز از محصولات همین دوران بوده‌اند اما فراموش نکنیم که در دیگر سو آزادی‌خواهانی چون «حشمت‌اله طبرزدی» نیز دست‌پروده‌ی همین روش تغییرات تدریجی هستند.

در فاصله‌ی زمانی کوتاهی، نزدیک به یک ماه، مردم و جامعه‌ی سیاسی و روشن‌فکری ما مجبور به دست زدن به یک انتخاب دیگر شدند و این بار نوبت انتخاب میان دو بد و بدتر دیگر بود، آن هم در کارزار تاثیرگذاری چون ریاست مجلس شورای اسلامی. «علی لاریجانی» و به طور کلی برادران «لاریجانی» پیشینه‌ی درخشانی در آزادی‌خواهی و منش دموکراتیک ندارند. در تمام سه دهه‌ی گذشته آن‌ها بیش‌تر سرسپرد‌‌گان قدرت بوده‌اند تا منتقدین وضع موجود و خواستار اصلاح شرایط. اما اگر نگاهی به طرف مقابل یعنی «حداد عادل» بیاندازیم شکی باقی نخواهد ماند که گزینه‌ی بدتر اوست. نسبت فامیلی با «علی خامنه‌ای» و اطاعت بی‌چون و چرای او از فرامین رهبر، فقط یکی از نقاط سیاه پرونده‌ی اوست. فراموش نکنیم که در جریان کودتای انتخاباتی سال 88 «علی لاریجانی» ملایم‌ترین مواضع را در برابر جریانی که از سوی رهبری «فتنه» نام گرفت اتخاذ کرده بود، که همین موضوع سبب روانه شدن سیل انتقادات و حملات به سوی او شد. شاید برخی با توجه به برگزاری یک انتخابات مجلس غیردموکراتیک، تاثیر مردم را در این گزینش کم رنگ ببینند اما فراموش نکنیم که مهم‌ترین عامل در بوجود آمدن هوش‌مندانه‌ی فضای مجدد دو قطبی، میان منتخب نصف و نیمه‌ی مردم یعنی «لاریجانی» و گزینه‌ی رهبری یعنی «حداد عادل»، باز هم خود مردم بودند.

حالا که «لاریجانی» در برابر «حداد عادل» که آشکارا انتخاب «علی خامنه‌ای» برای ریاست مجلس بود به قدرت رسیده است، او خواسته یا ناخواسته به اردوگاه منتقدین وضع موجود اضافه خواهد شد. البته آینده‌ی نزدیک نشان خواهد داد که توان «لاریجانی» برای قبول این مسوولیت ناخواسته به چه میزان است اما، شکی نیست که تقابل اصول‌گرایان در مجلس از هم اکنون شروع شده و مجلسی که قرار بود تا یک‌دست‌ترین و هماهنگ‌ترین مجلس پس از انقلاب باشد، باز در درون خودش تز و آنتی‌تزهایی را پرورش داد که به زودی سنتزهایی تولید خواهد کرد که به نفع جریان منتقد وضع موجود است.

«نوشته فوق می تواند نظر نویسنده باشد و الزامن نظر رادیو کوچه نیست»

|

TAGS: , , , , , , 

۱ Comment


  1. a
    1

    اصلاح‌طلبی وتغییرتدریجی یعنی ماله کشی. ما به جای غیرت اموختن ماله به دسث گرفثن یاد گرفثیم